Bölüm 5562

>>Gerçek İnsan İmparator’u.>>


|Aslında bir şansın olabilir demiştim. Yine de emin değilim; Çünkü benim başarısız olduğum ve diğer herkesin başarısız olduğu yere gidiyorsun. Bakalım ne olacak.|


...!


Bu sözler kulaklarında yankılanırken, Noah önünde beliren mücevheri kavradı.


Eli mücevheri kavradığı anda yol değişti. Ayaklarının altındaki Obsidiyen-Altın, bir kurdele kıvrılır gibi defalarca kendi etrafına dolanmaya başladı; Karanlık ortadan kalkana ve onu içine alan, onu taşıyan sadece o dolambaçlı yol kalana kadar onu kıvrımlarının içine katladı!


|Az önce kavradığın şey... Bir Menşe Kristal’i. Bu, gideceğin yere açılan anahtar ve aynı zamanda can simididir. İlk Saflığ’ın Altın Yaka’sı, her adaya bir çıkış yolu sunar.|


|Varoluş’un üzerinde durduğu sürece, Varoluş’unun tamamen çöküşünden sağ çıkabilirsin. Her Şey’i, bir anda, Temel’ine kadar; Ve kristal, senden yeterince bir parça bir arada tutacak ki, sonrasında bir şey oradan uzaklaşabilsin.|


|Bana verildi. Benim türümden diğerlerine de verildi. BU İlkel’i Varoluşlar, her birimiz ve her birimiz sonunda onu kullandık ve hepimiz senin şimdi gideceğin yerde öldük.|


|Dikkatli ol.|


HUUUM!


Yol daha da daralırken, Ruination’dan gelen uyarılar geldi.


|Köken Kristal’i. Analiz aşağıdadır.|


|İşlev: Son çare olarak bir bağ. Taşıyıcının Varoluş’unun tamamen çöküşü üzerine, kristal devamlılık için yeterli bir kalıntıyı korur. Devam edenin, içeri girenle aynı olacağı garanti edilmez. Kristal, bütünlük konusunda herhangi bir taahhütte bulunmaz.|


|Bileşim: Bilinmiyor. Yaka, onu koruduğu Çerçeveler’den daha eski olarak yorumluyor ve bunun yapılmış bir şey olmadığını belirtiyor. Yaratılmamış.|


|Köken: ?????|


|Ek gözlem: Kristal yönlendirilmiş durumda. BU Çiçekler gibi, bir şey arıyor. Onlardan farklı olarak, aradığı şeyi çoktan bulmuş gibi görünüyor ve şu anda sadece bekliyor.|


|?????|

...!



Noah son bloğu iki kez okudu!


Göz kamaştırıcı Obsidyen-Altın ışığı etrafında öfkeyle parladı, parlaklık her yöne aynı anda yayıldı ve bir an sonra aniden çekildi; Noah’ın dizleri neredeyse büküldü!


HUUM!


Üzerine bir ağırlık çöktü.


Ağırlık, yalın, fiziksel ve muazzamdı; Hem Beden’ine hem de Varoluş’una aynı anda baskı uyguluyordu. Noah, duruşunu sağlamlaştırdı, sarsılmadan durdu ve nefesini düzenledikten sonra bakmaya cesaret etti.


Ayaklarının altında her yöne doğru uzanan koyu Obsidyen Kumlar, ince, Siyah ve ışığın tanelere vurduğu yerlerde hafifçe Altın rengi parıldıyordu; Kum tepeleri, güneşin olmadığı halde ısıyla parıldayan ufka doğru uzanıyordu. Burada sıcak taş ve asırların tadı vardı!


Uzaklarda, Kumlar’ın içinden Altın rengi bir Obelisk yükseliyordu.


Tek başına duruyordu, bu kadar uzaktan bile muazzamdı; Yüzler’i, onun okuyamadığı çizgilerle oyulmuştu ve üst kısımlarının etrafında, nefesini tutmak kadar yoğun, geçilmez bir Obsidyen-Altın ışık küresi parlıyordu. Ve o ışığın içinde, bu Mesafe’den küçük ama yine de hiç şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirgin bir kolye asılıydı.


İlk Saflığ’ın Altın Yaka’sı!


Gerçek olan. Bir Kuyu’nun üstünde beliren bir görüntü değil, yarı saydam bir gözetmen de değil. Kumlar’ın ucunda, her çağdan adayları uzak tutmuş bir ışığa sarılmış, şeyin ta kendisi!


Ve hepsinin üstünde, Boyut’u dolduran başka bir şey vardı.


Noah gözlerini kaldırdı ve üzerine baskı yapan şeyin ne olduğunu hemen anladı. Boyut’ta bir kara parçası asılı duruyordu. Tek bir devasa Obsidyen-Altın taşı; Ona taş demek haksızlık olacak kadar büyüktü, alt kısmı pürüzsüz bir şekilde aşınmış, kenarları uzaklıkta kaybolmuştu; Hiçbir desteğe, harekete ya da bunlara ihtiyaç duymaya niyet göstermeden tüm Egemenlik Alan’ı üzerinde asılı duruyordu.


İşte ağırlık buydu!


|Ben ve kardeşlerim tam da bu noktada can verdik.|


Atalar’ın Ses’i, kumların üzerinden sessizce yankılandı.


|Burada. Bu kumların üzerinde, o taşın altında. Her birimiz, o Obelisk’in görüş mesafesi içinde Köken Kristaller’imizi tükettik ve şu anda hissettiğin şey, bunun tam da Başlangıc’ı, nazik bir giriş; Ama bu naziklik uzun sürmeyecek.|


Noah, yükün ağırlığı artarken, duruşunu ayarladı ve asıl önemli olan soruyu sordu.


“Sizin gibi Yaşam Formlar’ı bundan nasıl yok olur? Bu nedir?”


|Bunu anlamak için, Aurate Yaka’nın temel gerekliliğini anlamalısın.|


|Eğer yol boyunca kanıtladığınız gibi Yeteneğ’iniz varsa. Ve seçimlerinizle kanıtladığınız gibi, kendinize gerçekten de Ölçülemez Derece’de sadıksanız. O zaman geriye kalan son şey, tüm Varoluş’ta bizim gibi çok az sayıda Varoluş’un anlayabildiği bir şeydir.|


|Sadece Sınırsız Potansiyel’e sahip Yaşam Formlar’ının buna şansı vardır. Son sınav, içinizde küçücük bir kıvılcım olup, olmadığını ölçmek için var.|


Konuşurken, ağırlık arttı.


Noah, ağırlığın her biri birbirinden farklı küçük artışlarla indiğini hissetti; Başını kaldırıp, baktığında, tam olarak karar vermeden ellerini başının üzerine kaldırdığını fark etti; Çünkü bu baskı, vücudunun duruşuyla yanıt vermekte ısrar ettiği bir şey haline gelmişti. Artık neredeyse görünür hale gelmişti. Onunla taş arasındaki Boyut, içinden geçen yükün etkisiyle parıldamaya başlamıştı!


“Hangi kıvılcımı arıyor?”


Ne tür bir kıvılcım isterse, ona verecekti!


Bir kez ölmüştü ve burada, başkasının kayasının altında hayatını bir daha kaybetmeyecekti!


|Varoluş’un her yerinde, herkes kullanır.|


|Tırmanılmış her Rota, bir Emilim Rotası’dır. Mana. Yasa. Daolar. Fermanlar. Kavramlar. Sınırlar. Extremityler Sonsuzluklar, BU İlkel Kaynak. Nedenler... Hepsi aklına gelebilecek ve gelmeyecek her Terim ya da başka şeyler Dışsal şeylerdir. Onları Varoluş’una dahil etsen bile, onları Kimliğ’inin Öz’ü yapsan bile, tıpkı yaptığın gibi kendi elleriyle Oyup, Şekillendirsan bile, hepsi başka bir yerden kaynaklanıyor. Sen onları topladın. Toplanmak için oradaydılar.|


|Çok, çok eskiden, Dışsal hiçbir şeye hiç güvenmeyen Yaşam Formlar’ı vardı. Kendi Kendi’ne Yeten.|


|Kendi Özler’ini ve Kendi Otoriteler’ini Yarattılar. Kendilerinden başka hiçbir şeyden değil, her Birey’e Özgü, Varoluş’ta başka hiçbir şey tarafından değil, sadece Kendiler’i tarafından üretilmiş. Buna... Köken Öz’ü denir.|


HUUM!





Not: Hahahaha. Saçmalığa hazır olun. Ne diyor Bu Ses? Bu Terimler ya da başka şeyler olsun sallıyorum onları sen Yaratsan bile bunlar yine de Dışsak şeyler. Saçma ama öyle. Neyse esas konuşmayı burada yapmayacağım. Ama hiçbir Cultivation Karakter’in True Omnipotent olamayacağını nedenlerle göstereceğim. Olsalar bile ya Kozmoloji’si küçük olur ya da Âyetler’i zayıf olur.