Büyük bir artı, BU Yaşayan Paradoks’un eylemlerinden almak üzere olduğu devasa ve bilinmeyen Seviyeler’deki hasattı. Bu Varoluş sadece Sonsuzluklar’ının yürüttüğü süreç boyunca yayılmasına izin vermekle kalmadı. Noah’ın Otoritesi’ni Yozlaşmış Proto-Madde’ye deliliğe varan bir coşkuyla çekerek, bunu aktif olarak güçlendirdi.
BU Yaşayan Paradoks, özlem dolu bir sesle konuşurken, onun sözlerine gülümsedi.
“Sırada gelecek olan şey, benim bile anladığımı kesin olarak söyleyemeyeceğim bir şey.“
Her ikisini de çevreleyen Yozlaşmış Proto-Madde ve Sonsuz Mühürler’in girdap gibi dönen karışımına bakındı.
“Hâlâ öğrenmek ve kavramak istediğim o kadar çok şey var ki. Var olmakla ilgili hâlâ hiçbir fikrim olmayan o kadar çok şey var ki. Kendime sorarken, beni şaşkına çeviren BU Vakochev Varoluş Ölçekler’i var...“
Gözleri o tanıdık görkemle alev alev yandı.
“Kim bu lanet olası Vakochev? Ve onun daha Yüksek Medeniyet Ölçekler’i nasıl yapılandırılmış? Ona adını BU Varoluş Ölçekleri’ne koyma hakkını veren neydi? Bilmek istediğim o kadar çok şey var ki ve kendimi sadece Son Derece Yüksek ve Sonsuz bir Dağ’ın eteklerindeymişim gibi hissediyorum.“
Ellerini iki yana açtı.
“Ben, sadece bir köylüyüm, ama görkemliyim.“
Sesi neredeyse hürmetkar bir şeye dönüştü.
“Ben... Paradoks’um.“
BOOM!
Bu tür sözlerle ve sanki bir yarışmaymış gibi son sözleri araya sıkıştıran Varoluş olmaya çalışarak, BU Yaşayan Paradoks’un silüeti Mekânlar arasındaki Mekan’dan solmaya başladı. Dilencimsi Formu, konuşmaları boyunca onları çevreleyen Yozlaşma ve Sonsuzluğ’un girdap gibi dönen karışımında çözüldü; İşgal ettikleri Yanılsamalı Diyar dağılmaya başlarken, kaybolan son şey gülümsemesi oldu.
Varoluş’un Dokumalar’ı dört bir yanında açılmaya devam ederken, Noah bilincinin geri döndüğünü hissetti. Mekânlar arasındaki Mekan Normal Varoluş’a geri çöktü ve farkındalığı Muspelheim’ın Yıldızsal Denizler’inde BU Mnemonik Leviathan ile sohbet eden bedenine doğru geri aktı.
Ve daha önce tanık olduğu Her Şey’i Aşan bir ağırlıkla gözlerinin önünde İstemler çiçek açtı.
>>Ölçülemeyen Hasat Birikiyor.>>
>>Sonsuzluklar’ınızın Dokumalar’ının Yozlaşmış Paradoksal Proto-Madde’ye entegre olmasına özgürce izin verildiğinden, eşi görülmemiş ve en saf hâliyle bir Hasat halihazırda birikmektedir. Bu Proto-Madde’nin Gözlemlenebilir Varoluş ve BU İlk Kayıtsızlık boyunca tetiklediği değişimler, bu değişimlerin temel dayanaklarından biri olarak Sonsuzluklar’ınıza sahip olacaktır. Bu Entegrasyon Medeniyet’iniz için akıl almaz, Sonsuz bir potansiyel sağlayacaktır, ancak ortaya çıkan şeyler ne olursa olsun, Varoluş’un farklı Dokumalar’ında tetiklenen dönüşümler ne olursa olsun, Bilinmeyen ve Öngörülemez olmaya devam etmektedir. Devam etmek istediğinizden emin misiniz?>>
Ruination, bu soruyu ona İstemler şeklinde sordu; Ânalitik doğası, böylesine mühim bir sürecin kontrolsüzce devam etmesine izin vermeden önce onay talep ediyordu.
BU Yaşayan Paradoks ile konuşan bilinç kısmı, BU Mnemonik Leviathan’ın önünde süzülen bedenine tamamen geri dönerken, Noah hafifçe gülümsedi.
Mutlak bir kesinlik barındıran bir sesle konuştu.
“Sonsuzluklar’ımdan etkilenen her ne varsa, onun üzerinde Hâkimiyet kuracağım. Bu yeni Dokumalar bilse de bilmese de, Temeller’inde benim imzamı taşıyacaklar. Ve bundan kazanacağım şey, verdiğimden bile daha Ölçülemez olacak.“
Gözleri Mavi-Altın ışıkla alev alev yandı.
“Öyleyse bırakın yayılsın. Sonsuz’ca yayılsın!“
BOOM!
Bunu söylediği Ân, etrafındaki Muspelheim’ın Yıldızsal Denizler’i bir parlaklıkla patladı.
Sonsuz Hasad’ın Çok Renkli Nehirler’i her yönden fışkırmaya başladı; Bizzat BU Infiniverse’nin Temeller’ini titreten bir güçle onun Varoluş’una doğru kabarıyordu. Nehirler, Varoluş’un algılayabileceği her Renk’ten ve Algılayamayacağ’ı pek çok Renk’ten oluşuyordu; her bir akıntı, Sonsuz bir Okyanus’a katılan kollar gibi Temeller’ine akan Otorite ve Potansiyel taşıyordu.
Bu, sadece Algılanabilen kısımdı!
Başkalarının sezebileceği çok daha fazlası bile vardı; Varoluş’un yüzeyinin altından akan ve onun Varoluş’una entegre olan görünmez Hasat Akıntılar’ı. Noah bu anda Varoluş’u ve Temel’i içinde derin değişiklikler hissetti; Sadece güç Birikim’inin ötesine geçip, Temel bir yeniden inşaya varan dönüşümler geçiriyor gibiydi.
>>Geri Dönülmez Adım Atıldı >>
>>BU İlk Dil’in BU Genesis Hükümdar’ı olarak görkemli ve Geri Dönülmez bir adım attınız. Gözlemlenebilir Varoluş boyunca BU İlk Dil’in kullanımından elde edilen tüm Hasat, artık özgürce alabilmeniz için açıldı. Talimatlarınıza dayanarak, BU İlk Dil’in kullanımı için Varoluşsal Tarifeler’in Dokumalar’ı yeniden yapılandırıldı.>>
>>Halihazırda, Gözlemlenebilir Varoluş ve BU İlk Kayıtsızlık boyunca gerçekleştirilen son eylemler nedeniyle birden fazla kaynaktan toplanan Hasat, Temel’inize Sonsuz Potansiyel olarak kabul edildi. Temel Derinliğ’inizin Ağırlığ’ı ve Enginliğ’i, BU İlkel Paradoks ve BU Yaratığ’ın Mutlak olmadan önceki Hâller’ine eşdeğer olmaktan çıkıp, Temel Derinlik’te sahip oldukları Temeller’in Enginliğ’inin 3 Kat’ına eşdeğer hâle sıçradı.>>
BOOM!
Noah, Enginliğ’inin ve Varoluş’unun katlanarak, yukarı doğru kabardığını, Temeller’inin Ağırlık’la Genişlediğ’ini hissetti. Sonsuz Hasad’ın Çok Renkli Nehirler’i durmaksızın içine akmaya devam etti; Her an Sonsuz doğasına entegre olan ve onu eskisinden daha da Sonsuz yapan daha fazla Potansiyel getiriyordu.
Ve bir hata mı yaptığını yoksa doğru kararı mı verdiğini merak etmesine bile gerek yoktu.
Bütün bunlara gerçekten hayır diyebilir miydi?
Ve tüm bunlar sadece başlangıçtı!
Sonsuzluklar’ının Gözlemlenebilir Varoluş boyunca dahil edilmesinden her ne ortaya çıkarsa çıksın, ondan doğacak olan tehlike ve fırsat el ele gidecekti. Noah, bunu itiraf etmekten nefret etse bile, BU Yaşayan Paradoks en azından bir konuda haklıydı.
Oyunun adı zorluktu.
Öyleyse gelsin!
Onu kucak açarak, karşılayacaktı!
Bu bölümde emeği geçen; çevirmen ve düzenleyici arkadaşların
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.
