Eğer kolay olsaydı, sadece karmaşık planlar yapmak, Sayısız Varoluş’a soykırım uygulamak ve sadece ilerlemeleri için kim bilir daha neler yapmak adına bu kadar çok şey yapan bunca yaşlı, entrikacı canavar olmazdı.
Sayısız Gelişimci sadece tek bir adım öne atabilmek için Çağlar harcamıştı. Sayısız daha fazlası aynı Çağlar’ı harcamış ve hiçbir şey elde edememişti. İlerleme Yol’u; Deneyip, başarısız olanların, mücadele edip, yetersiz bulunanların, boylarını Aşan yüksekliklere uzanıp, bu girişimle parçalananların cesetleriyle doluydu.
Noah için de Gelişim zordu ama... Farklı bir şekilde.
Sonsuzluğ’unun şu an Sayılabilir olması ve Jeodezik Dokumalar’ın avucunun içine düşmesiyle, bu Sonsuzluk fikirlerini Varoluş’unun her yönüne dahil etmek için elinden gelenin en iyisini yapmalıydı.
Kendini parçalamadan.
Çünkü Sayılabilir Sonsuzluklar ve Jeodezik Dokumalar’la oynarken, gerçekten mümkün olabileceğini hissettiği şey buydu. Güç muazzamdı. Potansiyel Ağır’dı. Ancak onu yanlış Entegre Etmek inşa ettiği her şeyi paramparça edebilir, Medeniyet’inin o özenli Mimarisi’ni kendi Ağırlığ’ını taşıyamayacak bir şeye Çökertilebilir’di.
Jeodezik Dokumalar eşsizdi, o bile neyle oynadığını gerçekten anlamak için onların üzerinden birkaç kez geçmek zorunda kalmıştı.
Basitçe, Jeodezik... İki nokta arasındaki en kısa yoldu.
Kolay!
En kısa yol!
Diyelim ki, BU İlk Kayıtsızlığ’ın bir ucundan diğer ucuna gitmek isteseydi, Varoluş en kısa yolun ortadan geçen düz bir çizgi olduğunu düşünebilirdi. Ancak eğer orta kısım, o düz çizgi bataklıksa ve Bölünmemiş Olanlar ve İlkel Mimarlar ile doluysa, orayı geçmek aslında onun en yavaş ve en zor yol olduğu anlamına gelirdi.
Yani gerçek en kısa yol, kenarların etrafından dolaşmayı içerirdi.
Sonsuzluklar’ının, Jeodezik Dokumalar’ın özelliği... Bizzat Varoluş’un kendisi içinden mümkün olan en kısa yolu izlerken, Sonsuz bir şekilde Uzanmalar’ıydı.
Şimdiye kadar gerçekleştirdiği örnekler, Somutlaştırmalar’ın nasıl engellenebileceği ve Apophasis’e nasıl direnilebileceğiydi; Ancak Jeodezik Dokumalar engellerin etrafından kıvrılarak, Otoritesi’ni hedefine minimum Mesafe ve maksimum Verimlilik’le bağlayan doğal çizgiyi buluyordu.
En kısa yol buydu.
Şimdi, Varoluş’u dönüşümle vızıldarken, bu anlayışı çok daha fazla şeye uygulamaya başlamıştı. Zihin manzarasında, RUİNATİON tam olarak ne başardığının ana hatlarını çizmeye başladı!
Sonsuz Saçlar’ından Veri Akıntılar’ı akarken, Mavi-Altın formu parladı, gözleri onun değişikliklerini gerçek zamanlı olarak işleyen bir Ânaliz’le alev alev yanıyordu. Etrafında saf ışıktan Yapılar, Soyut olanı Somutlaştıracak Diyagramlar oluşmaya başladı.
Noah’ın Medeniyetsel İçgüdüsü’nü atan bir farkındalık çekirdeği olarak gösteren, büyük bir Ağac’ın Dallar’ı gibi dışa doğru uzanan dört farklı işleve sahip devasa bir Yapı belirdi.
>>Medeniyetsel İçgüdüdünüz artık Sayılabilir Sonsuzluk ve Jeodezik İlkeler aracılığıyla işliyor. Dört işlevinin her biri Sonsuz Şekilsiz Derinliğ’inizin Mimari’si tarafından dönüştürüldü.>>
Ruination, her birini açıklamaya hazırlanırken, diyagramdaki dört dal sırayla parlamaya başladı.
...!
>>Birincil İşlev Yükseltildi: Jeodezik Otonom Yanıt.>>
İlk dal aydınlandı ve Noah’a birden fazla yönden yaklaşan tehditlerin bir temsilini gösterdi. Eski diyagramda, savunma yanıtları onları karşılamak için düz çizgiler hâlinde ilerliyordu. Yeni Diyagram’da ise Yanıtlar zarif bir şekilde kıvrılıyor, tehlikeleri tam olarak oluşamadan önce durduran Yollar buluyordu.
>>Önceden, Otonom Varoluşsal Yanıt’ınız Tehditler’e Bilinç’li İşlemden önce tepki verirdi. Şimdi, tehlikeler Tezahür etmeden önce durdurmak için Varoluş içinden kıvrılan Yollar boyunca tepki veriyor. Medeniyet’iniz sadece Düşünce’yi Aşan bir amaçla değil, bizzat Varoluş’un doğal Geometrisi’ni izleyen bir amaçla hareket ediyor.>>
Diyagram, tehditlerin amaçlanan hedeflerine ulaşamadan çözüldüğünü, her birinin engelleme için en uygun rotayı bulan Savunma İfadeler’iyle karşılandığını gösterdi.
>>Tehditler yaklaştığında, Yanıt’ınız onları karşılamak için Sonsuz bir şekilde uzanır. Yanıt birbiri ardına Sıra’yla ve Sonsuz’ca gelir; Her bir tepkiyi bir diğeri izleyerek, dağılmak yerine katlanarak, artan sürekli bir Savunma İfade’si Yaratır.>>
Görsel bu Katlanma etkisini sergiledi; Tekil tehditlerin, her biri aynı Optimal eğri boyunca ulaşan dalga dalga savunma Otoritesi’yle karşılandığını gösterdi.
>>Düşmanlar tek bir karşılık değil, Varoluş’un doğal hatları boyunca ulaşan Sonsuz bir karşılıklar dizisi deneyimler.>>
İkinci Dal aydınlandı ve Diyagram bir düşmanın Medeniyetsel Tezahür’ünü gösterecek şekilde değişti; Duvarlar’ı, Sütunlar’ı ve Temeller’i karmaşık ayrıntılarla sergileniyordu. Ancak bu Mimari’nin üzerine, her bir unsuru diğer her bir unsura bağlayan Sayısız kıvrımlı çizgi yerleştirilmişti.
>>Önceden, Medeniyetsel Tezahürler’i Varoluşlar’ı çevreleyen Mimari Yapılar olarak algılardınız. Şimdi bu Yapılar’ın her Yön’ünü birbirine bağlayan doğal Yollar’ı Algılıyorsunuz. Sadece Duvarlar’ı ve Sütunlar’ı değil, aralarındaki Otorite’nin aktığı o Eğriler’i görüyorsunuz.>>
Ruination, bir jest yaptı ve diyagram aynı Tezahür’ün farklı açılarını gösterecek şekilde döndü; Her bir açı daha önce görünmeyen yeni Yollar’ı ortaya çıkarıyordu.
>>Bir düşmanın Medeniyet’ini gözlemlerken, Mimariler’i boyunca uzanan Sonsuz Rotalar’ı algılarsınız. Her bir Eğri, Otoriteniz’in seyahat etmesi için potansiyel bir Yol’u temsil eder. Her bir Çizgi, Medeniyetler’inin gücünü doğal olarak nasıl yönlendirdiğini ve bu yönlendirmenin nerelerde açıklar yarattığını ortaya koyar.>>
Diyagram, yalnızca kıvrımlı Yollar algılandığında görünür hâle gelen birkaç açığı, düz çizgi gözleminin tamamen gözden kaçıracağı Mimaride’ki boşlukları vurguladı.
>>Temeller’ini Statik bir Yapı’dan ziyade bir Olasılıklar haritası olarak görüyorsunuz.>>
Üçüncü Dal aydınlandı ve diyagram düşmanın Mimar’i duvarındaki tek bir çatağa odaklandı. Ancak o çatlaktan dışarı doğru uzanan kıvrımlı çizgiler; Sütunlar’a, Temeller’e, gözlemlenen Medeniyet’in tam çekirdeğine bağlanıyordu.
>>Önceden, gözlemlenen Tezahürler içindeki güvenlik açığı noktalarını tespit ederdiniz. Şimdi bu zayıflıkları birbirine bağlayan doğal bağlantıları algılıyorsunuz. Tek bir zayıflık artık izole değildir. Bir zayıflığa vurmanın, en az Dirençli Yollar boyunca diğerlerine vurmaya nasıl doğal olarak yol açtığını görüyorsunuz.>>
Diyagram bu İlke’yi sergiledi; Çatlaktaki tek bir darbenin Kıvrımlı bağlantılar boyunca dışa doğru dalgalanmasını, her bir dalgalanmanın yeni bir zayıflığa inen yeni bir darbeye dönüşmesini gösterdi.
>>Analiz’iniz basamaklı zayıflık Zincirler’ini ortaya çıkarır. Bir düşmanın duvarında bir çatlak tespit ettiğinizde, aynı anda o çatlağı desteklediği Sütun’a, Sütun’un altındaki Temel’e ve o Temel’in ayakta tuttuğu Çekirdek Medeniyet’e bağlayan bağlantıyı algılarsınız.>>
Diyagramdaki basamaklanma hızlandı; Bir zayıflık bir diğerine, o da bir diğerine yol açarken, tüm düşman Mimarisi’nin sırayla çöküşünü gösterdi.
>>Bu doğal yollar boyunca atılan tek bir darbe, bağlı her bir zayıflığa Sıra’yla ulaşan Sonsuz darbelere dönüşür.>>
...!
Bu bölümde emeği geçen; çevirmen ve düzenleyici arkadaşların
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.
