Bölüm 4886: Kararlılık! II


İlk Yazıt’ı bir Somutlaştırma bile taşımıyordu. Bir Seviye yukarı çıktı ve en başından bir Apoohasis yazmak için her şeyini ortaya koydu!


Bu yüzden süreç zordu.


Noah’ın Varoluş’u yarattığı şeyin tutarlılığını korumak için zorlanırken, Sınırsız Sonsuzluk Denizler’i Yazıt’a döküldü. Bir Apophas Yazıt’ı, bir Somutlaştırma Yazıtı’ndan daha fazlasını talep ediyordu ve o, ilk eseri olarak bunu deniyordu. Kelimeler sayfada dalgalanarak, şekilsiz potansiyele geri dönmekle tehdit ediyordu.


Daha da zorladı.


Olumsuzlama’nın Ağırlığ’ı konsantrasyonuna baskı yaparken, cümleyi tamamlanmadan önce çökertmeye çalışırken, Yazıt neredeyse başarısız oluyordu. Olmayanı Kalıcılığ’a yazmak, Olan’ı yazmaktan temelde daha zordu ve Noah bu zorluğu Temeller’ine yönelik bir baskı olarak hissetti.


Ama üstesinden geldi.


Sonsuz Doğa’sı Rezervler sağladı. Başkalarının böylesine iddialı bir ilk girişimle tamamen Tükeneceğ’i yerde, Noah sadece dibi olmayan kuyulardan daha derine çekti. Sonsuzluklar’ı dalgalanan Kelimeler’i sabitledi. Kararlılığı, başarısızlığı kabul etmeyi kesin bir şekilde reddederek, cümleyi bir arada tuttu.


Ve sonra bitti.


Altın bir Sayfa’ya devasa bir Ağırlık ve güçle parlayan Mavi-Altın bir Yazıt yazıldı; Kelimeler, etraftaki Aralıklar’ın mevcudiyetlerine karşılık olarak hafifçe kararmasına neden olan bir Otorite’yle yanıyordu. Noah’ın Varoluş’u tamamlanmanın verdiği tatminle titreşti, başının üzerindeki Fonemler Tac’ı sanki başardığı şeyi onaylıyormuş gibi daha parlak parladı.


>>İlk Yazıt Tamamlandı.>>


>>BU İlk Dil’in ilk Yazılı Yazıtı’nı başarıyla oluşturdunuz. Daha da önemlisi, açılış eseriniz olarak kayda değer bir zorluk başarısı olan bir Apoohasis Yazıt’ı oluşturdunuz..>>


>>Yarattığınız Yazıt, belirlenen hedefi üzerinde şu etkileri taşır: Varoluşlar’ının tüm Derinlikler’i boyunca sürekli yanma hissi, temel Ağırlıklar’ının Aşamalı istikrarsızlaşması ve zamanla Yaoısal Bütünlüklerinin kademeli olarak Çözülmesi. Bu etkiler, hedefin Temel’i tamamen tehlikeye girene veya Yazıt bir şekilde sizinkini Aşan bir Otorite tarafından karşılanana kadar Süresiz olarak devam edecektir.>>


>>Uygulanabilir hedefler: Yazıt’ın aktivasyonu anında temel Derinliğ’i sizinkini aşmayan herhangi bir Varoluş.>>


>>Yazıtlar Yazmadaki yeterliliğiniz biraz arttı. Gelecekteki Kompozisyonlar biraz daha az konsantrasyon gerektirecek ve yazım sürecinde marjinal olarak daha fazla istikrar taşıyacaktır.>>


>>Geriye sadece belirlenmiş bir hedef kalıyor.>>


...!


Belirlenmiş hedef.


Şimdi, bir adamı oturup, böyle bir konsantrasyonla yazmaya iten ne olabilirdi?


İlk Anadil Konuşanı’nı, ilk Yazıt’ı olarak böylesine yıkıcı bir etkiye sahip bir Apoohasis oluşturmaya iten amaç neydi?


Aslında öyle çok büyük bir neden değildi.


Nefretti.


Noah’ın Varoluş’taki kendi İlan Ettiğ’i en büyük düşmanına karşı saf, seyreltilmemiş nefret. Enfeksiyon’u tüm Gözlemlenebilir Varoluş’u tehdit eden BU Varoluş değil. BU İlkel Paradoks’un Hak İddiası’nı çalan BU Yaşayan Paradoks değil. BU İlk Kayıtsızlık boyunca onu amansız bir açlıkla kovalayan Bazuman değil.


Hayır.


Tüm nefreti BU Yaşayan Elemental’e yönelikti.


Eğer BU Yaşayan Elemental diğer herhangi bir düşman gibi olsaydı, Noah muhtemelen onu unutmayı ya da Güç olarak onu büyük ölçüde Aştığında onu ezmeyi seçebilirdi. O, başkalarının çağlar boyunca başardığı Kultivasyon’u ve ilerlemeyi artık dakikalar ya da saatler içinde yapıyordu. Eninde sonunda, BU Yaşayan Elemental ayağının altında bir Kurgu’dan başka bir şey olmayacaktı ve bu kin, basit bir ezici Güç’le halledilecekti.


Ama Noah özellikle BU Yaşayan Elemental için hazırlanmalıydı.


Çünkü bu piç kurusu ona, yakınındaki herkese yapışabilen yakıcı bir lanet fırlatmış ve onu ona göre azımsanmayacak bir süre boyunca kadınlarından uzak kalmaya zorlamıştı.


En kötüsü de, bu lanet kurulduğunda o, Çift Kultivasyon’un ortasındaydı.


Yarı yolda durmaya ve o kenisine göre uzun bir süre o durumda kalmaya zorlanmıştı.


BU Yaşayan Elemental’e karşı duyduğu derin hoşnutsuzluğun ve nefretin nedeni buydu.


Buna nasıl cüret ederdi.


Buna nasıl cüret ederdi amına koyayım?!


Bir adam ile onun... Arasına girmeye...


’Hmm...’


Şimdi sadece bunu düşünmek bile Noah’ı öfkelendiriyordu.


Mavi-Altın alevleri bir Ân için daha koyu yandı.


Yazıt’ın hedefini çok net bir şekilde yazdı.


Kalem’i kararlı vuruşlarla hareket etti; İsimlendirmeyi Altın Sayfa’ya, belirsizliğe yer bırakmayan bir kesinlik ile kazıdı. 27 Fonem Kalem’inin ucunda girdap gibi döndü ve kendilerini bu Apophasis’i amaçlanan alıcısına bağlayacak bir isme sıkıştırdı.


İlk Yazılı Yazıtı’nın hedefi BU Yaşayan Elemental idi.


Hedef belirlendiği Ân, üzerine yazıldığı Sayfa masadan yukarı doğru süzülmeye başladı.


Masum görünüyordu. Yumuşak bir ışıkla yanan Mavi-Altın Yazılar’la kaplı tek bir Altın Sayfa. Hatta güzeldi. Bir müzede sergilenebilecek veya bir sanat eseri olarak korunabilecek türden bir şey.


Ama bu Varoluşsal bir Nükleer Bomba gibiydi.


Hedefini tüm Gözlemlenebilir Varoluş boyunca avlayacak ve vardığında sürekli ıstırap ile Aşamalı Temel Çöküş’ü sağlayacak bir Apoohasis’le İsimlendirilmiş Yazıt.


Canını yakmasını ve bunun biraz zaman almasını istiyordu!


Bir Ân sonra bir ok gibi fırladı ve Aralıklar’dan kayboldu.


Noah, beklenti dolu bir bakışla Taht’ına yaslandı; Gözleri, Yazıt’ının yörüngesini takip ederken, Mekanlar arasındaki Dokumalar’ın içinde kayboluşunu ve BU Yaşayan Elemental’in şu anda bulunduğu Alfheimr’a doğru koşuşunu izliyordu.


Varmasının tam olarak ne kadar süreceğini bilmiyordu.


Onu bulduğunda, BU Yaşayan Elemental’in tam olarak ne yapıyor olacağını bilmiyordu.


Ama çok yakında, hayatını zorlaştıran Mutlaklar’dan birinin, onun kişisel işlerine karıştığına pişman edecek bir ıstırap yaşayacağını biliyordu!


O, beklerken Mutlak Mühürler Taht’ı Ağırlığ’ını destekliyor, önündeki masa hâlâ daha fazla Yazıt alabilecek daha çok Altın Sayfa tutuyordu.


Zaman’ı vardı.


Sonsuzluklar’ı vardı.


Ve benzer bir muameleyi hak eden düşmanlardan oluşan bir listesi vardı.


Ama ilk sırayı BU Yaşayan Elemental aldı, çünkü bazı suçlar basitçe affedilemezdi!


Fakat bir Sayfa uçarken... her zaman başkalarını hazırlamaya ve Yazmaya başlayabilirdi!