Bölüm 5420

Yapacak çok işi vardı, bu yüzden hepsini halletmek üzere yola çıktı.


|Niyet’ini arındırmaya başlıyorsun. BU Effluvium Kutsal Alan’ın ölümcül ortam basıncı altında, Kimliğ’in, Varoluşlar’ı Beşinci Ölçeğ’e doğru itmek üzere ayarlanmış bir Demirhane’de sınanıyor ve Niyet’in, son belirsizliklerini atarken, inişler ve çıkışlar yaşıyor.|


|BU Hâliç Göz’ü , bu yerin benzersiz niteliklerini içine çekiyor. BU Saf İlkel Öz, Kaynak Otları’nın içinden geçen BU İlkel Kaynak, yoğun ortam Niyeti’nin kendisi; Hepsi sel gibi sana akıyor ve Varoluş’una girdiğinde, Ân’ında Uyumlanıp, sahipleniliyor.|


|Osmontian Kaynak Sonsuzluğ’un giderek, daha yoğun ve daha konsantre hale geliyor. Bunun için resmi bir metodoloji ve niceleme çalışması devam ediyor. Şimdiye kadar bu birleşik Otorite’yi içgüdü ve Kimliğ’inle kullanıyordun. Bunu Ölçmek ve ilerletmek için içinizde resmi bir Yapı kuruluyor; Bu, sadece “Olmak” yoluyla değil, Bilinç’li bir şekilde ilerlemenizi sağlayacak.|


Effluvium Kutsal Alan’ıda, Noah’ın Niyet’i gelip, gitmeye, yerleşip, keskinleşmeye başladı; Dora Shath’yar ise uzaktan izliyordu; Dokuz Olimpos sınıfı Kız, “BU Yaratığ’ın bile yeniden değerlendirmesine neden olan oturmuş bir Varoluş’u dikkatle koruyorlardı.


Ve Noah bunu gizli tuttu. BU Quintessential Osmontian’ın Egoik Niyet’ini, selamlaşırken yaptığı gibi açıkça ortaya sermedi. Buna gerek duymadı, bu yüzden yapmadı; Çalışırken Niyet’in, kendi yüzeyinin altında sessiz ve kontrol altında kalmasına izin verdi.


Bunu gizli tutabilirdi.


Kesinlikle gizli tutabilirdi!


Gözlerini kapattı.


Kendi Mavi alevinin fırtınasının içinde oturdu; Kutsal Mekan’ın ölümcül baskısı her yönden üzerine çöküyordu ve o, oradaki bedenin sükûnete dalmasına izin verdi. Sonra, Ölçülemez bir Mesafe’nin ötesinde, tamamen başka bir bedende, gözlerini yeniden açtı.


---


Gözlerini, Braneworld Gözlemlenebilir Varoluş’unda, harap olmuş Altın Kaplı Kale’nin üzerinde açtı; Bir eli hâlâ Ubergulden Dietrich’in kırık boynuna sıkıca sarılmıştı. Ve ayağa kalktı. O bedeni, katliamın ve beslenen Dredgler’in gümüş dalgasının üstünden, Altın Varoluş’a ve yanındaki Titan derecesinde bir Muhafız ile birlikte oradan alçalan Mezozoik Ölçek’li Ealdor Yaldızlı Olan’a doğru kaldırdı.


Ayağa kalkarken, gök mavisi dalgalar ondan fışkırdı ve Ealdor BU Yaldızlı Olanlar kaşlarını çattı. Beşinci Ölçek Varoluş’u, harabelerde ne bulmayı bekliyorsa, bu değildi; Buna yanıt olarak kendi Niyet’i ve gücü parlamaya başladı, Olimpos’taki Sicil’inin altını Varoluş’ta daha da derinleşti.


Ve o anda, Noah üzerinde bir tür trans gibi bir şeyin çöktüğünü hissetti.


Her bir bedenine işlenmiş ve tüm Gözlemlenebilir Varoluş’unu doğuran Sonsuz Neden’e kök salmış Osmontian Sonsuz Kaynağ’ı aracılığıyla, kendini gözlemlerken buldu. Tek bir cephe değil. Hepsini. Bilgi, Braneworld’ün tamamından, savaşının yandığı her yerden aynı anda ona akıyordu ve Gözlemlenebilir Varoluş’un tarihindeki bu önemli anın tamamını eşzamanlı olarak deneyimleyebileceğini hissetti; Önemli olan her açıdan tanık olunan tek bir dönüm noktası niteliğindeki gün. Varoluş’u bununla titriyordu. Ve Niyet’ine dokunmuş Başkahraman’ın bileşeni, büyük dönüm noktalarında her zaman olduğu gibi biraz daha parlak bir şekilde yandı ve etrafında bir senfoni çiçek açmaya başladı.


Ritim ağır ve görkemliydi; Algısında yerini aldı ve ardından bölgeye ve Ötesi’ne doğru yayıldı.


DUM! DUM! DUM!


|Varoluş’un benzersiz bir konuma girdi. Bu önemli Gözlemlenebilir Varoluş’un İlk Neden’ini muhtemelen yeniden şekillendirecek bir olay boyunca Bilgi akışını gözlemliyorsun. Braneworld önemsiz bir şey değildir. O, Kökünden seni ve pek çok başka devasa Varoluş’u doğurdu. Ürettiği şeyleri üreten bir Gözlemlenebilir Varoluş, sessizce el değiştirmez.|


|Varoluş’un, bu olayı kendi tarzında yorumlamayı ve deneyimlemeyi seçiyor. Tüm dönüm noktası niteliğindeki olayları tek seferde, eşzamanlı olarak gözlemleyeceksin; Bu sırada, yalnızca bu olay için Varoluş’un tarafından bestelenen Quintessential bir ritim ve melodi algının üzerinde çiçek açacak. Bunu, o günün Temel Neden’i olan Varoluş’un ayrıcalığı olarak gör. İstediğin gibi tanık ol.|


...!


Noah, “Baş Kahraman” Kavram’ının yarattığı kargaşaya hafifçe gülümsedi ve başını salladı.


“Tamam,“ dedi. “Hadi başlayalım.“


HUUM!


Ve o sözü söyler söylemez senfoni yükseldi; Ruination’ın sesi, ağır ritmin üzerinde alçak ve istikrarlı bir şekilde melodiyi içinden geçirdi; Bu, yalnızca onun duyabildiği bir şarkıydı.


|Karanlıkta, yoktan bir şey yarattım.


Onların öğrettiği tek dersi öğrendim.


Seni besleyen her el, seni yakalamak ister,


ve her taç, göründüğünden daha ağırdır.


Eskisi gibi değilim, artık aynı Varoluş değilim.


Daha soğuk bir İsim yaratmak için o çocuğu yaktım.


Ve yaptığım her seçimi uyanıkken yaptım,


ve aldığım her canı, almayı ben seçtim.|


Görüş alanı, çok uzaklarda bir kayıt gördüğünde uğuldadı.


---


İlk Kale’nin üzerinde, Alexander süzülüyordu.


Geniş bir Altın Taht’ın üzerinde yüksek ve karanlıkta asılı duruyordu; Sakin bakışları aşağıdaki Altın kuleleri tarıyordu. Bir düğmeye bastı.


WAA!


Binlerce Osmontian Mühimmat’ı Varoluş’tan düştü!


Yavaş ve korkunç bir yağmur gibi düştüler; Düştükleri yerde Kale yok oldu, gururlu Altın Mimar’i çiçek açan patlamaların altında kayboldu, mantar bulutları Taht’ın her yerinde arka arkaya yükseldi; Ta ki kuleler yok olana, salonlar yok olana ve onlardan hüküm süren BU Yaldızlılar yok olana kadar. Bütün Kale, bir düğmeye basan ve düğmenin yaptıklarından gözlerini ayırmayan bir Varoluş’un altında Radyoaktif Serpinti’ye dönüştü.


Noah bunu izlerken, görkemli senfoninin devam ettiğini duydu!


DUM! DUM! DUM!


|Bana güçlülerin her zaman acımasız olduğunu söylediler,


ve iyilerin sadece iyi yakıt olduğunu,


Ben de beni korkutmak için yarattıkları şeye dönüştüm,


ve şimdi diz çöküp, nasıl burada olduğumu merak ediyorlar.


Hiçbir şey değişmiyor. Açlık bitmiyor.


Bir zorba ile dostluk satın alamazsın.


Ve her gün aynı kalacağını düşündükleri her şey


Şimdi yanıyor. Yanıyor. Bırak değişsin. Bırak değişsin!|