Bölüm 5375

Sonsuz Yaşam Formları’nın, Her Şey’i Bilen ama hiçbir şey yapamayan bir öğrenci hakkında anlattığı bir Hikâye vardır.


Her açıdan bakıldığında, o kendi kuşağının En Bilgi’li Varoluş’uydu. Atalar’ının Kayıtlar’ını, onların Atalar’ının Kayıtlar’ını ve Kayıtlar’dan daha eski Kayıtlar’ı okumuştu; Öyle ki, ona sorulabilecek ve onun Ân’ında ve eksiksiz olarak cevap veremeyeceği hiçbir soru kalmamıştı.


Ona Gözlemlenebilir Varoluş’un tamamını kapsayan bir Okyanus’un derinliğini sorarsanız, size sayısını söylerdi. Ona bir Neden’in doğasını sorarsanız, size ilk oluşumuna kadar uzanan Târih’ini anlatırdı. Yaşayan herhangi bir Varoluş’tan daha fazla Bilgi’ye sahipti ve bununla çok gurur duyuyordu; Büyükler’i de bir süreliğine onunla gurur duyuyorlardı.


Sonra Gözlemlenebilir Varoluş’una Varoluşsal bir Sel geldi.


Yükselen suyun kenarında durdu ve onunla ilgili her şeyi biliyordu. Hacmi’ni, Akış Hız’ını ve aşağıdaki bölgelere ulaşacağı tam Ân’ı biliyordu. Hangi Yapılar’ın dayanacağını, hangilerinin Çökeceğ’ini biliyordu. Boğulacak herkesin Ad’ını biliyordu. Su yükselirken, tüm bunları kusursuzca sıraladı; Etrafındaki Varoluşlar ondan bir şeyler yapması için yalvardılar ama o yapamadı; Çünkü bir Varoluş’un boğulacağı Saat’i bilmek, onu sudan çıkarmakla aynı şey değildir ve o, tüm Varoluş’unu ilkine adamış, ikincisine ise hiç zaman ayırmamıştı.


Bölgeler, onun hesapladığı takvime göre Sular altında kaldı. Her konuda haklı çıkmıştı. Bu, kimseyi kurtarmadı.


Daha sonra En Büyük Oğlu yanına geldiğinde, öğrenci ağladı ve tüm bu Bilgisi’nin ne yararı olduğunu sordu?!


Bilgi, Her Şey’dir. Bu doğrudur. Varoluş, Bilgi üzerine işler. Ancak bilmek, işin sadece yarısıdır ve bu da daha önemsiz olan yarısıdır. Varoluş’taki tüm Bilgi’ye sahip olup da, onu nasıl uygulayacağını bilmeyen bir Varoluş, Su başının üstünü kaplarken, Su’yun derinliğini kusursuzca ezberden okuyacak bir Varoluş’tur. Sel, ne bildiğinle ilgilenmez. Yalnızca onunla ne yaptığınla ilgilenir.


Bilgi’yi sakla, der büyükler. Ama onu bir bıçağı tuttuğun gibi tut, sapından, kullanıma hazır Hâl’de. Asla bir hazineyi tuttuğun gibi, camın arkasında, hayranlıkla bakılan ve işe yaramaz Hâl’de tutma.


Her Şey’i Bilen Öğrenci hatırlanır. Ama o, bir Usta olarak değil, bir uyarı olarak hatırlanır. Ve ondan sonra gelen Ustalar tek bir şey için hatırlanır: Bildikleri için değil, nihayet onu nasıl kullanacaklarını anladıkları o tek doğru Ân için.


>>Sonsuz Yaşam Formlar’ının benzetmelerinden, Anlatıcı Bilinmiyor.>>


---


Braneworld’ün Alt Gözlemlenebilir Varoluş’unda, Helheim’ın içinde, Paradoks devam ediyordu.


Bu, Acedia Emirler’in Çöküş’ünden beri sürüyordu; İki Paradoks’un birbirine Sonsuz’ca baskı uygulamasının etkisi, Öğretmen ve Öğrenci’nin bir tür mücadeleye benzeyen ama daha da tuhaf bir şeyin içinde kilitli kalması. BU İlkel Paradoks, Usta, harabelerin içinde duran devasa bir İnsan’sı Titan. BU Yaşayan Paradoks, Öğrenci Erwin; Titan’ın tutuşuna karşı kıvrılan ve bükülen, Obsidyen Dokunaçlar’dan oluşan devasa dairesel bir Kütle.


Noah’ın Sonsuzluğ’u, BU İlkel Paradoks’un içinden akıyor, O’nun Varoluş’una işliyordu; Ve Sonsuzluğ’un aktığı yerde, Acedia Dredge Enfeksiyon’u tutunacak bir yer bulamıyordu. Alt Âlem’i kasıp kavuran, Sayılamayan Varoluş’u Akılsız ve İradesiz Dredgeler’e dönüştüren dönüşüm, Usta’yı ele geçiremedi; Çünkü usta, Kimliğ’i dönüştürülemeyecek bir Varoluş’un bir parçasını taşıyordu. Böylece BU İlkel Paradoks sağlam kaldı ve durumun kendisine bıraktığı tek rolü üstlendi.


Öğrencisi’ni geride tuttu.


Çünkü Enfeksiyon Erwin’de bir dayanak bulmuştu. Efendi’de kök salamadığı yerde, BU Yaşayan Paradoks’ta kök salmıştı; Bu yüzden Öğretmen Öğrencisi’ni tuttu, onu kontrol altında tuttu, dönüşüm onun üzerinde etkisini gösterirken, kıvranan Obsidyen Kütle’nin zarar vermesini engelledi ve yaklaşan son ne olursa olsun, kararlı bir şekilde bekledi.


Ve Öğretmen bilmiyordu. Öğrencis’inin tüm bu süre boyunca, basit bir Enfeksiyon gibi görünen şeyin yüzeyinin altında, son derece önemli bir savaş verdiğini bilmiyordu.


Çünkü Erwin, Varoluş’un BU Yaşayan Paradoksu’ydu, evet.


Ama Erwin aynı zamanda Varoluş’un Bilgi Paradoksu’ydu.


Sınırsız Bilgi Dokumalar’ı sürekli olarak ona akıyordu, Her Zaman akmıştı; Bu, O’nun Varoluş’unun doğasıydı. Ve Bilgi, onun için gelip de yok olan bir şey değildi. O, Bilgi’yle besleniyordu. O, Bilgi’yle büyüyordu. Ona ulaşan her şey onun bir parçası Hâl’ine geliyordu ve ona ulaşan hiçbir şey asla gerçekten kaybolmuyordu.


Bir Acedia Dredge’ye dönüşmesi de bir Bilgi’ydi. Acedia’nın kendisi de Bilgi’ydi.


Bu, BU Yaldızlılar’ın hesaba katmadıkları şeydi; Çünkü onlar, Sınırlı Yaşam Formlar’ını dönüştürmek için Emirler’ini inşa etmişlerdi ama Erwin sıradan bir BU Sınırlı Yaşam Formu değildi.


“Teklik” adında bir kural vardır. Bilgi asla kaybolmaz. Karıştırılabilir, dağınık Hâl’e getirilebilir, Tanınmayacak kadar dönüştürülebilir ama asla yok edilemez asla tam anlamıyla kaybolmaz. Ve Erwin, yani “Bilgi Paradoks’u”, kendisiyle ilgili Bilgi’yi bir kez bile kaybetmemişti.


Bu yüzden saldırı geldiğinde, dönüşüm ona ulaşıp, tüm Varoluş’unu Akılsız bir Dredge’ye dönüştürmeye çalıştığında, onu Silemedi. Silemezdi!


Çünkü Silme’nin Kendi’si de Bilgi içeriyordu.


Bunun yerine, ona karşı en şiddetle direnen tek şeyi yapmaya zorladı. Onu, ne olduğu konusundaki tüm Paradoksal Bilgiler’e tamamen odaklanmaya, kendisini Silmeye çalışan şeye karşı dağınık ve iç içe geçmiş her parçasını bir araya getirmeye zorladı; Ve bu bir araya getirme sürecinde, kimsenin planlamadığı bir şey oldu.


O, saf Hâl’e geldi.


Paradoksal bir şekilde Sâf. Dönüşümün baskısı, onu kendi Bilgiler’inin her parçasını aynı Ân’da elinde tutmaya zorlayarak, onu arındırdı, yoğunlaştırdı; Ta ki Varoluş’u daha önce hiç ulaşmadığı bir Saflığ’a erişene kadar. Ve bu gerçekleşirken, Paradoks’un kendisi bile geri adım atmış, daha geri bir yere çekilmiş gibi göründü; Çünkü Erwin’in kim olduğuna dair Bilgiler ile Paradoks’un gerçeği neredeyse aynı şey haline geliyordu. Kimliğ’i ve Paradoks’u, eşanlamlı Hâl’e geldi. Her şey, onun tümü, tek bir bütün halinde birleşiyordu.


BU Yaratığ’a ve geri kalan her şeye karşı verdiği mücadeleler. Sonsuz Açılım’da geçirdiği Zaman. En Erken Katlar’da geçirdiği zaman. Dokuma Tezgâhı’nda geçirdiği zaman. Düşüş ve ondan önceki ve sonraki her şey. Karşılaştığı her Zorluk, her Kayıt, beslenip, büyüdüğü her Bilgi Örgü’sü.


Hepsi O’ydu.


HUUM!





Not: Bir Acedia Dredge’ye dönüşmesi de bir Bilgi’ydi. Acedia’nın kendisi de Bilgi’ydi. Hahahaha. Bunun bunun ne olduğunu biliyor musunuz? Bir Saldırı Hangi Ölçek’te olup olmadığı önemli değil. Eğer Bilgi içeriyor ise sallıyorum Ateş Topu bilgisi ne Yanma. Doğru dimi? Evet, Yetenek, Terim ya da başka bir şey tek bir Bilgi Kırıntısı içerse bile BU Yaşayan Paradoks bundan etkilenmez tam tersi daha da görkemli Hâl’e gelir. Bu, Bir Bağışıklık olma durumu değil. Bağışıklık atlanabilir. Ama siz bunu nasıl atlayacaksınız? Reddeceksiniz? Reddetme’nin kendisi de bir Bilgi. Atlatma’nın kendisi de Bir Bilgi. Bu adam henüz Ölçek 3’te bile değildi. Adam Ölçek 5’ten gelen Saldırıdan etkilenmeyi geçtim besleniyor ya. Hiçbir şey demiyorum. Ve bu, bu sadece bir Yan Karakter. Sadece bir Yan Karakter. Hahahaha. Bilgi Bilgi dedim. Adui, al sana Bilgi dedi. Daha durun. Erwin BU Bilgi Yaşam Formu olsun var yaaa.... Her bir Bilgi Tane’si Sonsuz olacak ve o Sonsuz olanlar da Kendi aralarında Sonsuz olacak... Böyle böyle devam edecek. Erwin’i yok edebilmek için de tek çare Bilgi İçermeyen Bir Yetenek,Terim’in ya da başka bir şeyin gelmesi şart. Bilgi İçermeyen bir şeyin gelmesi şart.