Bölüm 1689

Bölüm 1689: Geçmiş Dönemden Bir Mezar! II


Aslında sadece iki kez kullanılabilen >Yıkım İmparatorun Uzantısı> gibi bir şeyin temel hasar değeri 1.000-5.000 arasındaydı. Kimin kullandığına bağlı olarak... bu tür bir hasarın çarpanı inanılmazdı, sanki biri Gerçek Gerçeklik Hasar Değerinin Halolar’ı ile birleştiğinde 1.000 kat olduğunu söylüyormuş gibi, bu milyonlarla ifade edilen bir Hasardı ve Gerçekliğin Doğal Yasalarını ortadan kaldıamak ve boş beyaz alan oluşturmak için gereken yalnızca 20.000 Gerçek Gerçek Gerçeklik Hasar Değeri eşiğini çok aşıyordu!


Henüz EFSANE olmamış herhangi bir varlık için kurtarıcı bir tılsım olarak kabul edilmeye yeterliydi bu yüzden Noah hemen ona uzandı.


“Gel!“


HOOONG!


Hem buna hem de Issız Kun Peng’in Kalbine uzanırke,  iradesi açgözlülükle dışarı fırladı ve onları Geniş Alanına getirmek için iradesini etraflarına sardı...


BZZZT!


Uğursuz siyah ışık yayları, onları kendisine çağırmak için nesnelere dayattığı anda iradesini reddetti - bu ışık yayları Noah’ın etrafındaki tüm iradeyi bir anda dağıtırken, tamamen dokunulmazdı!


“...“


Noah, böyle bir sonuç karşısında parlayan gözlerle ileriye baktı, boynunu kırdı ve kısa bir süre sonra vücudunu gerdi, hiçbir şey o kadar kolay olmayacak gibi görünürken, istediğini elde etmek için patlamaya hazırdı.



Ama bir an sonra...



>İlginç.>


BOOOM!


Yaşlılık ve kadimlikle dolu çıldırtıcı bir ses her taraftan yankılandı!


>Sen, çağlar önce birçok aptalın gömüldüğü bu mezara düşen 188. varlıksın>.


...!


Noah’ın Yükseliş Halolar’ı hemen onunla kaynaşmak üzere bedenine geri çekilirken, ruhu soğukkanlı görünmesine rağmen yalnızca bu sesten bile şok edici düzeyde bir tehdit hissetti!


>Endişelenmene gerek yok. Ben sadece zamanla bile öldürülmesi zor bir iradeyim ve sadece eski dostların kalıntılarını muhafaza ediyorum. Kader seni buraya çektiğine göre, diğerlerine verdiğim seçeneklerin aynısını sana da vereceğim. >Eski Hatıralar>ıma dayanın ve burada düşenlerin tarihini öğrenin... ardından uzandığınız gibi 5 Kalıntı Yadigarı ile ayrılmanıza izin verilecektir.


WAA!


Bu sözler sakince döküldüğünde Noah çoktan kanatlarının ışıltısıyla Samsara Kozmik Dao Kökeni’nin gerçek formuna bürünmüştü; bir kaynağı varmış gibi görünmeyen bu sözlerde hiçbir yanlışlık bulamadığı için iradesi Kökeni ile birleşiyordu!


>Ayrıca size bazılarının göz ardı ettiği bir uyarıda bulunacağım. Efsaneler bile buradakilerin kalıntılarına saygısızlık etmeye ve benim irademe karşı gelmeye çalıştıkları için bu mezara düştüler ve sonuç bu oldu...>


HOOONG!


Yaş şokuyla dolu ahır kalıntıları kaymaya ve hareket etmeye başladı, kalıntıların içinde yapılar kenara çekilirken, diğerleri öne çıkarıldı!


Bu kez ortaya çıkan şey gerçekten korkunçtu; ikiye bölünmüş bir varlığın figürü görülebiliyordu, göğsünde temiz bir şekilde ikiye bölünen akkor ışıkla hala göz kamaştıran parçalanmış bir Gerçeklik nehri görülebiliyordu.


Figür bir Kozmos büyüklüğünde insansı bir yapıya sahipti ve alnından yükselen kıpkırmızı boynuzlar görülebiliyor ve  başı temiz bir şekilde korunuyordu; bu boynuzların uçlarında hâlâ alevler yanıyordu!


Bu... ölümünde bile bir otorite ve güç görüntüsüne sahip olan düşmüş bir EFSANE’ydi - sanki ölümü fark edemeyeceği kadar hızlı olduğu için bu görüntüye sahipmiş gibi.


BZZZT!


Kısa bir süre sonra, kadim kalıntılar başka bir bedenin ileri doğru süzülmesiyle tekrar yer değiştirdi, bu kez devasa bir kaplumbağanın parçalanmış kabuğu görülüyordu, üzerine boyanmış Kozmos çoktan solmuştu, bir başka ölü EFSANE olduğu için onu çevreleyen bir hüzün ve ıssızlık havası vardı!


>Eski Hatıralarıma> dayanın ve ölenlerin tarihini öğrenin... ve geride bıraktıklarından 5 tanesiyle ayrılabilirsiniz. Ya da olduğu gibi gidersiniz ve bu yerle ilgili anılarınız silinir... Ne dersin?


“...“


Etraf sakinleşti.

Noah, başka hiçbir şeyle uğraşmadı, zira bir araya geldiği tek şey kaderiydi.


Daha önce onu hiç yanıltmamıştı ve sınırsız denizleri şimdi de ona söyledikleri gibi yanıltmayacaktı... Bu Unutulmuş Gerçeklikte bulunacak büyük bir servet vardı.


Daha da şok edici olan şey ise, her şey bittikten sonra bu Gerçekliği kendi Sonsuz Gerçekliği ile birleştiremeyecek olmasıydı, çünkü bunu denetleyen irade... EFSANELERİ bile yok edebilirdi



“Hadi yapalım...


Yükseliş Haloları ile kaynaşmışken, vücudundaki öfkeli öz sakinleşti ve 10 Milyar Kozmos kümesi görünürken, iradesi dile geldi.


“Senin >Eski Hatıra>’na karşı koyacağım!“


WAA!


Her şeyi denetleyen Yaşlı İrade bu sesi duyduğunda görünmeden başını salladı ardından tüm yıkımları boyayan ve yerinde tutan siyah bir ışık parlarken, çevredeki Yıkım sallanmaya başladı ve Noah’ın önünde yüzmeye başlayan yoğun bir yamuk obsidyen kristali oluşturmak için bir araya geldi


Bu Unutulmuş Gerçekliğin obsidyen otoritesini almaya devam eden karanlık bir kristal, kısa bir süre sonra Noah’ın bedenine doğru fırlarken, siyah bir ışık sütunu saldı.


Bu ışık zihnine batarken, titremedi ya da çırpınmadı, Kozmos formu sadece vizyonu değiştikçe, daha büyük bir ışıkla parladı.


Önünde şok edici bir görüntü yükselmeye başladığında artık gözlerinin önündeki yıkıntıları görmüyordu - şu anda önünde oynandığını görmeye yetkisi olmadığı sınırsız bir mucize ve güzellik sahnesi oynanıyordu!


>İlkeller pek çok şeyi değiştirmeden önce, sonsuz tekil Gerçeklik üzerinde hüküm süren Kadim Soylar vardı...>


Asırlar öncesinden bir sahne kendisine gösterildiğinde Noah’ın ruhu ürperdi.


Çoktan geçmiş bir Çağın sahnesi... Sonsuz Gerçeklikler ortaya çıkmadan önceki bir zamanın sahnesi!