Bölüm 5404

BU Infiniverse’de, Bedenler’inden bir diğeri intihara meyilli bir Mezozoik Ölçekli Dev Canavar’ı BU Braneworld’e yöneltmeye hazırlanırken, Noah Gânimet’ini taşıdı.


BU Genesis Tesseract’ı, tüm Bedenler’inden aynı anda geçen Osmontian Kaynak Sonsuzluğ’u üzerinden çekti; Birleşmiş Gök Mavi’si Otorite, Katlanmış Hâzine’yi kendisinin bir parçasından diğerine, Ölçülemez bir Mesafe boyunca aktarmasına izin verdi. Öl’ü Okyanusta’ki Beden onu toplamıştı. BU Infiniverse’deki Beden onu aldı; Dört Boyut’lu Hiperküp, bu alanın en derin köşesinde yavaşça Varoluş’a dönüştü.


BU Infiniverse’nin en derin bölgesinde duruyordu; Burada Sonsuz Mavi ve çok renkli parlaklık dizileri her şeyi kaplıyordu, Gözlemlenebilir Varoluş’un Temel Doku’su ortaya çıkmıştı. Ve yalnız değildi. BU Infiniverse’nin tezahürü, artık Gök Mavi’si ipliklerle işlenmiş mücevherli çok renkli elbisesiyle onun yanında duruyordu; Ruination ise onun yanında, Sonsuzluk Çizgiler’inin çalkantılı Dokuma’sı olarak duruyordu; Ve o Ân’da üçü de gözlerini aynı imkânsız nesneye dikmişti.


BU Infınıverse elini uzattı ve onu parmakları arasına aldı; Küp, dokunuşuyla vızıldadı, Mavi-Beyaz kenarları, Kadın’ın en derin köşelerindeki İplikler’e karşı uğuldadı.


“Bu kesinlikle bir mucize,” dedi, Küp’ü yavaşça çevirirken, ihtişamlı ve ölçülü sesinde gerçek bir hayranlık yankılanıyordu. “Daha bir gün önce bile, ben bile bir şekilde böyle bir şeyi ellerimizde tutacağımızı hayal edemezdim. Bir İlk Neden’e yakışır potansiyel, taşınabilecek kadar küçültülmüş.” Ona baktı. “Usta bunu nasıl kullanmayı planlıyor?”


Gerçekten de.


Bunu nasıl kullanmayı planlıyordu?


İki gerçek yol vardı ve Noah ikisini de tarttı. Onu olması gerektiği gibi açabilir, BU Genesis Tesseract’ı kullanarak, tamamen yeni bir Gözlemlenebilir Varoluş’un ortaya çıkmasını tetikleyebilirdi; Kasıtlı olarak doğmuş İkinci bir Âlem, ilk nefesinden itibaren şekillendireceği bir Âlem. Bunun bariz bir cazibesi vardı. Sonsuz Neden’ini destekleyen başka bir Gözlemlenebilir Varoluş, yararlanabileceği başka bir Temel, Güc’ünü önemli ölçüde artıracak ve diğer her şeyin dayandığı Temel’i Genişletecek’ti!


Ya da hepsini kendi içine alabilirdi.


Ve bu konuyu ne kadar çok düşünürse, ikinci Yol o kadar çok öne çıkıyordu. Çünkü başka bir Gözlemlenebilir Varoluş, Güc’ünü artıracaktı, evet, ama bunu onun yanında duran bir şey, bir mülk, bir Varoluş olarak yapacaktı. Bir Gözlemlenebilir Varoluş’un tüm potansiyelini kendi Varoluş’una katmak, Birinci Neden’e yakışır bir başlangıcı dışarıya harcamak yerine kendi Temel’ine Latmak, bu tür olarak farklı bir şeydi. Bu, bir Alan’ın Hâm potansiyelini kendisinin bir parçası haline getirmekti!


Oh!


“İkinci Sonsuz Ölçeğ’imden başka bir Temel’i kullanacağız,” dedi Noah.


...!


Başka bir Temel.


Dördüncü Temel. Arındıran Açlık.


Varoluş’una giren her şey Büyüme olarak Tüketilip, Bütünleştiriliyordu ama her zaman kusursuz bir verimlilikle, asla Aşırılığ’a kaçmadan, asla korumak istediği hiçbir şeye taşmadan. Hayal edilebilecek en muazzam şeyi israf etmeden ve tehlikeye atılmadan Yutabilir’di; Gula’nın Sınırsız İştah’ı, Temperantia’nın kusursuz kısıtlamasıyla kontrol altına alınmıştı, böylece bu Tüketim onu her zaman daha da Görkemli kılıyordu ve asla dikkatsiz Hâl’e getirmiyordu!


Böyle bir şeyi Yutarak, değişikliklerin tam olarak ne kadar muazzam olacağını görmek istiyordu.


Eller’i ile “Genesis Tesseract’ını” kendine yaklaştırdı ve bir Gânimet’in kendisini en son ne zaman bu kadar baş döndürücü hissettirdiğini hatırlayamıyordu. Bu çok iyi bir şeydi. Gerçekten, Âbsürt Derece’de iyi bir şeydi ve şimdi onu tatma zamanı gelmişti!


Böylece onu göğsüne yaklaştırıp, içine itti ve Varoluş’u O’nu kendi içine çekmeye başladı; Bu sefer onu daha sonra kullanmak üzere kendi içindeki bir Ceb’e saklamıyordu.


Bu sefer, Yutuluyor’du.


|Dördüncü Temel, Arındıran Açlık, tetiklendi. Derin bir öneme sahip bir Gânimet Tüketiliyor. Tüketilen Hâzine’nin Ad’ı: Genesis Tesseract’ı. Entegrasyon başlıyor.|


BOOM!


|Tüm Gözlemlenebilir Varoluş’un Sınırsız Potansiyel’i sana akıyor. Tam bir İlk Neden’in muazzamlığı, Dokuz Ana Neden’in Katlanmış Şablon’u ve bunları birbirine bağlayan Temel Gerçek, Osmontian Kaynak Sonsuzluğ’una ve “Quintessential Osmontian”ın Egoik Niyet’ine çekiliyor. Bu, israf, fazlalık ve dökülme olmaksızın, Kusursuz bir verimlilikle, doğrudan Büyüme olarak Parçalanıyor, Arıtılıyor ve Entegre Ediliyor. Arındıran Açlık, Gözlemlenebilir Varoluş’un Tohum’unu kendi Varoluş’unuzun Öz’üne dönüştürüyor.|


HUUM!


Noah, bunun içine aktığını hissetti ve bu his, Yağma’nın ona daha önce verdiği Her Şey’in Ötesinde’ydi!


Bir İlk Neden’in Potansiyel’ini Tüketiyordu. Sayılamayan Âlem’in ve Alan’ın filizlenebileceği Hâm Başlangıç, tüm Gözlemlenebilir Varoluş’un Temel’ini oluşturan uçsuz bucaksızlık; Ve o bunu kendi içine çekip, kendine ait kılıyordu. Ve bu onu doldururken, düşünceleri çılgına döndü!


O, Varoluş’un kimseye kendi başına elde etmediği bir değer atamadığına her zaman inanmıştı. Yukarıdan indirilmiş bir değer tablosu olmadığına, bir Varoluş’u Ölçüp, yerini belirleyen bir Ölçek olmadığına inanıyordu. Sadece daha fazlası olma İrade’si ve bunun için harekete geçme istekliliği vardı; Bunun Ötesinde’ki her şey ise, Varoluşlar’ın güce sahip olmaktan ya da yoksun olmaktan kendilerini daha iyi hissetmek için, Güc’ün Hâm gerçeğinin üzerine örttükleri süslemelerden ibaretti.


İmparator korumak istemişti, Bu arzusunu kutsal ilan etmişti ve bir Okyanus’u sular altında bırakmıştı. Noah ise arzusunu Kutsallık’la süslemedi. Daha fazlası olmak istiyordu çünkü daha fazlası olmak, onun en gerçek Hâl’iydi; Karanlıkta bir delikanlının Mana’ya aşık olduğundan beri bir kez bile doyurulmamış olan doyumsuz bir Açlık’tı. Dolayısıyla, Birinci Neden’e yakışır bir potansiyel elinin altına geldiğinde, onu yanında hayranlık uyandıracak bir şeye dönüştürmedi. Onu Yedi. Kendisi yaptı. Daha Aşağı bir Varoluş onunla bir anıt inşa ederdi. Noah, onu Kas Hâl’ine getirdi! Gözlemlenebilir Bir Varoluş’un potansiyeli, ona göre saygı duyulacak bir şey değildi. Ondan daha büyük hâle gelerek, Aşılma’sı gereken bir şeydi.


Bütünleşme gürültüyle devam etti ve Varoluş’u dönüşmeye başladı.


WAA!