Bölüm 5216

Bu formda hissedilen güç farklıydı.


Bu, sadece pulları, boynuzları ya da kuyruğunun, Gezgin Toprakları’ının rengarenk yerinde yavaş ve sabırlı yaylar çizmesi değildi. Bu, BU Sonsuz Neden ve BU Bellum Neden’in aynı anda içinden geçmesinin kendine özgü Niteliğ’iydi; İki gerçek, sürtüşme olmadan aynı Temel Alan’ı işgal ediyordu; Varoluş ortaya çıkıyor ve Varoluş, her zaman aynı cümleye ait olan şeylerin kolay uyumluluğuyla, Temeller’inde yan yana oturarak, savaşıyordu.


O, savaşarak doğmuştu. Savaşarak ortaya çıkmıştı.


Bellum Neden’i her zaman Sonsuz Neden’inin bir parçası olmuştu. Artık sadece bunun için gerekli Kelime Dağarcığ’ına sahipti.


Hareket etti!


WAA!


Ortaya çıktığı nokta ile Sororis Prima Prabhavati arasındaki Mesafe, “Ân“ Kelimesi’nin genellikle tanımladığı Aralığ’ın bir kısmında çöktü!


Sonsuz Adım onu Üç BU Yaldızlı’nın üzerine yerleştirmişti. Kalan Mesafe’yi kendi ivmesiyle Aştı ve geçiş o kadar hızlıydı ki, altlarındaki Rengarenk Okyanus onun geçişini bir dalgalanma olarak algıladı, Üç BU Yaldızlı ise onun gelişini bir tehdit olarak algıladı.


Yumruğu Prabhavati’ye doğru savruldu.


BU Bellum Neden’in kıpkırmızı Halkalar’ı, elinin ve ön kolunun etrafında yoğun, yörüngeli şeritler halinde toplanmıştı; Her halka kendi Hız’ında dönüyordu ve her biri, ona adını koymayı öğrenmeden önce bile Varoluş’unda mevcut olan bir Neden’in Temel Otoritesi’yle Darbe’ye Güç katıyordu.


Yumruk hızlandıkça, Halkalar sıkıştı; Bu sıkışma, Fiziksel Darbe’nin bir parça öncesinde ileriye doğru bir Kırmızı güç noktası oluşturdu; Bu, temasın ne getireceğinin habercisiydi.


Vücudunun etrafında yörüngede dönen İki Kırmızı Kılıç, Darbe’nin hareketine yanıt vererek, yumruğun yörüngesini savaşta Yazılmış bir Bildiri gibi çerçeveleyen paralel yaylar Hâl’inde Kırmızı Şimşek darbeleri saldı!


Arksında, ellerinin yaptıklarından bağımsız hareket etmek üzere tasarlanmış bir şeyin sessiz, ayrı Bilinc’iyle hareket eden Kuyruğ’u vurdu.


Etkili olmak için kendini duyurmasına gerek olmayan bir şeyin kendine özgü Ölümcüllüğ’üyle hareket etti; Ucundaki sıkıştırılmış Sonsuzluğ’un mızrak ucu, çoktan Yazılmış bir sonucun sabırlı kaçınılmazlığıyla Prabhavati’nin sırtına doğru ilerledi.


O, Hızlı’ydı.


Onun ne kadar Hız’lı olduğuna dair gerçek bir şaşkınlık duydu; Daha önce karşılaştıklarına göre beklentilerini ayarlamış ve bu ayarlamanın düzeltilmesi gerektiğini fark etmiş bir Varoluş’un Kendine özgü takdiriydi bu.


Prabhavati’nin Beden’i, yumruğu yörüngesinin yarısını bile tamamlamadan Sonsuzluk ve Gözlemlenebilir Güç ile patladı; Aktivasyon sıralı değil Eşzamanlıydı, BU Yaldızlı’nın Temeller’i, daha önce gerçek bir tehlike altında olduğunu doğrulayan bir Hız’da tepki verdi


Silurian Işığ’ı etkinleşti.


Kazandığı Neden, çok renkli bir ışık dalgası Hâl’inde bedeninden dışarıya doğru parladı; Gerilemeye neden olan Gerçeğ’i, daha önce benzer gelişmişlikteki Varoluşlar’ı yok etmiş bir Neden’in tüm gücüyle, onun yaklaşan Darbesi’yle karşılaşmak üzere dışarıya doğru bastırıyordu!


Arkasında, patlayan gücünün açtığı boşluktan filizlenen Binler’ce El, yükselen Aştın oluşumlar Hâl’inde ortaya çıktı; Formlar’ı, Varoluşsal ağırlık kazanan Ântik İkonografi’nin kendine özgü estetiğini taşıyordu; Katmanlanmış, Çoğalmış ve Gözlemlenebilir Güç ile Yanıyorlardı; Her el, hem koruma hem de intikamı Aynı Ân’da ima eden bir Konfigürasyon’da kaldırılmıştı!


Noah, Hadean Zihni’nin Algısı’nın Sıkıştırılmış Aralığ’ında bunu kaydetti; Bu, gerçekten etkileyiciydi.


Aynı zamanda yetersizdi.


Pençesi, Silüriyen Işığ’ına gürleyerek, daldı.


Neden onu durdurmadı. Onu yavaşlatmadı. Neden’in Otoritesi’ne yaklaşık Yüz’de Altmış Oran’ında Direnmek üzere özel olarak tasarlanmış Apeiron pulları, gerilemeye neden olan Silüriyen Işığı’nın gerçeğiyle karşılaştı ve onu çevirdi; Pulların çeviremediği kısmını ise Sonsuzluk Yiyici’si Yut’tu. Neden’in Enerji’si, Prabhavati’nin patlamasıyla ortaya çıkan Gözlemlenebilir Güç, yanıtına döktüğü Sonsuzluk, hepsi de Sonsuzluğ’un kendi Daha Yüksek Yoğunluklar’ına doğru aktığı gibi pençesine aktı ve tam da bu tür bir Tüketim için inşa edilmiş bir Sistem’in verimliliğiyle Apeiron Mühendisliğ’ine Emil’di.


Silüriyen Işığ’ını içti.


Pençesi, Saldırı’nın tüm Güc’ünü ve onu durdurmak için her şeyin Tüketilen Enerjisi’ni de katarak, ona saplandı; Çarpışmanın etkisi, yumruğunun toplam ağırlığını ve aynı temas noktasında kendisine yöneltilen kendi Nabzı’nı bir arada taşıyordu.


BOOM!


Aynı Ân’da, Kuyruğ’u sadece tek bir kez vurmamıştı.


Hadean Zihni’nin Sonsuz Yinelemeler’ini barındıracak bir şeye uzandığı aralıkta Sonsuz Sayı’da Kez vurmuştu; Her vuruş kendi kesirli Ân’ını işgal ediyordu ve birikmiş etki, dış algıya, Kuyruğ’unun yayından her yöne aynı anda açan Sonsuz Sonsuzluk Mızrak Uc’u olarak tezahür ediyordu!


Sonsuz Mızrak, Prabhavati ve arkasındaki iki BU Yaldızlı Olan’n işgak ettiği Her Uzamsal Koordinat’ı kapladı; Kapsama Alan’ı tamdı, Eşzamanlılık gerçekti, her bir Mızrağ’ın arkasındaki Güç, tam Apeiron Rezervler’inin Sıkıştırılmış Sonsuzluğ’unu taşıyordu; Bu, Sonsuz Yinelemeler arasında Bölünmüş’tü ama azalmamıştı çünkü Sınırlı Mutlak Sonsuzluğ’u Sonsuz’ca Bölündüğ’ünde bile her Bölünme noktasında Hâla durmadan ara vermeden Sonsuzluk Üretiyor’du.


Prabhavati’nin Altın elleri mızrak çiçeklerinin arasında paramparça olmuştu!


BOOM!


Her biri.


Geriye savrulurken yüzündeki şok, tam hazırlıklı tepkisini sergilemiş ve bu tepkinin tüketilip, geri dönerek, onu Emen şeyin gücüne eklendiğini gören bir Sororis Prima’ya özgü şoktu.


Sororis Prima, Kendi Temeller’inin seçmediği bir Hız’la Gezgin Topraklar’ın rengarenk Okyanus’una fırlatılırken, Nabzı’na aktarmayı başaramadığı Gözlemlenebilir Güç, bedeninden dışarıya doğru çatırdayarak, yayılıyordu.


Bir Kalıntı!


Bu düşünce, diğer Sororis Prima’nın Bilinc’inden, o tehdit kategorisi için kimsenin izlemediği bir yönden gelmesi mümkün olmayan bir şey için tek geçerli açıklama olan bir sınıflandırmanın belirgin hızıyla geçti.


Ira Muhafız’ı da aynı Ân’da aynı düşünceye kapıldı; İkisi de tamamen farklı iç çerçeveler aracılığıyla aynı değerlendirmeleri ürettiler ve Kalıntılar’ın müdahalesi için eğitilmiş ve şimdi bu eğitimi uygulayan Varoluşlar’ın senkronize verimliliğiyle aynı yanlış sonuca varmışlardı.


Diğer Sororis Prima yandı.


Silurian Nedeni’nin kendisi içinden Alev Alev yanıyordu, sadece türetilmiş Medeniyetler’i ya da yapılandırılmış Nabızlar’ı değil, Eonlar boyunca geliştirdiği Ana Neden Otorite’si de; Sonsuzluk Alevler’inden oluşan Nehirler, onu çevreleyen Gezgin Topraklar’ın ortam koşullarını El’li Gigapersek Yarıçapı’nda Yeniden Yazan basamaklı Konfigürasyonlar’da Formu’ndan fışkırıyordu, Silüriyen Neden’i kendini ifade ederken, çatışmanın gerçekleştiği Alan’ın sıcaklığı Kat Kat artıyordu!


Ve yine de!


Ah ve yine de!


Sonsuzluğ’un tamamen Yutulduğ’unu gördü.


Sonsuzluk Alevler’inin Nehirler’i, onunla Noah arasındaki Alan’da var olmaktan vazgeçti; Prabhavati’nin tepkisine karşı sergilediği aynı kapsamlı verimlilikle Noah’ın Apeiron Mühendisliğ’ine çekildi; Onun Ölçekler’i, Mühendisliğ’inin tam da bu tür girdilere karşı ifade etmek üzere inşa edildiği özel Direnç’le, Sonsuzluğ’a eşlik eden Silüriyen Neden Otoritesi’ni metabolize ediyordu.


BOOM!


O ve Ira Muhafız’ı birlikte geriye savruldu; O’nun eşzamanlı müdahalesinin etkisi İki’si üzerinde de o kadar güçlü bir şekilde hissedildi ki, Hasar sorusu bir soru değil, bir teyit haline geldi; Hasar mevcuttu ve gerçekti!


HUUM!


Fırlatıldılar!


Üçü de, Prabhavati, diğer Sororis Prima ve onun Ira Muhafız’ı, bu konuda kendi görüşlerine ilgi duymayan bir şey tarafından yörüngeleri belirlenmiş Varoluşlar’ın kendine özgü tarzıyla, Gezgin Topraklar’ın Gigapersekler’i boyunca yuvarlandılar.


Üç Gilded One, geriye doğru savruldu!


Noah, onların boşalttığı alanda duruyordu.


Az önce meydana gelen olayın birleşik gücüyle, çok renkli Okyanus onun altında çalkalanıyordu. Kızıl Kılıçlar sabırlı yörüngelerine devam ediyordu. Kuyruğu, amaçlanan işlevini tamamlamış bir şeyin telaşsız rahatlığıyla dinlenme pozisyonuna geri çekildi.


Bellum Neden’i, ön kollarını çevreleyen halkalarda yanıyordu.


Sonsuzluğ’un Yiyici’si, bu tek çatışmada, Noah’ın Braneworld’de geçirdiği tüm süre boyunca Tükettiğ’inden daha fazlasını Tüketmiş’ti ve Apeiron Rezervler’i, geldiği zamankinden daha doluydu.


Noah, üç BU Yaldızlı Olan’ın fırlatıldığı yöne baktı.


Ve bir kez daha onlara doğru bir adım attı!





Not: Deli. Unutmayın bu adam daha Sınırlı olarak adlandırılıyor. Yani BU Sınırlı Varoluş değil Sonsuzluğ’un Sınırlayıcısı olarak adlandırılıyor. Henüz Sonsuz bile olmadı ve şimdi resmen Sonsuzluklar’ı yiyip, bitiriyor. Bu da bir şey mi? Kendi Sınırlı Mutlak Sonsuz Rezervler’i bitse dahi durmadan yerine Sonsuzlar’ı üretiliyor. Çılgınca. O’nun dışında sınırlandırıyor, hapsediyor Sonsuzluğ’u. Ve Oğlumuz daha Sınır’lı.