Barbatos yaprağı dudaklarına götürdü. Sınırlı Sayılabilir Sonsuzluk kök salarken, içinden Mavi-Altın bir ışık patladı; Nekromansi’si, Farklılaşmamışlığ’ın üstesinden gelemeyeceği Sonsuz Yenilenme’de bir Çapa buldu.
Adelaide Yaprağ’ı çaresizliğini yalanlayan bir zarafetle tüketti.
Titano Yaprağ’ını, Kardeşinin sunduğu şeyi sorgulamayan birinin basit güveniyle tüketti. Sınırlı Sayılabilir Sonsuzluk bir Titan’ın Temeller’i boyunca yayılırken, Mavi-Altın ışık devasa Formu’nu dönüştürdü. Varoluş’u tamamen istikrara kavuşurken, kafa karışıklığı kükremeleri, zafer kükremelerine dönüştü.
Sigrid, Khor ve diğerlerinin hepsi aynı şeyi yaptı.
Baş Liç yaprağını hala kıkırdayarak tüketti; deliliği artık varoluşuyla birlikte Sonsuzca yenileniyordu.
Noah’ın üzerinden geçtiği pek çok İstem geldi ve gitti.
>>Kitlesel Dönüşüm Tamamlandı.>>
>>Tüm Denekler, BU Ardışık Sonsuzluğ’un Sınırlı Nilüfer’in Yapraklar’ını tüketmesi Yol’uyla Sınırlı Sayılabilir Sonsuzluğ’u başarıyla entegre etti.>>
>>Mevcut Durum: Tüm Denekler artık Otorite’niz tarafından belirlenen Sınırlar içinde Gerçek Sonsuz özelliklere sahip. Yenilenmeler’i Sonsuz’a yaklaşıyor. Temeller’i Son’lu Parametreler’i Aşıyor. Büyüme yörüngeleri Temel’den değiştirildi.>>
>>BU Yggdrheim’ın Farklılaşmamışlığ’ı artık onları Çözülme’yle tehdit edemez. Denekler Âlem’den hâlâ baskıyı hissedecekler, ancak bu baskı Varoluşsal bir tehditten ziyade bir Gelişim Uyarıcı’sı olarak hizmet edecek.>>
...!
Noah, toplanan Halkı’nın tamamen istikrara kavuşmasını izledi.
Artık çözülmeye karşı mücadele etmiyorlardı. Artık hayatta kalmak için anbean savaşmıyorlardı. Artık Direnme Kapasiteler’ini Aşan bir Farklılaşmamışlık içinde boğulmuyorlardı.
Nefes alıyorlardı.
Farklılaşmamışlığ’ın korkutucu Dokumalar’ı hâlâ her yönden onlara baskı yapıyordu. BU Yggdrheim daha az düşmanca hâle gelmemişti. Âlem hala tüm Farklılaşmış Şeyler’i Şekilsiz Potansiyel’e döndürmeyi amaçlıyordu. Ama şimdi, Temeller’inde yanan Sınırlı Sayılabilir Sonsuzluk ile bununla bir nebze başa çıkabiliyorlardı.
Hala Zorluklar’ı vardı!
Ama yapabilirlerdi.
Noah’ın sesi, orada bulunan her Sonsuz Varoluş’a baskı yapan bir Ağırlık’la BU Yggdrheim boyunca yankılandı.
“Bu, Zorluğunuz’da size son yardım edişim.“
...!
Sözleri, Basit İfadeler’ini Aşan imalarla yerleşti.
Bu gerçeği Özümsemeler’ine izin vererek, durakladı.
“Ancak Potansiyel, gerçekleştirilmeden anlamsızdır. Artık Sonsuzsu’nuz Yüzey Derinliğ’inde, Orta Derinlik’te veya Temel Derinlik’te Sonsuzsu’nuz. Ama Mutlak değilsiniz.“
Gözleri, acı çekmeleri sırasında sergilediği Her Şey’i Aşan bir yoğunlukla toplanan Varoluşlar’ın üzerinde gezindi.
“Ve Mutlak ile herhangi bir şey, muhtemelen Varoluş’un Enginliğ’inde tek yemenize neden olacaktır.“
Kelimeler sertti.
Doğruydular!
“Bugün Horus adında bir İlkel Mimar kendini Varoluş boyunca İlan Etti. Onun gibileri de var. BU İlk Kayıtsızlım boyunca uyanan Şekilsiz Dehşetler ve Bölünmemiş Olanlar var. Mevcut Derinlikler’inizin hayatta kalmak şöyle dursun, Kavrayamayacağ’ı tehditler ortaya çıkıyor.“
Ellerini arkasında kavuşturdu.
“Bu yüzden siz... BU Yggdrheim’da dolaşacaksınız. Bu Âlem’in barındırdığı Kaynaklar’ı bulacaksınız. Farklılaşmamışlığ’ın baskısını bir Gelişim Uyarıcı’sı olarak kullanacaksınız. Ve olabildiğince çabuk Mutlak olacaksınız.“
Sesi sertleşti.
“Ellerinizi tutmayacağım. Sizi Sonsuz Yenilenmeniz’in üstesinden gelebileceği tehditlerden korumayacağım. Sizi Büyüme’yi engelleyen bir güvenlikle şımartmayacağım.“
“Artık Sonsuzluğ’a sahipsiniz. Onu kullanın. Mutlak olun.“
Durakladı.
“Hayatta kalın. Sebat Edin. Varoluş’un görmezden gelemeyeceği bir şey hâline gelin.“
...!
Diğer bedenleri hareket etmeye devam ederken, Noah halkı için zorluğu ayarlamayı bitirdi.
Şimdiden çok şey yapmıştı. BU Yggdrheim artık Son’ludan Sonsuz’a dönüşen Varoluşlar’ı barındırıyordu. BU Infiniverse, Yükseliş, Yoğunluk ve Varyasyon üreten kutsal bitki Tarlalar’ını barındırıyordu.
BU Aralıklar’daki diğer Beden’i Amser Modred ile konuşurken, Medeniyet’inin geleceğini tanımlayacak Jeodezik Dokumalar’la yeni Yazıtlar yazmaya devam ediyordu.
Ama... Tüm bu değişiklikleri BU Sayısal Egemenliğ’e getirmenin mümkün olup, olmadığını görmek istiyordu.
Ne kadar gerçekçi olmasa da, üzerinde oynamaya başladığı Matematik Dokumalar’ına Sonsuzluklar’ın benzer tefekkürleri bahşedilebilir miydi? Çarpma ve Üs Alma Minimum Mesafe’li Yollar boyunca kıvrılabilir miydi? Bölme Hedefler’ine doğru Sonsuz’ca uzanabilir miydi? Peki ya Çoğaltma?
Bu fikre giriştiğinde, Varoluş’u odaklandı.
Daha doğrusu, Bilinc’inin bir parçası odaklandı.
Alfheimr’da Sonsuz Farklılaşmamış Kader’e sahip Mutlak Beden’i, Duygusal’ın tüm dişleri dökülmüş halde yattığı Dağ’dan kaybolmak için bir adım atmıştı.
Sonsuzluklar onu vurmuştu ama eninde sonunda Yenilenecek’ti. Gülümsemesini, Manipülasyonlar’ını ve kendi konumunun çok ötesindeki Varoluşlar’la bağ kurmaya yönelik bitmek bilmeyen girişimlerini geri kazanacaktı.
Ancak bu dersi çok, çok uzun bir süre hatırlayacaktı.
Tabii eğer önümüzdeki bu saatler’iı ve ya günü çökmeden atlatacak olanlar arasındaysa.
Noah’ın bedeni Alfheimr’ın Mesafe’si boyunca parıldadı; Mutlak Varoluş Tezahür’ü uçsuz Bucaksız Mesafeler’i Ân’ında aşmasına olanak tanıyordu. Tüm bu zaman boyunca BU İlkel Kaos’un yakınında olan yanılsamalı Bilinc’iyle birleşmeye devam etti; Projeksiyon gerçek oluyor, gölgenin yerini Madde alıyordu.
Yanında, BU Büyük Adımcı Ul’moreth, her zamanki tavrını Aşan bir sabırla beklemeye devam etmişti.
Kıllı Mutlak ciddiyetle hazır ola geçti.
>>BU İlkel Kaos, Abaddon. Çağlar Arasındaki Çağ, Sonsuzluğ’un İlk Çağ’ı.>>
Abaddon, yanılsamalı bedeni gerçeğe dönüşüşen BU En Genç Olan’ın ilgi çekici silüetine baktı.
Artık Kıllı Mutlak Ul’moreth’in yanında gerçek bir Varoluş duruyordu.
Saniyeler önce Projeksiyon ve Mevcudiyet’in olduğu yerde, artık Et’ten Kemik’ten ve Projeksiyonlar’ın sergileyebileceğini Aşan Altın Sonsuz Farklılaşmamış Kader ile Alev Alev yanan bir Medeniyet’i vardı.
Abaddon’un buradaki Varoluş’u sırasında etraflarındaki bölge dönüşmüştü.
Bir zamanlar Alfheimr’ın standart bölgesi olan yerin içinden Obsidyen Kaos Nehirler’i akıyordu; Entropi ve Olasılığ’ı eşit ölçüde taşıyan karanlık akıntılar. Bu İlkel Âlem’in imza Dokumalar’ı; BU İlk Neden’den beri ayakta kalan alacakaranlığı, Kâdim dağları ve ormanları, hepsi daha eski bir şeyin arka planı haline gelmişti.
Daha temel bir şeyin.
Abaddon için bu normaldi.
BU İlkel Kaos olarak, yeterince uzun süre kaldığı her yer, kademeli olarak Kaos ve Entropi ile çevrilecek şekilde değişen bir yer hâline geliyordu. Obsidyen Nehirler onun imzasıydı. Çalkalanan karanlık, onun Mevcudiyet’inin tezahür etmiş Hâliydi. Her Ân her şeyin olabileceği hissi, civarında Olasılığ’ın bizzat Belirsizliğ’e doğru Bükülme’si, tüm Farklılaşma’nın başlangıçta ortaya çıktığı Hâm Potansiyel’i Somutlaştıran bir Varoluş’un yanında durmanın basitçe ne anlama geldiğiydi.
Ne de olsa, Şeyler’in gerçek doğası buydu!
Düzen geçiciydi. Yapı ödünç alınmış Zaman’dı. Her şey eninde sonunda geldiği Kaos’a geri dönerdi.
Bu sırada Abaddon, BU En Genç Olan’ın kıllı takipçisine doğru konuştuğunu izledi.
“Bir Ânlığ’ına BU Yggdrheim adlı küçük yerimi ziyaret et. Ben iyi olmalıyım.“
Kelimeler basitti. Gönderme işlemi kendinden emindi.
Ul’moreth, talimata rağmen endişe barındıran ciddi bir bakışla başını salladı. Gözleri hesaplamayla BU En Genç Olan ve Abaddon arasında gidip, gelmişti. Ama sonuçta o bir takipçiydi ve Hükümdar’ı talimat vermişti.
Ortadan kayboldu.
Geriye sadece Abaddon ve BU En Genç Olan kalmıştı.
Not: Hahaha sonunda sonundaaa. Matematiğ’e de uyguluyor. Üs’ü falan geçtim. Artık Her Şey’i Sonsuz’a kez Kopyalayabiliriz. Pardon Kopyalama yok Çoğaltma var. Evet evet. Ne diyorsunuz çok merak ediyorum. Ne diyorsunuz?
Bu bölümde emeği geçen; çevirmen ve düzenleyici arkadaşların
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.
