Bir Başyapıt’ın, bir Sanatçı’nın veya Zanaatkarı’n en büyük eserinin ne olduğunu sorarlarsa; Varoluş’unu tanımlayan ve öğrendiği ve dönüştüğü her şeyin bir kanıtı olarak duran tekil başarı olduğu söylenirdi.
Ancak bu Sınırlı bir Bakış Açısı’ydı.
Bir Başyapıt’ın Tekil olması gerekmezdi. Nihai olması gerekmezdi. En büyük eser mutlaka Son Eser değildi; Ne de başkalarının kendi Sınırlı Ölçüm standartlarına göre en etkileyici bulduğu eserdi.
Bazen bir Başyapıt, sadece Yaratıldığ’ı anda doğru hissettiren Eser’di; Varoluş’un Varoluş’unun en derin kısımlarıyla rezonansa giren ve Varoluş’a evet, yapabileceklerinin bu olduğunu ve hayır, henüz daha fazlası olmayı bitirmediklerini duyuran başarıydı.
Noah’ın, Küçücük Mavi bir Gezegen:den Varoluş’un İlkel Derinlikler’ine uzanan yolculuğuna serpiştirilmiş pek çok görkemli belirleyici başarı anı olmuştu ama şu anda, sadece En Erken Katlar’ın Hikayeleri’nde duyduğu bir Varoluş olan BU Yaşayan Ruh’un boynunu tutarken...
Bu, bir Ân’dı!
Mavi-Altın Alevler vücudunda dalgalandı ve BU Yaşayan Ruh’un grimsi formunu inkar edilemez bir Açlık’la yıkadı; Varoluş’u parçalanmaya başlarken, bile ona sakince bakan bu Varoluş’um pek çok soğuk gözüne bakarken, Noah hoşnutsuzlukla küçümsedi.
“Ne yazık. Bunun Ana Beden’in olmadığı ortaya çıktı demek?“
Kavrayışı sıkılaştı, Alevler yoğunlaştı.
“Ne büyük bir yavşaklık...“
BOOM!
Evet.
BU Yaşayan Ruh’u eline geçirdiği anda, ona BU Sonsuz Desmoterion’a hızlı bir giriş sağlamaya, Hapsedilmiş Güçler’den oluşan büyüyen koleksiyonuna bir Yarım-Adım Mutlak Derinlik Efsane’si eklemeye çalışmıştı.
Ama yükselen İstem bu hırsı paramparça etmişti.
>>Hapsetme Başarısızlığ’ı.>>
>>BU Sonsuz Desmoterion için seçilen hedef sadece kısmen yenildi. Bu tezahür tam bir Varoluş’tan ziyade bir Ruh Beden’ini temsil ediyor.>>
>>Varoluşlar’ının tam Derinliğ’i hâlâ başka bir yerde dokunulmamış halde duruyor. Çekirdek Varoluşlar’ının tam boyun eğdirilmesi hapsedilme için gereklidir.>>
>>O Çekirdek yakalanıp, yenilinceye kadar BU Sonsuz Desmoterion’a giriş mümkün değildir.>>
...!
Varoluşlar’ını oluşturan Ana Bileşen burada olmadığı, bu Harcanabilir Beden onun yerine savaşıp, ölürken, BU Tezgah içindeki bir Ruh Sığınağı’nda güvenle oturduğu için bu şerefsizi hapishanesine çekemezdi.
Hapishanesinde bir Yarım-Adım Mutlak Derinlik Varoluş’una, Otoritesi’nden yararlanabileceği ve Çağlar süren dikkatli sorgulamayla bilgisini çıkarabileceği bir Efsane’ye sahip olmak görkemli bir şey olurdu!
Yeterince hırslı olsaydı, Ruh, Elemental, Kavram ve diğerlerini bulup, hepsini Hapishanesi’ne kilitlemeyi, BU Yaratığ’ı bile duraksatacak bir BU Yaşayan Varoluşlar koleksiyonu oluşturmayı kendine hedef edinebilirdi!
Ama bu şu anda uygulanabilir değil.
“Üzerinde durduğum medeniyet, benim için sahip olduğu her şeyi yerle bir ediyor.“
BOOM!
Tez, sadece BU İlk Dil’de Hak İddia Etmiş Bir’inin Toplayabileceğ’i bir Otorite’yle Varoluş’ta Alevlen’di ve kadim taşta beliren kırıklar gibi yüzeyine çatlaklar yayılmaya başlarken, BU Yaşayan Ruh’un Beden’i vızıldadı.
Ve yine de bu Varoluş kesinlikle hiçbir duygu göstermedi.
Pek çok gri gözü, bu belirli Son’la çoktan barışmış birinin sakin kabullenişiyle Noah’a odaklandı; Sayısız bakış imkansız olması gerekeni başaran Varoluş’u inceliyordu.
“Artık sana neyin avantaj sağladığını biliyorum.“
Ses’i, formuna yayılan çatlaklara rağmen acele etmeden aynı anda birden fazla Ağız’dan çıktı.
“Artık işleri halletmek için pek çok Yol’um var. Er ya da geç tekrar karşılaşacağız, o zamana kadar hayatta kaldığından emin ol.“
Çatlaklar derinleşti ama o hâlâ konuşuyordu.
“BU Yaratık ve BU Yaşayan Paradoks, her şeyin onlara kalacağına inandıkları için ortalıkta cirit atıyorlar. Bizim gibi küçük adamlar da pastadan pay istiyor, biliyorsun değil mi? Bizim de hırslarımız var.“
Gözleri Yoldaşlık olabilecek ya da Manipülasyon olabilecek bir şeyle parıldadı.
“Hiçbirimiz gerçekten BU Yaratığ’ı veya BU Yaşayan Paradoks’u hatta BU Kadim Kaos’u desteklemiyoruz. Hepimiz, nihayetinde kendi Şan’ımızı arıyoruz. Seni takip edenler veya destekleyenler bile... Muhtemelen kendi Şanlar’ını arıyorlar. Kimsenin gerçekten senin Yol’unu desteklediğine inanm-“
“Siktir git lan buradan.“
BOOM!
BU Yaşayan Ruh’un son nefesleriyle nifak tohumları ekme girişimini bölerken, Varoluş’u parçalanırken bile bu efsanenin son sözü söylemesine izin vermeyi reddeden Noah’ın gözleri zorbalıkla parladı.
Bir sonraki anda, Noah’ın ilan ettiği Tez yoğunlukla Mavi-Altın alevlendi.
BU Yaşayan Ruh’un bedeni şiddetle sarsıldı; Çekiçler’le vurulmuş Porselen gibi içinden çatlaklar yayıldı ve o kırıkların içinde, akıl almaz Beyaz-Gri ışık denizleri, zorla serbest bırakılan çağların Birikmiş Otoritesi’yle kükredi!
Noah, ağzını Şeytani bir Canavar gibi açtı, ölen bir Yıldız’ı Yutan bir Kara Delik gibi Hepsi’ni Yut’tu!
Hapsedemezse, yerdi.
Bir Yarım-Adım Mutlak Derinlik BU Yaşayan Varoluş’u yemek de kesinlikle besleyici olacaktı!
HUUUUM!
>>Efsane Hasat!>>
>>Görkemli statüde bir Yarım-Adım Mutlak Derinlik Varoluş’uyla yüzleşirken, siz ve diğerleri tarafından akıl almaz bir Çaba sarf edildi. Temel Derinlik Muspeli Yaşam Formlar’ının, BU Infiniverse’nin ve toplanan kuvvetlerinizin koordinasyonu, imkansızın sadece olası olmayan hâle geldiği koşullar yarattı.>>
>>Sonsuz Potansiyel, Sürekli Hasat Arkhe’si altında Hasat Ediliyor ve Güçlendiriliyor. Tüm katılımcılar bu zaferden muazzam bir şekilde kazanıyor.>>
>>Yarım-Adım Mutlak Derinlikte’ki BU Yaşayan Ruh’un Ağırlığ’ı Hasat Ediliyor ve Yutuluyor. Akıl Almaz bir Hasat! Seviye’niz göz önüne alındığında, imkansız bir Hasat!>>
>>Ve yine de gerçekleşti.>>
>>İlk Dil üzerindeki İddia’nız bu zaferle daha da sağlamlaştı. Yol’unuz daha da netleşti, ileriye giden Yol Tükettiğ’iniz Otorite’yle aydınlandı.>>
>>Ağırlığ’ınızın ve Enginliğ’inizin yükselmesinin yanı sıra, Varoluşunuz’u düzene sokma hedeflerinizi gerçekleştirmek için fazlasıyla Hasat var. İnşa ettiğiniz Temel, artık planladığınız dönüşümleri destekleyebilir.>>
HUUUUM!
Not: Ne diyeceğimi bilemiyorum. Unutmayın BU Yaşayan Ruh Rezervler’i Yenilenemese dahi Elinde Aksiyom’a rağmen Katrilyonlar’ca Darbe’yi başarıyla savurdu. Bu da Rezervler’i Yenilenmese dahi ne kadar saçma olduğu belli oldu. Adui’nin Sonsuz olsa dahi bu neden bu yetmez dediğini iyi anladım. Yenilenmek çok önemli. Sonsuz Olsa Dahi Yenilenmek çok önemli. Ne düşünüyorsunuz, sizler?
Bu bölümde emeği geçen; çevirmen ve düzenleyici arkadaşların
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.