Bölüm 5078

Kollar’ını genişçe açtı.


“Ama bu Nabız’ın izin verdiği şeylerin hepsi bu kadar değil. Yeterli Güç ve Hassasiyet’le, Varoluş sadece Eylemler’i değil, o Eylemler’i mümkün kılan Medeniyet’i de hedef alabilir. O Medeniyet’in temsil ettiği her şey, Somutlaştırdığ’ı Her İlke, Varoluş’a kendi ifadesiyle getirdiği her Değişim; Hepsi Geri Alınabilir. Bir Varoluş’un gücünü destekleyen Yapı Çöker ve o Yapı üzerine inşa edilmiş her şey onunla Birlikte Çöker.“


Sesi alçaldı.


“Ve eğer biri Silurian Işığ’ıyla yeterince derinlemesine Öldürülürse, Sülinme Tam ve Mutlak Olursa, o zaman daha da korkunç bir şey olur.“


Neredeyse Teatral denebilecek bir etki yaratmak için durakladı.


“Tüm Varoluş’un Unutulur. Seni Tanıyanlar Yüz’ünü İsmi’ni... Âh her neyse adını sen koy her şeyini hatırlayamadıklarını fark ederler. Seni Sevenler, açıklayamadıkları bir boşluğa yöneltilmiş bir sevgiyle karşı karşıya kalırlar. Senden Nefret edenler, nefretlerinin tam olarak neyden nefret ettiklerine dair bir kafa karışıklığına dönüştüğünü fark ederler.“


Soluk Ateşler’i, daha önce gösterdiklerinden çok daha yoğun bir şekilde yanıyordu.


“Sadece Seni Silen Varoluş hatırlar. Sadece Silurian Işığı’nı kullanan Varoluş, neyin yok edildiğine dair Bilgi’yi elinde tutar.“


O Kurt Kafata’sı Miğfer’inin altında gülümsedi.


“Bu, gerçek Proterozoik Ölçek Varoluşlar’ının kullanabileceği Güç’tür. Bu yüzden Naldine benimle yüzleşmeni istemiyor. Seni öldürebileceğim için değil. Seni o kadar Tamamen Silebileceğ’im için ki, değerli Sonsuzluğ’un bile bir zamanlar içinden Aktığ’ını hatırlayamayacak.“


...!


BOOM!


BU Grimvault bu kadar korkunç sözleri yankıladıktan sonra, Noah ve BU İlkel Paradoks kasvetli gözlerle ona baktılar.


Naldine enstrümanını sıkıca kavradı, Parmaklar’ı artık ses çıkarmayan Teller’e bastırıyordu. Yüzündeki ifade, BU Grimvault’un anlattığı her şeyin doğru olduğunu, bunun bir tehdit değil, sahip olduğu ve tereddüt etmeden kullanacağı Terim’in sadece basit bir ifadesi olduğunu gösteriyordu.


Noah, BU Hadean’ın Sonsuz Zihin Hesaplaması aracılığıyla sağladığı Gelişmiş Netlik’le bunun sonuçlarını değerlendirdi.


Yaptığı her şey Silinecekti. Varoluşsal Sonsuzluğ’un Yağmurlu Çağ’ı Ters’ine dönecekti; O Dönüşmüş Okyanuslar ve Yağan Yağmurlar, onları Yaratan Varoluş Nedensellik’ten koparıldığı için var olmaktan çıkacaktı. BU Infiniverse, ona dokunmadan önceki Hâline geri dönecekti; Tüm o Medeniyet İlerlemeler’i geri alınacak, onun geliştirdiği Tüm Bedenler, hiçbir zaman gerçekleşmemiş bir Potansiyel’e dönüşecekti.


BU Eon ile olan bağı geriye dönük olarak kopacak, o Quintessence Infiniforce Bağ’ı asla oluşmayacaktı. İçine akın eden Gözlemlenebilir Güç, akacağı bir “O“ olmadığı için akmayı bırakacaktı.


BU Eon... O, Böyle Bir Şey’e Muktedir olmalıydı ama bunu yapmakla tehdit etmemişti. Neden?


Birçok şey ortaya çıkacaktı!


Alexander hâlâ işkence çekiyor ve hâlâ kırılmış durumda olacaktı.


BU İlkel Mantar Kütüğ’ü hâlâ hayatta, hâlâ yayılıyor, hâlâ dokunduğu her şeyi Tüketiyor olacaktı çünkü onu durduran Varoluş, durdurma gerçekleşmeden önce yok edilmişti.


Gözlemlenebilir Varoluş boyunca yaptığı Yolculuk’ta başardığı her şey basitçe yok olacak, çözülecek, Nedenselliğ’in kendisini yakıp kül eden ateşi elinde tutan Varoluş dışında Herkes tarafından unutulup, gidecekti. 


Bu, gerçekten de korkunç bir Terim’di.


BU Grimvault’un korkunç sözlerinden sonra, Noah ona korkusuzca baktı.


Yüzünde, Silurian Işığı’nın uyandırması gereken endişeden eser yoktu. Az önce, tüm Varoluş’unun Çözülebileceğ’i, Gözlemlenebilir Varoluş boyunca başardığı her şeyin, sanki bunları başarmak için hiç var olmamış gibi Geri Alınabileceğ’i söylenmişti. Yine de gözleri sabit, duruşu sakin kalmıştı; Varoluş’u Yetenekler’i arasındaki Uçurum’u kabul etmeyi reddeden bir meydan okuma ile BU Grimvault’un Otoritesi’ne baskı yapmaya devam ediyordu.


“Yani… Teorik olarak, eğer Silurian Işığ’ı ile yanıp yok olsaydın, daha önce yok ettiğin o BU Aryana’yı ve diğer herkesi, sanki bunları yapmak için hiç var olmamışsın gibi geri getirebilir miydim?”


...!


Cevabı gülünçtü.


BU Grimvault, Kurt Kafata’sı Miğfer’inin altında acımasızca gülümsedi; Soluk Alevler, önünde sergilenen cüretkarlığı neredeyse takdir edercesine eğlenerek, titriyordu. Noah’ın sorduğu soru korku ya da çaresizlikten doğmamıştı. Bu bir hesaplamaydı!


Görünüşte düşünceli gibi görünen bakışlarının altında alaycılık barındıran gözlerle Noah ile Naldine arasında gidip, geldi.


“Bu, karşı koyamayacağınız bir şey.“


Derin sesi, menzilindeki her şeye baskı uyguluyordu.


“Bunu yapabilmek için başka bir Nabız Tür’üne ihtiyacınız var. Sizin üzerinizde böyle bir şeyi kullanmakta hiçbir sakınca görmesem de, hakkınızda hâlâ pek çok bilinmeyen ve belirsizlik var. Seni Silurian Işığ’ı ile çözmek, benim bile tahmin edemeyeceğim, Gözlemlenebilir Varoluş boyunca değişikliklere yol açan birçok beklenmedik etkiye neden olabilir.“


Bir Ân durdu, o Soluk Ateşler hafifçe sönükleşti.


“Bu yüzden içimde bir ihtiyat var. Ama bu, işler zorlaşırsa bu ihtiyatı bir kenara atıp, yapmam gerekeni yapmayacağım anlamına gelmez.“


Kurt Kafatası Miğfer’i öne doğru eğildi.


“Bu, diplomasi için son şansın. Adını Ândığ’ın Varoluş henüz senden bahsetmedi ve ben de kalıcı hamleler yapmadan önce talimatları beklemeyi tercih ederim.“


Miğfer’inin altında gülümsemesi genişledi; Son sözleri, kasten kışkırtmak için tasarlanmış gibi görünen bir yavaşlıkla söyledi.


“Ne. Olacak... Küçük Paket...“


Alaycı ses Noah’ın Bilinc’ine baskı uyguladı.


“Sonsuzluk?“


Her kelime, kışkırtmak amacıyla atılmış bir darbe gibi iniyordu!


“Sonsuzluk?“


...!


Küçük Sonsuzluk Paketi!


Oh!


Son cümle alaycı ve acımasızdı; Her hece, BU Grimvault’un acımasız gülümsemesi eşliğinde yavaşça telaffuz edildi. Bu, Noah’ı kışkırtmak, çoğu mevcut gücün emeklemeyi öğrenmeden önce var olan Varoluşlar’ının gözünde onun ne olduğunu hatırlatmak içindi. Küçük bir Paket. Bir merak konusu. İncelenmesi gereken ve belki de korunması çok zahmetli olduğu ortaya çıkarsa yok edilmesi gereken bir şey.


Yan tarafta, BU İlkel Paradoks sanki kavgaya hazırmış gibi var olmayan kollarını sıvadı!


Bu pislik kendini ne sanıyordu?!