Bölüm 15

Zaman yavaş yavaş geçti. İkinci sınıfların düellosu birinci sınıflardan çok daha iyiydi. 

                             
Kai dikkatle ikinci sınıfların final maçını izledi. Dikkati altıncı merkezde ki düllodaydı. Savaşan kişilerden birisi uzun siyah saçlı sevimli bir kızdı, karşısında ise kısa siyah saçlı bir erkek vardı.

                             
İkisi de kılıç tutuyordu. Hafif tunç kılıçlar bir kaç defa çarpıştı. Kai kızın cinsiyetinden dolayı fiziksel zayıflığı ile mücadele de geri kaldığını görebiliyordu fakat teknik bakımdan kız daha iyiydi bu da fiziksel gücü telafi ediyordu.

                             
Öte yandan erkek çocuğunun kılıç hareketleri kusurlarla doluydu kılıcı ile uyumu son derece azdı fakat fiziksel gücü ile bu farkı kapata biliyordu.

                             
İkisi bir dakikadan uzun süre hamle değiş tokuş ettikten sonra geri düşmeye başlayan kız bağırdı. “Dikenli Kılıç Salınımı!“ dedi. Elinde ki kılıç aniden mavi renkli bir parıltı yaydı ve biçimi değişti. Kılıcın kabzasından dikenli sarmaşıklar çıkıp kızın bileğine dolaştı, kılıcın yüzeyinde ufak sivri dikenler ortaya çıktı. Mavi renkli kılıç hala metalik olsa da ahşap özellikleri de gösteriyordu.

                             
Kızın gücü aniden fırladı. Kai kaşlarını çattı ve biraz dikleşti. Padme biraz homurdanıp rahatsızlığını gösterdi ama bir şey söylemedi.

                             
Kai sahnede ki düelloya odaklandı.

                             
Erkek çocuğu kılıcını bir kaç gelişi güzel hamleyle boşlukta salladı ve “ Altın Kılıç Salınımı!“ dedi. Elinde ki kılıç altın renkle parladıktan sonra şekli değişmedi. Tunç kılıcın rengi tamamen altına dönerken kabzasında bir topuz ortaya çıktı. Bakınca bile keskin olduğu hissediliyordu.

                             
İki soğuk metal silah ruhu ve ikisi de kılıçtı. İkisinin ruh gücü aniden fırladı ve savaş güçleri ciddi biçimde arttı. Artış en azından üç kattan fazlaydı, bu da bir Runik Ustasına fiziksel güçle karşı koymanın ne kadar aptalca olduğunu gösteriyordu.

                             
Fakat Kai’nin dikkat ettiği şey ruhlardı sahnede ki şeyin muhteşemlikle uzaktan yakından alakası yoktu.

                             
İlk olarak iki çocuk ruhsal enerjisini deli gibi boşa harcıyordu. Hamleleri çok gösterişliydi, esnettikten uzaktı ve amaca yönelik değildi.

                             
Bunun haricinde ikisi de ruhlarının ismini bağırmıştı ki bu da saçmaydı tecrübeli bir Runik Ustasının ruhu çağırmak için sesli söylemesi gerekse de bunu bağıracak kadar kalın yüzlü olmayacaktı. 

                             
Kai’nin dikkati ruhlardaydı çünkü ruhların özelliklerini analiz ediyordu.

                             
Altın Kılıcın özellikleri şüphesiz, sertlik, parlaklık ve keskinlikti. Dikenli kılıcın özellikleri de dikenleri, esnekliği ve muhtemel bir gizli kabiliyetti.

                             
Kai iki kişi hamle yapmasa da kızın kazanacağını ön gördü çünkü ruhu çok özeldi. Ahşap niteliğe sahip bir kılıç kesinlikle basit bir ruh olmamalı diye düşündü.

                             
Düello başladı. Altın Kılıç kullanan erkek çocuk ilk runik yeteneğini sergiledi. “Birinci Runik Yeteneği. Altın Kılıç Sarnıcı!“ dedi ve kılıcını salladı. Kılıcının bir imajı aniden havada belirdi ve büyüdü neredeyse üç metre uzunluğa bir anda ulaştı. Kılıçtan büyük bir ruhsal enerji yayıldı.

                             
Kız gözlerini kıstı. “Birinci Runik Yeteneği: Kılıç Sarmaşıkları!“ dedi. Kılıcını savurmasıyla birlikte üstünde ki ufak dikenlerin bazıları hızla fırladı. Kai gözlerini kıstı, bu teknik çok acemice kullanılmış olsa da uzmanlaşıldığın da çok tehlikeli olabilirdi. 

                             
Sahnede ki iki çocuktan erkek olan 12. Kız olan 12. Seviye Runik Şövalyesiydi. Ruhsal güçleri birbirine denkti bu sebeple ruhsal enerji olarak birbirlerine üstünlük kuramamışlardı.