Bölüm 5103

İlk Kayıtsızlık’ta.


BU Grimvault, Eonlar boyunca hissetmediği bir çaresizlikle BU Aralıklar arasındaki Sınırlar’ı Yırt’tı; Devasa zırhlı bedeni, Otoritesi’nin önünde ikiye ayrılan Varoluş Katmanlar’ında Yıkım İzler’i bırakıyordu!


Çok uzağa koşmuştu, bir Kâlmian Kademe BU İlkel Mimar’ının koşması gerekenden çok daha uzağa!


Ama o lanet olası Sonsuz Işık hâlâ etrafında yanıyordu.


O... Evine doğru koştu.


Bilinmeyen bir süre geçtikten, BU Aralıklar arasında bir geçiş ve benzersiz bir yöntem uygulandıktan sonra...


WAP!


Sonsuz’ca Uzanan Beyaz-Altın bir Okyanus’un üzerinde belirdi; Yüzey, her yerden ve hiçbir yerden aynı anda geliyormuş gibi görünen bir ışığı yansıtıyordu.


SPLASH!


Devasa bedeni Beyaz-Altın sulara çarptı; Beden’iyle birleşmiş olan o kararmış Gümüş zırh, şimdi neye daldırırsa daldırsın sönmeyi reddeden Mavi-Altın Alevler’le sarılmıştı.


Okyanus etrafında ikiye ayrıldı, dalgalar çarpışmasının etkisiyle dışa doğru yayıldı.


Sonsuz Işık onu çözmeye çalışıyordu.


Hatta şu anda bile Varoluş’una karşı çalıştığını hissedebiliyordu! Kendi Aksiyom’uyla defalarca kendini sabitlediği için şekli dalgalanmayı bırakmıştı ama Alevler yanmaya devam ediyordu, onu Eonlar önce Aştığ’ı Gelişim Aşamalar’ına geri çekmeye çalışıyordu.


Buna karşı koymak için sürekli Silüriyen Işığ’ı kullanıyordu.


Nabız, Nabız’a karşı. Ateş, Ateş’e karşı. Ancak bu tür bir kullanım, kaynaklarını o kadar tüketiyordu ki, Yüz’de Doksan Dörtlük Proterozoik Kemik doygunluğu bile bunları Sonsuz’a dek Yenileyemiyordu. Hâlâ birkaç kez daha kullanabilirdi, kendi Nabzı ile Osmont’un Nabzı arasındaki mücadeleyi sürdürebilirdi...


Ama riske atmaya devam etmek istemiyordu.


Birçok Farklı Güç Kaynağ’ına sahipti ve Hâm Güç bunlardan sadece biriydi. Zeka bir başkasıydı. Deneyim bir başkasıydı. Ve bağlantılar, ittifaklar, kendisinden daha büyük bir şeye hizmet ettiği binlerce yıl boyunca kurulan bağlar, bunlar da Bireysel Yetenekler’in yetersiz kaldığı durumlarda yararlanılabilecek güçlerdi!


O, BU Deliverance ile bağlantılıydı.


Bir Medeniyet, ittifaklar ve iletişim sayesinde gelişip, büyümüştü. Hiçbir Varoluş, ne kadar güçlü olursa olsun, Varoluş’un Enginliğ’ine karşı tamamen tek başına duramazdı.


O, Kurtarıcı’ya sadakatle hizmet etmişti. Onların talimatlarını yerine getirmişti. Onların İradesi’ni uygulamıştı. Araçlara ihtiyaç duyulduğunda onların aracı olmuştu!


Şimdi o hizmeti çağıracaktı.


BU Grimvault Beyaz-Altın sulardan yükseldi, devasa bedeni sıvıyla sırılsıklamdı. Mavi-Altın Alevler hâlâ Varoluş’unu sarmalıyordu, hâlâ pes etmeyen bir açlıkla sabit durduğu duruma baskı yapıyordu. Kollarını gökyüzüne doğru kaldırdı.


Sesi yükseldi!


“Bağları çağırıyorum. Tüm hizmetim boyunca hiç yardım istemedim...“


Soluk ateşleri, o Kurt Kafata’sı Miğfer’inin altında daha parlak bir şekilde alevlendi.


“Şimdi çağırıyorum. BU Deliverance duysun. BU Delivarence cevap versin. BU Delivarence ortaya çıksın ve sorgusuz sualsiz hizmet eden birine ne yapıldığını görsün.“


HUUM!


Okyanuslar sessizce çalkalandı.


Daha önce sadece titriyor olan Beyaz-Altın sular şimdi dönmeye başladı; Doğal akışla hiçbir ilgisi olmayan, onun çağrısına yanıt olarak toplanan güçle ilgili akıntılar oluşmaya başladı.


Ve bu, Akıl Almaz bir Hız’la gerçekleşti!


BOOM!


BU Grimvault’un önünde bir düzine figür belirdi.


Her biri, kendi Kâlmian statüsünü mütevazı gösterecek derecede, BU İlkel Mimarları’n korkunç Âurası’nı yayıyordu. Hiyerarşi’yi ima eden Düzenler’de, çalkantılı suların üzerinde süzülüyorlardı. Bazıları çeşitli Renkler’de Alevler’le yanıyordu. Diğerleri ise Varoluş’un kendisine baskı uygulayan bir Otorite’yle nabız gibi atıyordu. Hepsi de BU Grimvault’u farklı bakışlarla gözlemliyordu!


Ama en öndeki Figür, tüm dikkatini üzerine çekti.


Platin Alevler, onu saran parlaklık yüzünden şekli tam olarak görülemeyen İnsan’sı bir Titan’ı çevreliyordu!


Ateş sadece bu Varoluş’un etrafında yanmıyordu. Ondan çıkıyor, onun kullandığı bir şeyden ziyade, onun bir parçası gibi görünüyordu.


Bu, BU Delivarence idi.


BU Grimvault o Varoluş’un önünde titredi.


Osmont’la yüzleştiğinde o kadar heybetli görünen devasa Zırh’lı Beden’i, şimdi asırlardır hizmet ettiği Varoluş karşısında küçük ve önemsiz geliyordu. Kâdim Varoluş’unu ezip, geçen utançla başını eğdi; Ne BU Delivarence’nin bakışlarına ne de burada toplanan diğerlerinin bakışlarına göğüs gerebiliyordu.


O, İlk Ölçek’te olan Varoluş’tan kaçmış ve kaçmıştı. Daha önce hiç ihtiyaç duymadığı bir yardımı istemek zorunda kalmıştı!


Bu utanç, hâlâ bedenini saran Sonsuz Işık’tan bile daha fazla yakıyordu.


Ve yine de...


“Olanlar için utanmana gerek yok, BU Grimvault.“


BU Delivarence’nin sesi, BU Grimvault’un Kemikler’inde, altlarındaki Beyaz-Altın Okyanus’ta yankılanacak kadar derinden geldi!


Sözler, kınama değil, anlayış içeriyordu.


“Varoluş, bizim bile açıklayamadığımız Ânomaliler’le doludur. Sonsuzluk Taşıyıcı’sı, tam da böyle bir Ânomali olduğunu kanıtladı ve yaptığın şeyde hiçbir utanç yok.“


Platin Alevler, belki de merak denilebilecek bir şeyle titredi.


“Şimdi, bu silemediğin Nabız mı? Nasıl bir his?“


...!


BU Grimvault, tam olarak ifade edemediği bir minnettarlıkla başını kaldırdı. BU Deliverance’ın sözlerindeki anlayış, başarısızlığına rağmen yargılamaması, kelimelerle ifade edebileceğinden çok daha fazlasını ifade ediyordu!


Kendini topladı ve koşullar elverdiğince sakin bir ses tonuyla konuşmaya çalıştı.


“Bu... Gerileme gibi hissettiriyor, Efendim. Sanki Eonlar boyunca ulaştığım Her Gelişim Aşaması’ndan geriye doğru çekiliyormuşum gibi. Alevler, mevcut güçlerin çoğu henüz var olmadan önce Aştığ’ım Hâller’e dönmemi istiyor. Beni şu anki hâlimden önceki bir şeye indirgeyene kadar Nedenselliğ’imi çözmeye çalışıyorlar.“


Durakladı, Mavi-Altın Alevler hâlâ zırhlı bedeninde dans ediyordu.


“Silüriyen Işığ’ı ile defalarca karşı koydum ama Nabızlar eşit güçte görünüyor. Hiçbiri doğrudan çatışmada diğerini yenemiyor. Ve sonuç belirsiz kaldığı için bu harcamaya devam etmek istemediğimi fark ettim.“


BU Delivarence yavaşça başını salladı, o devasa bedeni Platin parlaklığının örtüsü içinde hareket ediyordu.


“Sonsuz Işık, öyle mi adlandırdı? Daha önce hiç görülmemiş yeni bir Nabız...“


Platin Alevler yoğunlaştı.


“Anlıyorum. Ve gelecekte referans olması için böyle bir Nabız’a nasıl karşı koyulabileceğini göstereceğim.“


BU Delivarence üç elini kaldırdı.


BU Grimvault gözlerini kırptı; O Ân’a kadar Varoluş’un iki koldan fazlasına sahip olduğunu fark etmemişti. Ya da... Sadece o anda ihtiyaç duyduğu kollara mı sahipti?


Üç avuç içi aynı anda dışa doğru döndü, her biri farklı Nabızlar’ın Bedensel Bileşenler’ini aynı anda başlatmaya başladı.


“Sonsuz Işık, Tekil Nedensellik İlkesi’yle işler,“ diye açıkladı BU Delivarence, elleri birbiriyle çakışmadan üst üste binen hareketler yaparken.


“O, benzersiz ve bilinmeyen bir Neden’in, onun... Parlaklığından yoksun olanlar üzerinde Otorite’ye sahip olduğunu iddia ediyor, öyle mi? Ancak tek bir Neden, diğerlerinin tümü üzerinde Otorite’ye sahip değildir. Birden fazla Neden aynı anda çağrıldığında, Otoriteler’i Üst Üst’e geldiğinde ve iç içe geçtiğinde, Sonsuz Işığ’ın tekil iddiası, çözemediği Çelişkiler arasında dağınık hâle gelir.“


İlk eli hareketini tamamladı.


“Silüriyen Işığı, İlkel Ateşleme’yi sağlar.“


İkinci eli hareketini tamamladı.


“Kambriyen Söz, Yeniden Yazılmış Sonuc’un Otoritesi’ni sağlar.“


Üçüncü eli hareketini tamamladı.


“Ve Ediacaran Sessizliğ’i, Nedenler’in ulaşamadığı boşluğu sağlar.“


BOOM!


Üç Nabız aynı anda ortaya çıktı.


...!


O... Gerekli olan uzun Kelimeler’in hiçbirini söylememişti!


İmkansız Renkler’deki Alevler, Varoluş’u Yeniden Yazan Otorite’nin Yazıtlar’ı ve Ses ile Varoluş’un Mutlak Yokluğ’u, hepsi bir anda ortaya çıktı ve mümkün olmaması gereken şekillerde birbirine dokundu. Üçlü Nabız, Grimvault’un yanan Beden’ine indi; O’na saldırmadı, ancak Sonsuz Işığ’ın Yol’unu bulamadığı Çelişkiler’le onu sardı.


Mavi-Altın Alevler titredi.


BU Grimvault’u çevreleyen Üçlü Otorite’ye baskı uyguladılar, Varoluş üzerinde üç farklı İddia’da bulunan üç Neden tarafından korunan Varoluş’a karşı bir dayanak aradılar. Sonsuz Işık gerileme talep etti, ancak Silüriyen Işığ’ı, Ateş’inin tüm Gerilemeler’den önce geldiğini İlan Etti. Kambriyen Söz, Sonsuz Işığ’ın temasının sonucunu Yeniden Yazdı. Ve Ediacaran Sessizliğ’i, Köken’i ne olursa olsun hiçbir Nabız’ın ulaşamayacağı bir Alan yarattı.


Alevler sönmeye başladı!


BU Grimvault Çoraklıklar’dan kaçtığından beri uzun süre yanan Mavi-Altın parlaklık nihayet söndü ve üçlü Nabız onun Varoluş’u üzerindeki etkisini yitirirken, aşağıdaki Beyaz-Altın Okyanus’a karışarak yok oldu. Devasa zırhlı bedeni sönmekte olan Alevler’in altından ortaya çıktı, Osmont’un Nabzı ona dokunmadan önceki hâline geri dönmüştü!


Oh!