Serseri (2020)

’’Sakın...’’ Kumral saçları gözlerinin önüne düşerken koyu kahverengi gözleri sanki mümkünmüş gibi gitgide daha da koyulaşmıştı o bakışlarla doğrudan gözlerime bakarken gerçekten korkunç gözüküyordu ama korktuğumu belli etmeyecektim, o herifin daha fazla öz güven patlaması yaşamasına izin vermeyecektim artık bir şeylerin farkına varmak zorundaydı. Hızlı adımlarla yanıma yaklaşıp yakalarımdan tuttuğu gibi beni duvara yapıştırdı ’’Sakın kendini bir bok sanma aptal velet.’’

’’Ben mi kendimi bir bok sanıyorum?’’ Doğrudan gözlerimin içine bakıyordu, ağzımdan çıkan her kelime onu çıldırtıyordu, farkındaydım. Belki bu işin sonunda dayak yiyecektim ama umurumda değildi artık içimdekileri söyleyip rahatlamak istiyordum. Bu serserinin daha fazla ortalıkta patronluk taslamasını istemiyordum. Kendini ne sanıyordu ki, okulun kralı falan mı? ’’Bilmiyorum farkında mısın ama kendini bir bok sanan sensin. Ortalıkta patronluk taslıyorsun ama kimsin ki sen? Sırf 11. sınıfsın diye kendini bizden üstün mü görüyorsun? Bu çok ezikçe...’’