Bölüm 5327

Savaş başladığında, Lütuf hâlâ onun içine yerleşiyordu.


Noah, bunu tek bir olaydan ziyade Sürekli Yükselen bir dalga olarak hissetti. Varoluş’unun içindeki Saf İlkel Öz, zaten önceki Ölçümler’in Çok Ötesinde’ydi, Bin Kat’ına Katlanıyordu ve Seo-Yeon’un kurduğu rezonanstan akan taze Öz Nehirler’i sürekli olarak Temeller’ine akıyordu, Mavi ve Obsidyen parıltıları dalgalar halinde Beden’inden yayılıyordu ve bu, etrafındaki Alan’ı daha az algılama Yeteneğ’ine sahip olanların doğrudan bakmasını zorlaştırıyordu!


Kaynak Barbar’ın Âura’sı hepsini içe çekti, güçlendirilmiş Öz’ü bileşik ifadesine Entegre Etti; Varoluş’unun Her Bileşen’i geçen Her Saniye’yle Daha Yoğun ve Daha Görkemli Hâl’e geliyordu.


Çünkü unutmayın, Sebat ve Exelissomai’nin Asal Versiyonlar’ı Her Saniye kullanılmaya devam ediyordu!


Her şey ortaya çıktığında, hemen harekete geçebilirdi. Harekete geçmemeyi seçti.


Önce izlemenin bir değeri vardı. Dördüncü Ölçeğ’e eşdeğer eşiği Aşmıştı, ancak Dördüncü Ölçek Varoluşlar’ının tam ifadeyle birbirleriyle savaştığını hiç görmemişti, Akashik Medeniyet Niyet’inin onlar tarafından Gerçek bir Savaş’ta kullanıldığını hiç gözlemlememişti!


Yutmuş olduğu BU Yaldızlı Ânılar, o Ölçeğ’e saygı duyuyordu, ancak onun gerçekte nasıl işlediğine dair yaşanmış bir anlayışa sahip değildi ve yaşanmış anlayış ve Bilgi, daha sonra savaşları kazanan türden şeylerdi.


Bu yüzden Seo-Yeon’u kendine yakın tuttu, Kutsamanın içinden akmasına izin verdi ve Varoluş’un Kılıçları’nın iş başına geçmesini izledi!


Sör William sesini yükseltmeden liderlik etti.


Bağırılan emirler yoktu, Savaş Alan’ı boyunca yapılan koordinasyon yoktu, verilen emirler yoktu. Sör William sadece hareket etti ve diğer Üç Kaynak Yaşam Formu ile On İki Kalıntı onunla birlikte hareket etti; Tüm oluşum, iletişimden daha derin bir senkronizasyon içinde çalışıyordu!


Sör William’ın dikkati bir tehdide kaydı ve o harekete geçmeden önce, iki Kalıntı çoktan aynı noktaya yaklaşıyordu ve bir Kaynak Yaşam Formu, onların hareketinin yarattığı boşluğu kapatmak için çoktan pozisyon değiştirmişti.


Bu, Noah’ın şimdiye kadar gördüğü en disiplinli şiddetdi!


Sir William’ın Niyet’i ilk patladı.


Noah, bunu yakından izledi, çünkü Sir William’a ait olan Üçüncü Nadirlik, Titan Niyet’i idi ve en çok anlamak istediği de buydu.


Luxanna’nın gümüş Niyet’i karşısında daha önce olduğu gibi, krallığın Obsidyen hayali Sir William’ın etrafında açıldı; Engin ve Vakur’du ama şimdi Noah, başka bir Niyet’le çarpışmasından ziyade, onun gerçekte ne yaptığını gördü.


Bu, Güc’e dönüştürülmüş bir kayıttı. Sir William’ın Varoluş’unun tüm ağırlığı, Yüzyıllar boyunca savunduğu her İkke ve yerine getirdiği her Görev, Varoluş’un onun somutlaştırdığı haysiyetle davranması talebi olarak etrafındaki Alan’a dayatılıyordu!


“Haysiyet’li ol!“ diyordu. “Onur’lu ol!“ “İtaat et!“ “İTAAT ET!“


BOOM!


Niyet’in yayıldığı yerde, ona baskı yapan BU Dördüncü Ölçek Yaldızlı Varoluşlar kendi ifadelerinin titrediğini fark ettiler; BU Acedia, BU Superbius ve BU Ira Kayıtlar’ı, kendilerinkinden daha görkemli ve tavizsiz bir Kayda karşı baskı uyguluyordu ve daha görkemli Kayıt, dayatma yarışını kazandı!


Dördüncü Ölçek’teki bu yapay pisliklerden biri olan BU Superbius Ragnar, yoğunlaştırılmış Varoluşsal Mızrağ’ıyla Sir William’a doğru ilerledi; Kendi ikinci Nadirlikte’ki Niyet’i etrafında parıldıyordu, ancak Sir William’ın Titan Niyet’i, Ragnar’ın geçtiği Alan’ı basitçe silip, süpürüyordu. 


Ragnar’ın Niyet’i sönüverdi! Bir BU Superbius Varoluş’unun tam inancıyla saldırısını ileriye taşımış olması gereken Gurur’u, Haysiyet’in hüküm sürdüğü ve kaba Hâkimiyet’in açıkça ifade edilmesine izin verilmeyen bir bölgede buldu kendini.


Saldırı tam gücüyle isabet etmedi. Sir William tek bir temiz hareketle kılıcını çekti, Obsidyen hayalet onunla birlikte hareket etti ve Ragnar’ın Temeller’inde bir yara açtı; Bu yara, Dördüncü Ölçek Varoluş’unu geriye doğru yuvarlanmaya zorladı, Varoluşsal Mızrağ’ından Sıvı akıyordu ve daha fazla Sıvı kaybetmemek için geri çekilmek zorunda kaldı!


BOOM! BOOM!


Varoluş, fırlatıldığı yerde parçalandı ve ikiye bölündü!


Diğer üç Varoluş Kılıc’ı, ikinci Nadirlik’te Niyetler, yani Nereid taşıyordu ve bunları Silahlar’ı aracılığıyla ifade ediyorlardı.


Obsidiyen keskin Nişancı Tüfeğ’i olan Adam, yalnızca kendi iradesiyle var olan yüksek bir noktaya ilerledi; Tüfeğ’i Nişan alırken, Nereid Niyet’i Tüfeğ’e akıyordu. Ateş ettiğinde, atılan Mermi Geleneksel Anlamda bir Mermi değildi.


Bu, onun Geçmiş’i, Birikmiş Varoluş’uydu; Tek bir noktaya sıkıştırılmış ve Nereid Niyeti’nin desteğiyle mesafe ötesine gönderilmişti. Formasyon’a doğru hücum eden bir BU Ira Yaldızlı Olan’a çarptığında, Ira Varoluş’unun Göğsü Kırmızı-Altın rengi bir püskürmesiyle patladı; Kendi Niyet’i, tam da bu amaç için yapılmış bir Kaynak Silah’ı aracılığıyla gönderilen odaklanmış Nereid Niyeti’ni durdurmaya yetmedi!


Bir göğüs ikiye ayrıldı!


Tüfeğ’in mekanizmasını çalıştırıp, tekrar ateş etti ve ikinci bir BU Yaldızlı Olan sendeledi, ardından üçüncü, Keskin Nişancı sayısız savaşta bunu yapmış bir Varoluş’un sabırlı Ölümcüllüğ’üyle hedeflerini seçiyordu!


Obsidyen Çekic’i olan, alçalan BU Yaldızlı Olanlar’ın en yoğun kümesine doğru ilerledi. Keskin Nişancı hassasken, Çekic’i tam anlamıyla yıkıcıydı.


Her sallayışında Nereid Niyet’i Silah’a aktı ve her sallayış sadece bir hedefi vurmakla kalmadı, aynı zamanda geniş bir Alan’a izini bıraktı; Çekic’in Yay’ı, Niyet’ini savaş alanının Onlar’ca Gigapersek ötesine taşıdı ve o yay içindeki her BU Yaldızlı Olan’ı, Varoluş’ta yerleri olmadığına karar vermiş bir Varoluş’un ağırlığıyla yere bastırdı.


Devoniyen Seviyesinde’ki iki BU Yaldızlı Varoluş ona doğru birleşmeye çalıştı ve o ikisini de tek bir yatay sallamayla yakaladı; Çekic’in Nereid Niyet’inin destekli darbesi, onları püskürttü ve Kırık Kemikler’le birlikte oluşumdan uzaklaştırdı.


O kadar zayıftılar ki, resmen buharlaştılar!


Obsidiyen-Altın’lı topuzlu olan Savunma amaçlı savaştı; Topuz’un parçaları oluşumun çevresinde süzülürken, Nereid Niyet’i her bir parçaya dokunmuştu, böylece Silah geniş bir savunma Yarıçap’ını kaplıyordu. Diğerlerinin arasından sıyrılıp, Noah ve Seo-yeon’a doğru sızmaya çalışan herhangi bir BU Yaldızlı Olan, yolunda topuzun Niyet yüklü parçalarıyla karşılaştı ve bu parçalar sadece engellemekle kalmadı.


Onun Kayd’ını dayattılar; Noah bunu koruma ve reddetmeyle ilgili bir şey olarak okudu; Koruduğu şeyin düşmemesi İlkesi’ne dayalı bir Varoluş’un spesifik kaydı. Mızrağ’ına vuran BU Yaldızlı Olanlar, saldırganlıkları ile onun koruyuculuğu arasındaki çelişki tarafından güçlendirilmiş vuruşlarının kendilerine geri döndüğünü gördüler; Niyet, kendi Güçler’ini onlara karşı çevirdi.


On iki Kalıntı, bir Kalıntı’nın savaştığı gibi savaştı; Yani, BU İlkel Kaynak’tan oluşan Varoluşlar’ın doğrudan, aracısız Güc’üyle.


Eski Mitler’deki Yaratıklar’ın, devasa ve Kâdim Formlar’ını aldılar ve Niyetler’e ihtiyaç duymadılar çünkü Niyetler’i gerekli kılan çerçeveye öncülük ettiler.


Büyük bir Yılan şeklindeki bir Kalıntı, BU Dördüncü Ölçek’li Yaldızlı Varoluş’un etrafına dolandı ve onu sıktı; Bedeninden geçen Obsidyen BU İlkel Kaynak, BU Yaldızlı Varoluş’un kendi Niyeti ne olursa olsun, BU Yaldızlı Varoluş’un Temeller’ini Çöküş’e doğru itti!


Devasa kanatlı bir Aslan şeklindeki bir Kalıntı, alçalan Ragnar’a yandan vurdu ve onu oluşumdan uzaklaştırdı.


Kalıntılar, diğer Kaynak Yaşam Formlar’ı gibi disipline edilmemişti. Onlar birer güçtü ve Sör William, üzerinde Yetki’si olan bir adamın Varoluş’u yönlendirdiği gibi onları yönlendirdi, sorunlara yöneltti ve gerisini Doğalar’ının halletmesine izin verdi!


Oh!


Tüm bunlar olurken, Luxanna hâlâ kıpırdamamıştı!