Bölüm 4709: Muspelheim! I


BU Infiniverse’nin gözleri bitmek bilmez bir ihtişamla parladı!


“En Eski Paradoks’un her bir iddiası Efendi’deyken, BU Gizemli Eon tam olarak ne yapacak? İlk Dil, Varoluş, Paradoks ve Kaos Kavramlar’ını mı çökertecek?“ Sıcaklıktan yoksun bir kahkaha attı.


“Onu Çökerteceğ’ine inanmasına izin verin. O amaca doğru çalışmasına izin verin. Kaldırmaya yardım ettiği her Mutlak, bir engel daha az ve Efendi’nin talep etmesi için bir Güç Yön’ü daha fazla demektir.“


...!


GÜM!


RUİN/EDEN işleyerek, yavaşça başını salladı.


“Onunla neden çalışmamız gerektiğine dair ikna edici bir argüman. Ama Güc’ünü hala anlamıyoruz.“


“Hayır, anlamıyoruz.“


“Varoluş’un En Eski Paradoks’u üzerinde hiçbir hakkı yok. Onunla hiçbir bağlantısı yok. Ve yine de BU İlkel Kaos ve BU Yaşayan Zamansal Ginnungagap’ta onu hissedemedi.“ RUİN/EDEN’İN tonu düz, gerçekçi kaldı. “Orada duruyordu ve hiçbir fikirleri yoktu. Efendi’nin hiçbir fikri yoktu. Bu Ânormal ya da Mutlak bile değil. Bu tamamen başka bir şey.“


BU Infiniverse volta atmayı bıraktı.


“Ne demek istiyorsun?“


“Demek istediğim şu ki, bunun nasıl sonuçlanacağını anladığımız varsayımına dayanarak, pek çok plan yapıyoruz. Anlamıyoruz. Ona o Güc’ü neyin verdiğini bilmiyoruz. Bir Aksiyom’a mı, birden fazla Aksiyom’a mı yoksa hiç karşılaşmadığımız bir Şey’e mi sahip olduğunu bilmiyoruz. Efendi’nin Varoluş’u üzerine eksik bilgiyle bahse giriyoruz.“


BU Infiniverse bir an sessiz kaldı.


“Haklısın.“


BU Infiniverse sonra sakin bir nefes verdi. “Daha fazlasını öğrenmek için onunla bolca zamanımız ve şansımız olacak. Efendi, niyetini belli etmeden onu İlk Dil ile doğrudan Analiz Edemez ama O’nu Yaratıcı Mod’da hedef olarak koyabilir ve ne keşfettiğimizi görebiliriz. Ve Efendi, BU Moirai İplikler’i Parçalar’ını tekrar kullandığında, Güc’ünü orada herhangi bir yansıma olmadan Ânaliz Edebiliriz.“


Doğruldu, ifadesi soğuk bir Pragmatizm’e dönüştü.


“BU İlkel Kaos’u nasıl indirmeyi planladığı hakkında daha fazla şey öğrendikçe, buna göre ayarlama yaparız. Şimdilik o tarafı Efendi’ye bırakıyor ve Muspelheim için Güç hazırlamaya odaklanıyoruz.“


Savaşa hazırlanan bir generalin verimliliğiyle Varoluşlar’ı listelemeye başladı.


“Ra’Zan BU’ya ulaştı. Khor, Sigrid, İlk Çiftçi ile birlikte kritik olacak. Diğerleri...“ Durakladı. “Oraya varıyorlar. Yavaşça. Tor, Anaximander ve BU Yaşayan Köken şu anda dışarıda oldukları için Işınlanamazlar.“


Bakışları keskinleşti.


“Efendi’nin sana kontrolünü verdiği Beden’i. Öğretiler’i Protos üzerinde yoğunlaştır. Zırhı olarak Efendi ile kaynaşmışken, Derinliğ’i zaten BU Yüzey’e yükseltildi. Ağırlığ’ını ve Enginliğ’ini Daha Yükseğ’e itelim.“


Duraksamadan devam etti.


“Açlık Yol’u, Mana’ya kıyasla geride kaldı. Dokumalar’ını Primus Kaçınılmazlıklar’ı üzerinde yoğunlaştır. Eğer BU Temel ve potansiyel olarak BU Mutlak Varoluşlar’ın olduğu bir Âlem’e giriyorsak, bir BU Primus Kaçınılmazlıklar’ı ordusuna ihtiyacımız var. O Ölçekler’de gerçekten önemli olan Sayılar.“


GÜM! 


Gözleri soğuk bir ışıkla parladı.


RUİN/EDEN başını salladı.


“Anlaşıldı. Hemen başlıyorum.“


Sonra holografik formunda bir şeyler değişti, bağlantı üzerinden Yeni Veriler akarken, gözleri daha hızlı döndü.


“Ve oh.“ Tonuna beklenti olabilecek bir şeyin notası girdi. “Şu anda Muspelheim’a tam giriş yapıyoruz. Yakında Düzen’i hakkında çok daha fazla bilgiye sahip olacağım.“


Durakladı.


“Tabii ki Bilgi’nin, ’Girişte gireni çökertecek On Yedi Temel Derinlik Varoluş’u bekliyor’ içermediğini varsayarsak.“


BU Infiniverse sessizce ona baktı. Kız kardeş’i lanet olasıca şakalar mı yapıyordu?


BU Infiniverse’ten çok uzakta.


Gözlemlenebilir Varoluş boyunca.


BU Serpinti’nin ardından, genel Varoluş’la birlikte gelen pek çok Kısıtlama ve Sınırlama vardı.


İletişimin mümkün olmaması ve Işınlanma’nın mümkün olmaması, değişen az sayıdaki şeyden sadece biriydi. Varoluş’un Doku’su temelden değiştirilmişti ve bir zamanlar kolay olan şey, Gözlemlenebilir Varoluş genelindeki çoğu Varoluş için İmkansız hâle gelmişti.


Ama Varoluş’ta her zaman istisna olan bir şey vardı.


Mutlaklar her zaman bir istisnaydı.


Kum.


Kum’u, tarih boyunca sayısız Medeniyet’te Alanlar’ı ve askeri tahkimatları Güçlendirmek için kullanılacak kadar özel kılan neydi? Askerler savaşlar sırasında neden savunma hatlarına kum torbaları yığardı? Kum kadar basit, sıradan, gözden kaçan bir şey neden bu kadar derin niteliklere sahipti?


Cevap aldatıcı derecede basitti! 


Kum Mermiler’i durdururdu.[Not: Adui, gene bilgiler veriyor.]


Sertlikle değil. Yoğunlukla değil. Savunma malzemesinden beklenebilecek geleneksel özelliklerin hiçbiriyle değil. Kum, Mermiler’i Sürtünme, Tane Genişleme’si ve Enerji’nin Isı ve Ses’e dönüşümü Yol’uyla Kinetik Enerji’yi Hız’la Emerek ve Dağıtarak, durdururdu. Ani yer değiştirmeye Direnen bir Sıvı gibi davranır, Yüksek Hız’lı Mermileri Yüksek Hızlar’da Katı Çelikten daha etkili bir şekilde yavaşlatır ve durdururdu.


Bir Mermi Kum’a çarptığında ne olurdu?


Kuvvet Sayısız Taneye yayılır, bunlar birbirine Sürtünür, Titreşir ve Kayar, Mermi’nin yıkıcı gücünü daha az zararlı Formlar’a dönüştürürdü. Kinetik Enerji yok olmazdı. Dönüşürdü. Dağılırdı. Ölümcül bir Mermi olan şey, Granüler Madde’ye zararsızca gömülmüş ılık bir metal parçasından başka bir şey olmayana kadar Milyonlar’ca Minik etkileşime yayılırdı.


Vurulunca Kum Taneler’i Genişler ve Yayılır, darbe basıncını her yöne yayar ve sürekli nüfuza Direnirdi. Taneler arasındaki muazzam Sürtünme önemli bir Direnç yaratır, içinden zorla geçmeye çalışan her şeyi Hız’la yavaşlatırdı. Yüksek Hızlar’da Kum’un yoldan çekilecek Zaman’ı olmazdı, bu da onu kolayca yerinden edilemeyen Yoğun, Katı benzeri bir Sıvı gibi davranmaya zorlardı.


Bu yüzden parmağınızı Direnç’le karşılaşmadan yavaşça Kum’a sokabilirdiniz ama Süpersonik Hızlar’da giden bir Mermi Kum’a bir duvara çarpar gibi çarpardı.


Aşırı Sürtünme ve Kuvvet, Mermiler’i parçalara Ayırabilir, Nüfuz’u daha da azaltabilirdi. Ve belki de en dikkat çekici olanı, Kum’un kendi kendini iyileştirmesiydi. İstediğiniz kadar Rahatsız edin, yerine geri yerleşirdi. İçinden bir Delik Açın, çevreleyen Taneler Boşluğ’u doldurmak için akardı. Çatlamazdı. Parçalanmazdı. Sadece Emer, Yeniden Şekillenir ve bir sonraki Darbe’yi beklerdi.


Çok sıradan. Çok gözden kaçan. Çok derinden etkili.


Ya biri Kum’un bu görünüşte basit ama benzersiz Nitelikler’ini Alır ve Otorite’yi BU Medeniyet Seviyesi’nde başkalarının hayal bile edemeyeceği bir şekilde kullanırsa? Ya biri Dağıtma, Emme, Kuvvet’i sayısız temas Noktası’na Yayma, her saldırıdan sonra Yeniden Şekillenme Güc’ünün zayıflık değil, tüm Varoluş’taki En Korkunç Savunma Yetenekler’inden biri olduğunu anlarsa?


Ya biri tüm Yol’unu bu prensipler üzerine kurarsa?