Her zamanki gibi okul kapısında buluştuk ve birlikte eve gittik. Artık bir şey söylememize gerek kalmadan, sanki aramızda sessiz bir anlaşma varmış gibi hissettirdi.
“Ah, doğru. Yarın Endo-san ve diğerleri okuldan sonra ek kimya deneylerine yardım edecekmiş, bu yüzden eve geç kalabilirim.”
Bu yüzden, emin olmak için Ichijo-san’a haber vereceğim.
Parlak bir şekilde gülümsedi.
“O zaman belki ben de katılırım. Endo-san’la zaten tanışıyoruz.”
Hem Endo-san’a hem de Domoto-san’a daha da yakınlaşmış olması gerçekten güzel. Görünüşe göre Domoto-san’la telefonda mesajlaşmaya bile başlamış.
“Ah, zaten çok fazla kişi yokmuş ve deneylerin hazırlanmasıyla toparlanması zor görünüyormuş, bu yüzden büyük bir yardım olabilir.”
Öğretmen de bunun için kulüp zamanından fedakârlık edeceğini söylemişti, bu yüzden biraz fazladan yardımcı olması iyi olabilir.
“O zaman karar verildi. Deneyi sabırsızlıkla bekliyorum. Video sitelerinde sık sık deney yayınları izlerim, mesela hangisi kazanır — güçlü bir puding mi yoksa bir çekiç mi?”
Kulağa harika bir video gibi geliyor. Gülmemek elde değildi.
“Ah, doğru, Senpai...”
Birden atmosfer değişti. Bir erkekle bir kız arasında tatlı ama gergin, tuhaf bir hava oluştu.
“Hmm?”
“Bu hafta sonu bir yere gitmek ister misin? İzlemek istediğim başka bir film var.”
O itiraftan sonraki ilk resmi randevu davetiydi. Ve daveti onun yapması beni hem şaşırttı hem de sevindirdi.
“Elbette. Geçen seferkiyle aynı sinema mı?”
Cevabımı duyar duymaz yüzü hemen aydınlandı.
“Ah, şey... Aslında bu başka bir yeniden gösterim, ama bu sefer sadece şehirdeki bir sinemada oynuyor. Eğer sorun olmazsa biraz yolculuk olacak, ama bana eşlik eder misin?”
Mutlu ve biraz hızlı konuşuyordu, ama yine de bir miktar çekingenlik vardı. Okulda hayal ettiğim Ai Ichijo değil, kendi yaşlarında bir kızın yüzüydü bu.
“Anlıyorum. Sabırsızlıkla bekliyorum. Önerilen bir film, değil mi? Ichijo-san öneriyorsa kesin ilginçtir.”
Geçen sefer Forrest Gump inanılmaz derecede ilginçti. Bana içten ve olumlu yaşama enerjisi vermişti.
Bu sefer nasıl bir film olacak? Röportajlarda sıkça söylenir: mümkün olduğunca sadece romanlardan değil, filmlerden, dizilerden ve animelerden de beslenmek gerekir; çünkü bir yerde mutlaka işe yarar. Bunu söyleyen kişi, yaklaşık 10 yıldır yazar olmasına rağmen hâlâ her gün bir kitap ve bir film izlemeye vakit ayırdığını da eklemişti.
Özellikle kendi alışılmış alanının dışındaki hikâyeleri tüketmek için, yakın insanların önerileri çoğu zaman en iyisidir — hele ki o kişi senin zevklerini anlıyorsa.
Son toplantıda editörüm de bana bazı önerilen filmlerden bahsetmişti. Mağazanın düzenli kapanış gününde, Annemle ve Kardeşimle onları bir video sitesinden birlikte izleyeceğimize söz vermiştim.
“Hehe, ben de sabırsızlıkla bekliyorum. Film bittikten sonra, sinemanın yakınında filmde kullanılan bir çekim mekânı varmış, birlikte orada yürüyüş yapabiliriz diye düşündüm. Uygun mu?”
“Ah, bu bir kutsal mekân ziyareti gibi. Daha önce hiç yapmadım, o yüzden biraz heyecanlıyım.”
Az önce birlikte izlediğimiz bir filmde kullanılan bir yerse, kesinlikle heyecan verici olur. Sohbet kolayca akar ve harika vakit geçirdiğimizi net bir şekilde hayal edebiliyorum. Şimdi daha da heyecanlandım.
“O zaman bu bir randevu.”
Bunu biraz utangaç bir şekilde fısıldadı.
“Evet.”
Ben de biraz duygulanarak başımı salladım.
“Resmen bir randevuya çıkıyoruz, değil mi?”
Hafifçe kızardı, aşağı baktı ve mutlu bir şekilde söyledi.
Mutluluğumuzu paylaştık. Bu sırada, faillerin cehenneme doğru düştüğünden habersizdik.
Bu bölümde emeği geçen; çevirmen ve düzenleyici arkadaşların
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.
