Bölüm 30

Odena Zarafet Okulundan çıktıktan sonra Alice Kai ile birlikte tepede ki eve geldi. Kai ayrılmadan önce Padme ile zaman geçirmek istedi aksi taktirde Kutsal Papanın konutuna gideceklerdi.

                             
Alice sadece Kai’nin isteğini kabul etti.

                             
Alice ayrıldıktan sonra Kai eve girdi. Oturma odasında somurtarak oturan Padme’yi görünce bilinçsizce gülümsedi. Padme adeta Kai’nin kokusunu almış gibi hemen döndü. Mor mavi gözlerinin içi parladı.

                             
“Kai...“ dedi kalktı ve Kai’nin kucağına atladı. “Seni çok özledim. Bütün gün yoktun.“ dedi. Sesinde şikayet ve sitem vardı ama evde kocasını bekleyen bir kadını da andırmıyor değildi.

                             
Kai kalbinde sıcak hissetti. Elini Padme’nin mor saçlarına koyup nazikçe okşadı.

                             
Onlar günlük rutinini yerine getirirken Alice Runik Salonuna gizlice girdi. Etrafına biraz dikkat etti kimsenin olmadığını onayladıktan sonra gizli tekniğini kullanıp ilerledi. Runik Salonunun derinliklerine indi. Salonun arkasında kalan geniş bir avluya ulaştı, geniş avluda bir meşe ağacının altında oturan altı yaşındaki kızı görünce gözlerinde saygı ve hayranlık belirdi.

                             
Güzel kızın platin sarısı saçları beline kadar uzanıyordu, üstünde ki beyaz cübbe ona bam başka bir asalet katmıştı. Kusursuz yüzü kelimelerle tarif edilecek bir şey değildi. Öylesine mükemmel görünüyordu ki ona bakan yutkunup kıskanç hissederdi. Alice yavaşça gölgelerden çıktı, gözleri kapalı kız tepki vermedi. Uzun sarı kirpikleri hafif kıpırdansa da açılmadı.

                             
Meditasyona devam etti. Alice sessizce bekledi yaklaşık on dakika sonra kız gözlerini açtığında Alicein kehribar rengi gözleri kızın altın rengi parlak gözleriyle buluştu. Adeta gözlerinde yıldızları taşıyormuş gibiydi, öylesine derin ve ruhluydu ki hayran olmamak kaçınılmazdı.

                             
“Alice.“ dedi kız sakin bir şekilde hiç bir saygı unvanı yoktu fakat sesinde bariz bir otoriterlik vardı.

                             
“Bayan her zaman ki gibi güzelsiniz.“ dedi Alice gülümsedi ama hala saygılıydı.

                             
“Her zaman ki gibi sende tatlı dillisin. Kocam nasıl ? Herhangi bir sorun var mı?“ diye sordu bir an sonra. Ağzından çıkan kelimeleri duyan herhangi bir kişi şok olurdu fakat kızın sesi oldun ve kendisinden emindi. “Koca“ derken bir aidiyet aşk ve sevgi gösterdi.

                             
“Kaderin yolu engellenemez. Genç Üstat iyi.“ dedi. Küçük kız başını salladı memnun bir ifade gösterdi gizlice rahatladı.

                             
“Göksel Felaket onun için zor olmamalı.“ dedi.

                             
“Elbette. Genç Üstat çok güçlü, erken aşamada sorun olmamalı.“ dedi Alice güven verici bir şekilde.

                             
Küçük kız manalı bir şekilde iç çekti. Gökyüzüne baktı ve duygusal bir tonda söyledi. “Anka yanında mı?“ dedi. Sesi biraz melankolik hafif kıskançtı. Gururlu bir kadındı nasıl kocasının başka bir kadınla olmasını kolayca sindire bilirdi ?

                             
“Bayan... Biliyorsunuz bu kader.“ dedi Alice.

                             
“Biliyorum... Biliyorum.“ Genç kız çaresizce söyledi ama yine de biraz üzgün hissetti.

                             
“Başlangıçta kocamın benden başka bir kadına bu kadar aşık olmasına çok öfkeliydim. Onun için ölmeyi beni ardında bırakmayı bile göze almıştı fakat Anka’nın aşkından etkilendim. O da Kocam için ölecek kadar aşıktı. Kocamın mutsuz olduğunu görmeye dayanamadım, kabul etmekten başka ne yapabilirdim ?“ dedi genç kız. Alice ses çıkartmadı ama sempati duydu. Bir kadının üstelik böylesine otoriter ve gururlu bir kadının kocasını başka bir kadınla paylaşması çok zordu.