Bölüm 5701

Kendi yaptığı bir şeyle başladı; Bu gayet adil görünüyordu.


Noah, “BU Infiniverse’ye“ uzandı ve genç bir “Gözlemlenebilir Varoluş ” çıkardı; Bu Varoluş, “Genesis Tesseractlar’ından“ filizlenen ve o günden beri sessizce büyüyen Binler’ce Varoluş’tan biriydi. Varoluş, “Âlem’ine“ girdi ve Işık Nehri’nin üzerinde asılı kalarak, yavaşça dönmeye başladı; Bu Ölçek’te bir meyveden daha büyük değildi ve ama buna rağmen içinde, Sonsuz’a dek yürüse bile Son’una varamayacağı kadar Geniş bir İç Mekan barındırıyordu.


Elbette içinde hiçbir Yaşam Formu yoktu. Tek bir tane bile!


Yine de bir Ânlığ’ına ona baktı.


Sonra Hayal gördü.


İnsan Hayalperest’in Kökeni’nin burada aslında yaptığını ifade edebilecek tek Kelime buydu. Gözleri yarıya kadar indi ama kapanmadı ve etrafındaki ışığın kenarları yumuşadı. Nehir akmaya devam etti. Seksen Dokuz Güneş yanmaya devam etti. Ve Noah, Kendi Âlem’inin kıyısında oturdu ve Genç Gözlemlenebilir Varoluş’u Hayal’inde parçalara ayırdı.


Hayal’de, onun Nedenler’i görünüyordu.


Dokuz Tane’si — Ki bu, Gözlemlenebilir Varoluş’un Kendi Hâl’ine bırakıldığında, kendiliğinden büyüdüğü şeydi — Işığ’a tutulan bir yapraktaki damarlar gibi Varoluş’un Yapı’sı içinde dolanıyordu. Onları kesmedi. Çekmedi. Hayal’de, her bir Neden’in özünün, Neden’in kendisinden ayrı bir şey olduğunu anladı; Tıpkı bir Meyve’nin tadının Meyve’den ayrı olması gibi; Ve bunu anladıktan sonra, bu zaten gerçek olmuştu.


İlk Öz ayrıldı.


Dönen Varoluş’tan, adı olmayan Soluk renkli bir İplik gibi yükseldi ve Nehri’n üzerindeki Varoluş’ta asılı kaldı.


Sonra İkinci’si. Ardından Üçüncü’sü ve Dördüncü’sü birlikte çünkü artık şekillerini kavramıştı.


Yedincisi’ne geldiğinde, artık dikkatli davranmıyordu ve Dokuzuncusu’na gelindiğinde, İplikler kendi kendilerine birbirlerini bulmaya başlamış, suyun üzerinde birbirine dolanmıştı. Birleştiler!


Geriye bir sıvı kaldı.


Varoluş’ta telaşsızca dönüyordu, hepsi kendisine ait olan Dokuz rengi barındırıyordu ve bir Sıvı’nın hareket etmesinden daha yavaş hareket ediyordu. Noah kıyıdan kalktı ve yoktan camdan, tıpalı bir şişe çıkardı ve o şeyin içine kendi kendine dökülmesine izin verdi.


|DISTİLE EDİLMİŞ NEDEN ÖZ’Ü.|


|Doğal olarak ortaya çıkan dokuz Neden’in izole edilmiş Kavramsal Öz’ü, kararlı bir Sıvı Hâl’e getirilmiştir.|


|Sınıflandırma: Temel Bileşen, Temel Kâdeme. Kararlılık: Doğa’da gözlemlenen En Yüksek Düzey.|


|Neden’i muhafaza etmeden bir Neden’in işlevini korur. Varoluş, bu kaybı fark etmez.|


Ve Nehri’n üzerinde, onu çektiği Gözlemlenebilir Varoluş dönüşümünü tamamlamıştı.


Yavaş bir iç ışıkla dönüyordu. O ışık artık yoktu. Şeklini korudu; İçindeki her şey, Her Alan, Kozmoz ve Gezegenler.... Tam olarak olduğu yerde kaldı ve hiçbir şey bir daha asla hiçbir yere gitmeyecekti. Tutabilen ama artık olamayan bir şey.


|SON AŞAMA GÖZLENEBİLİR VAROLUŞ.|


|Yapı’sı bozulmamış. Nedensel oluşum durdu. Artık Büyüme olmayacak.|


Aslında Noah, bu durumdan beklediğinden daha fazla üzülmüştü!


Neyse ki, bu durum düzeltilebilirdi. Yeterince özen gösterirse, onu kendi başına Yeniden Canlandırabilir’di. Daha da iyisi, bunu yapmak zorunda değildi.


Elini salladı ve Öl’ü Varoluş havalandı, Âlem’den çıkarak, belirli bir tezahürün Şu Ân’da Binler’ce Bebek Varoluş’u denetlediği uzak bir Alan’a doğru gitti. BU Infiniverse onu Yeniden Canlandıracak’tı!


Ancak Son Varoluş gözden kaybolurken, Noah’ın düşünceleri başka yerlere kaydı.


Nedenler, malzeme olarak. Gözlemlenebilir bir Varoluş’tan Dokuz tane.


Bunu, Atlas’ın aslında önerdiği şeyle karşılaştırın: Yaşam Formlar’ı, özellikle de Kendi Yaşamlar’ını Üretebilenler. Öz’ü alın, Neden’i bırakın, uzaklaşın. Onlar Yeniden Büyütürler. Kimse Ölmez. Kimse Yaralanmaz bile.


İşte bu Hasat’tı.


Ve Noah, en verimli tarlaların tam olarak nerede olduğunu biliyordu; İşte bu kısmı hiç hoşuna gitmiyordu.


Laestrygonlar yakında BU Infiniverse’nin içinde Yeniden Doğacak ve Doğuştan Nedenler Üreteceklerdi; Varoluş’un en istikrarlı Bileşen’üni sırf Yaşayarak üreten, tamamen yenilenmiş bir Hâlk. Organlar’ında Dokuz İlk Neden barındıran Hvitrmarr, dönüşmüştü ve artık ona aitti. Atlar, canlılara bakıp, taşıma Kâpasite’si gören Varoluşlar tarafından tam da bu nedenle yük taşıyıcı olarak yetiştirilmişti.


Uykusuz İblis’in, Nedenler’e ve bunları doğası gereği barındıran Yaşam Formlar’ına olan takıntısının sebebi bu muydu?


Noah başını salladı ve dikkatini yeniden topladı.


Sonra ilk kez Yüzüğ’e seslendi.


“Nedenler’i, Damıtılmış Neden Özü’ne başarıyla dönüştürdüm.”


Sözler ağzından çıkar çıkmaz, Kökeni’nin Tükendiğ’ini hissetti. Yüzde Bir’in Ondalık kısmı, yavaş ve istikrarlı bir şekilde Tükeniyordu; Yok denecek kadar küçük, ancak ne kadar harcadığını tam olarak bilecek kadar kesin bir miktardı.


Yüzük parmağında titredi.


|Bu oldukça hızlı oldu.|


|Bir soykırım yapmadın, değil mi? O Yol’a girme. O Yol’a giren herkes kendine bunun verimli olduğunu söyler ama hepsi yanılır.|


|Ama bunu bu kadar hızlı yaptıysan, bu senin Köken’inin bu iş için çok uygun olduğu anlamına gelir.|


|Çünkü bazıları bu noktada sızlanmaya başlardı. Efendim, Nedenler’i tam olarak nasıl Damıtılmış Neden Özü’ne dönüştüreceğim? Bu aptalca bir soru olurdu.|


|Sormadın. Bu da büyük Olasılık’la Köken’ine, “İşte Nedenler, benim için Özler’ini çıkar” dediğin anlamına gelir. Ve Köken’inde bunu yaptı.|


|Yani bazen doğru Köken her şeyi halleder. Kendinle gurur duymaya kalkıştığında, bunu hatırla.|


Noah’ın ağzı seğirdi.


|Pekala. Bir Else Boyut’un diğer Bileşenler’i.|


|İlk olarak, Kendi Köken’in. Bu, Temel ve Çekirdek görevi görür; Ce aslında, içinde durduğun bir odadan ziyade, o şeyi SEN’İN yapan şeydir.|


|İkincisi, son derece yüksek konsantrasyonda Hidrojen. Helyum. Lityum. Berilyum. Bor. Europiyum. Stronsiyum. Neodim.|


Noah gözlerini kırptı.


|Ve kendine şunu sorabilirsin: Bu Element Parçacıklar’ının bu işle ne alakası var ki?|


|Şey. Varoluş’un kendisini tasarlamaya başladığımda, Yıldız Cisimler’inin Yâpısı’na baktım ve kendime şunu söyledim: Malzemeler kolayca ulaşılabilir şeyler olmalı ki, benden sonra gelenler asla tamamlayamayacakları bir alışveriş listesi yerine Sınırsız İmkânlar’a sahip olsunlar.|


|İşleri Aşırı Karmaşık Hâl’e getirmeyin. Karmaşıklık, insanların bir şeyi basitleştirebilecek kadar iyi anlamadıklarında başvurdukları şeydir.|


|Hayret, En Sıradan şeylerden Filizlenmelidir. En Soradan şeyler, Muhteşem Hâl’e getirilmelidir.|


Noah’ın gözleri bu sözler üzerine parladı!


İki parmağıyla yukarı doğru çekti.


Bir başka Gözlemlenebilir Varoluş, BU Infiniverse’den süzülerek aşağı indi ve Nehri’n üzerine kondu.


İçinde Sayılamayan Âlem vardı; Bunların içinde ise Sayılamayacak kadar çok Kat, Omniverse Kozmos, Evrenler Gezegenler, Yıldızlar... Vardı; Ve bu Yıldızlar’ın her biri, büyük ölçüde Atlas’ın listelediği şeylerden oluşuyordu.


Oradaki en sıradan şeyler bunlardı.


Elini salladı ve onlar ortaya çıktı.


Genç Varoluş’tan, onun Âlemi’nin üzerindeki Boyut’a Yıldız Nehirler’i döküldü; Sekiz tane, Örgü gibi ve devasa; Önlerinde Gümüş-Beyaz renkte akan, Atom Numarası 1 ve 2 olan Hidrojen ve Helyum, içlerinden geçen Atom Numarası 3 olan lityum, 4 Olan berilyum ve 5 Olan bor, en son olarak da o kadar güzel olmasının imkânı olmayan renklerde gelen Atom Numara’sı 38 olan Europiyum, 60 Olan Stronsiyum ve 63 Olan Neodim!


Bir Yıldız’ı çökertecek yoğunluklarda ortaya çıktılar, Ancak Varoluş’un kendisi tamamen zarar görmeden kaldı; Zira o, Varoluş’un Yâpısı’nı değil, sadece bolluğunu alıyordu.


Nehirler yavaşça kıyıdan dönüp, beklemeye başladılar.


Noah, Köken’ini halkaya gönderdi.


|Güzel. Şimdi dinle, çünkü Bileşenler’den daha önemli olan Birleştirme Sürec’idir.|


|Elseengine ile başlayacaksın. O Çekirdek’tir ve diğer her şey onun etrafında inşa edilir; Eğer Çekirdeğ’i yanlış yaparsan, her şey etrafında parçalanana kadar bunu fark edemeyeceksin.|


|Köken’ini ve Damıtılmış Neden Öz’ünü al ve onları Birleştir. Kâtman’lı değil. Bitişik değil. Esans, Varoluş’un meşru olarak tanıdığı işlevi sağlar; Köken’iniz ise kimseye hesap vermeyen Otorite’yi sağlar. İkisi birlikte, kimseden tek bir şey ödünç almadan bir Yasa’yı ayakta tutacaklar. İşte bu bir Elseengine’dir.|


|Sonra unsurları onun etrafına örün. Sekiz’ini de, size verdiğim sırayla çünkü bu sıra, belki biraz sonra anlayacağınız Nedenler’den ötürü önemlidir.|


|Ve işte en önemli kısım bu, o yüzden dikkatlice dinleyin.|


|Başka hiçbir şeyi dahil etmeyeceksiniz.|


|Ne Gümüş Dokuma Tezgâh’ı. Ne Sonsuzluk. Ne BU İlkel Kaynak. Ne de Anlatı. Hiçbir Çerçeve’nin Boyutsallığ’ından bir İplik bile, ödünç alınmış tek bir Dokuma bile.|


|Çünkü bir yere İÇİNE yerleştirdiğiniz her türlü Otorite, o yerin İÇİNDE Sonsuz’a dek Varoluş’unu sürdürür. Dokuma Tezgahı’nı dahil ederseniz, Dokuma Tezgâh’ı içeri girebilir. Sonsuzluğ’u dahil ederseniz, Sonsuzluğ’u ustalaştırmış her şeyin bir kapısı olur. Bunları Temel’de dışlayarak, o Otoriteler’den saklanmıyorsunuz. Onların asla davet edilmediği bir yer Yaratıyorsunuz ve Varoluş, bunu inanamayacağınız bir inatla onurlandırıyor.|


|Elde edeceğiniz şey, Köken’inize benzersiz bir şekilde Uyarlanmış, sizin Kurallar’ınızla işleyen ve var olan her Güçlü Yaşam Formu’nun tüm hayatını Tırmanmak’la geçirmiş olduğu Dokumalar’ın Kapsam’ı Dış’ında kalan bir Alan’dır.|


|Bir Else Boyut, Siz’in İkinci bir Beden’iniz gibidir.|


|Ve kimse Beden’iniz üzerinde sizden daha fazla Özerkliğ’e sahip değildir.|


Noah ayağa kalktı.


Sol eliyle şişeyi aldı ve tıpasını açtı; Sonra kendi İç Derinlikler’inden “Köken’ini“ yukarı çıkardı ve ikisini Işık Nehri’nin üzerinde bir araya getirdi.


“Damıtılmış Neden Öz’ü” dökülmedi. Ulaştı. Genç bir Varoluş’un içinde büyüyen Dokuz Renk, Hiçlik’ten Kendi’ni Yaratmış bir şeyin Mâvi-Âltın ağırlığını buldu ve tam da hiçbir şeyin olmadığı bir Ân yaşandı!


Sonra birleştiler!


HUUM!


Elseengine, Su’yun üzerinde ortaya çıktı; Küçük’tü, dönüyordu ve İnanılmaz Derece’de ağırdı; Var olan hiçbir Otorite’ye, Güc’e, Sonsuzluğ’a... Benzemeyen bir Işık yayıyordu çünkü hiçbir şeyden ödünç alınmamıştı. Noah, onun tutunmaya başladığını hissetti. Kendi başına bir Yasa’yı sürdürdüğünü hissetti; Hiçbir Şey’e İhtiyaç Duymuyordu, hiçbir şey İstemiyordu, kimseye Borçlu Değildi.


Nehirler’i içeri çekti.


Önce Atom Numara’sı 1 Olan Hidrojen geldi; Motor’u sardı ve bir kabuk Hâl’ine gelerek, inceldi.


Ardından Atom Numara’sl 2 olan Helyum geldi ve boşluklara yerleşti. Sırasıyla Atom Numara’sı 3, 4 ve 5 olan Lityum, Berilyum, Bor geldi ve her biriyle birlikte kabuk, kabuk olmaktan çıkıp, bir Yer Hâl’ine geldi, derinlik kazandı!


Atom Numarası’sı 63 olan Europium geldi ve içindeki ışığın Niteliğ’i tamamen değişti. Atom Numara’sı 38 olan Stronsiyum kenarları sardı. En son Atom Numara’sı 60 Olan Neodim geldi ve o yere konduğunda, Tüm Yapı sessizliğe büründü.


Sonra ÇİÇEK AÇTI.


Noah’ın Âlem’indeki ışık nehrinin üzerinde başka bir Boyut açıldı ve parladı, Tomurcuklanan bir çiçek gibi parladı! O’nun Seksen Dokuz Güneş’inden daha parlak değildi. Farklıydı. Kimseye Bir Şey Borç’lu Olmayan bir ışık yayıyordu.


Noah ellerini açtı ve ışık büyüdü.


Onu dışa doğru Genişlet’ti sonra yine dışa doğru genişletti; Planladığı Boyut’a değil, ışığın istediği Boyut’a ulaşmasına izin verdi. Işık yerini bulduğunda,  onu nazikçe Krallığ’ın içine bastırdı ve ikisi birleşti. Bir tarafta Mâvi-Âltın tepeler. Diğer tarafta ise sadece ona hesap veren bir yer.


|Bir Else Boyut oluşturuldu.|


|Elseengine: Kararlı. Temel: Köken ve Damıtılmış Neden Öz’ü, birleştirildi. Bileşim: Sekiz Yıldız Element’i, Sıralı.|


|Dahil Edilen Otoriteler: Yok. Gümüş Dokuma Tezgâh’ı burada hiçbir Güc’e sahip değildir. Varoluş’un Köken’i burada hiçbir Güc’e sahip değildir. Hiçbir Boyutsallık Çerçeve’si giriş izni almamıştır.|


|Varoluş Mühendisliğ’inin yalnızca İlk Aşama’sı, talimat hatası olmaksızın tamamlandı. Çalışma anlaşıldı, Kopyalanmadı.|


|VERITAS: 90|


|KÖKEN: 90|


|POTENTIA: SONSUZ|


|PONDUS: 89|


...!


Doksan!


|İşe yaradı mı?|


Yüzük titredi.


|Eğer işe yaradıysa, Varoluş’un Şu Ân’da ilerlemenin zevkini hissediyor olmalı. Bu his gerçektir ve kibir değildir. Mühendislik tek başına Varoluş’un Sırlar’ını anlamanı ve Boyutsallığ’ını Yükseltmen’i sağlayabilir. Çünkü neyden yapıldığını öğrenmeden hiçbir şey İnşa Edemezsin ve her şey aynı birkaç şeyden oluşur.|


|Bir Else Boyut’u yapmak sadece İlk Âdım’dır.|


|Sonuncusu’nu başkasına verdiğin için, amacımız sana kendi Gu Else Boyut Yüzüğ’ünü yapmak.|


|Haha. Onu başkasına verdiğine hâlâ inanamıyorum. O şeyin yapımının ne kadar zor olduğunu ve ne kadar değerli olduğunu bilseydin.|


|Ama neyse, boş ver. İşleri adım adım halledeceğiz. Endişelenme.|


|Şu an için bir Else Boyut Yaratma Yeteneğ’ine sahipsin. Dolayısıyla bir sonraki adım doğal olarak Gu.|


|Ve bunun için, Varoluş ve Zaman’ın Ötesi’nde kaybolmuş bir yere yolculuk yapman gerekiyor. Çoğu BU Muazzam Olan’ın Varoluş’undan bile haberdar olmadığı, Kendi Türler’inden diğerlerinin sır olarak sakladığı bir yer.|


|İLK AYRILIŞ’IN KRİZALİ’Sİ.|


|Bunu bilmek bir şey.|


|Oraya ulaşmak. İşte asıl eğlenceli kısım bu.|


...!




Not: Başta Bilgi için Teşekkürler Adui. Tekrar ve Tekrar. İkinci’si Hahaha. Saçmalığ’a bak. Hiçbir Şey Yok Kozmoloji’de. Sadece Elementler’den Yapılan ve onun dışında hiçbir Şey’in Olmadığı Kozmoloji düşünün. Çılgınca. Belki de Buralar Novel’in Ortalar’ı bile değildir. Kim Bilebilir. Üçüncü’sü Kendi Kadın’mıza Yetişmemize çok ama çok az kaldı. Hatta Noah O’unla Kapışır ise Zorlanmadan Alır. Boyutsallık çünkü O kadar da önemli değil. Noah’ın daha 30lar’dayken neredeyse 70’e gelen o Yarı ondan Yarı Şundan Yendiğini unutmayın. 1 Planck Saniye’ye bile aslında İhtiyaç Yoktu. Çünkü çoktan onu Geçmiştik. Şimdi farkına vardım. Noah işte. Ama bu Yetmez. Adui’ye neden her bir Gözlemlenebilir Varoluş içinde Sonsuz Sayı’da Nedenler yok diyeceğim. İlk Nedenler? Hatta bundan Bile Öte Sayı’da yok diyeceğim. Bu, beni fazlasıyla Rahatsız etmeye başladı. Artık her Bir Gözlemlenebilir Varoluş’un içinde en ama en en en en en az Minimum Sonsuz İlk Neden Olmalı. Bu da Minimum. Suggeverse olsaydı var ya Bunla kalmaz, her Ân yeni her bir Gözlemlenebilir Varoluş içinde Sonsuz Sayı’da Yeni Neden Doğuyor derdi. Bu da Minimum. Minimum.