Bölüm 159

—Ai Ichijo’nun Bakış Açısı—

Bir iç çekiş.

Arama sona erdi ve iç çekmekten kendimi alamadım.

Ama bu telefon görüşmesi bana Kulüp Başkanı Tachibana’nın karakteri hakkında net bir anlayış kazandırdı.

Kendi yeteneğine inanan biri. Ayrıca onu kaybettiğini de fark ettim. Bu yüzden bu kadar agresif olduğuna inanıyorum.

Düşündüğüm gibi, Aono Eiji’nin yeteneğini kıskanıyor. Bu yüzden kışkırtmam etkili oldu.

“Aono Eiji’nin dengi değilsin.“

Sözlerim samimiydi. Edebiyat kulübünün dergisini getirttim ve onun eserini okudum.

Kesinlikle ilginç bir romandı. Ama yine de Aono Eiji’ninkiyle boy ölçüşemezdi. Onu kesinlikle kendisinin de bildiği bir gerçekle yüzleştirdim. Beklendiği gibi, sıkıntı belirtileri gösterdi.

“Bununla birlikte, artık bir tür hamle yapmalılar. Gözetimi güçlendirin.“

Kuroi başını salladı. Beklendiği gibi, özellikle soruşturmanın edebiyat kulübüne uzanmasıyla tedirgin olmalı. Bu noktada, gerçekle yüzleştiği için harekete geçmek zorunda. Dahası, isimsiz bir kadın gerçeğe bu kadar yaklaşıyorsa, bazı önlemler almak zorunda kalacak.

Başka bir deyişle, risk almaya zorlanacak. Araya nifak soktuk ve artık inisiyatifi tamamen elimizde tutuyoruz. Akıl hocasını oynayan ve yukarıdan gözlemleyen o, inisiyatifini ilk kez kaptırmış olmalı.

※

—Kulüp Başkanı Tachibana’nın Bakış Açısı—

Uyuyamıyorum.

Nasıl ortaya çıktı? Hem de tanınmayan bir kadın tarafından. O kadın kim?

Şimdi ne yapmalıyım? Eğer bu duyulursa, ben de biterim.

“En şüpheli kişi edebiyat kulübündeki hain, değil mi? Diğer olasılıklar Eri Ikenobu mu? Miyuki Amada mı? Ya da belki de bu mesele yüzünden disiplin cezası almak üzere olan kız öğrenci. Bilmiyorum, bunu ne kadar çok düşünürsem o kadar çok dehşete düşüyorum.“

Ama kesinlikle sorun yok. Tek kanıt Kondo-kun ile olan mesajlaşmalardı ve ben onlardan kurtuldum. Geri de getirilemezler. Yani yakalanmama imkan yok.

Bu kadar emin olmama rağmen neden bu kadar korkuyorum?

“Sorun yok. Kondo-kun ile bağlarımı kopardım. Bütün suçu ona yıkabilmeliydim. Soruşturma edebiyat kulübüne uzansa bile, birini feda edip kaçarım. Hiçbir şeye doğrudan el sürmedim. Bu yüzden her şeyden sıyrılabilirim. Aynen öyle. Edebiyat kulübünde açıkça Kondo-kun’a benden daha yakın olan bir kadın var, değil mi? Kendi güvenliğim için, onun aracılığıyla Miyuki Amada’yı Kondo-kun’a yönlendirdim. Sadece bunu iyi kullanmam gerek. Ayrıca ortada hiçbir kanıt yok, bu yüzden bunu nasıl istersem öyle halledebilirim.“

Titreyerek, sanki kendini ikna etmeye çalışıyormuş gibi mırıldandı.

Uykusuz geceler devam etti.

※

—Eri Ikenobu’nun Bakış Açısı—

Her şeyi anlıyorum. Ortada hiçbir kanıt yok. Ama benim herhangi bir kanıta ihtiyacım yok.

Her şeyimi kaybettiğim için artık hiçbir şeyden korkmuyorum.

Kondo-kun da futbol dahil her şeyini kaybedecek. O zaman onu özgür bırakmalıyım. Bundan sonra gelecek cehennemi kaldıramayacak…

O zaman bunu bitirmeliyim. Benim aşkım bu.

Ve Kazuki ile olan ilişkimi açıkça ve kötü niyetle mahveden o kadın.

Onun parlak geleceğini paramparça ettiğine göre, karşılığında bedelini ödemesi gerekiyor.

Hazırlanacağım. Her şeyi bitirmeye hazırlanacağım...