Shirakawa Runa, bizim dönemin en güzel kızı.

Shirakawa-san’ın okuldaki varlığı, okula ilk geldiği seneden beri herkes tarafından bilinmekte. Benim gibi sönük bir herifin teki bile onun bizim dönemin en güzel kızı olduğu hakkındaki dedikoduları duymuş ve çok önceden bunu fark etmiştim.

“Dönemin en güzeli“ herkesin kullandığı müsait bir addı; çünkü kimse cidden okuldaki tüm kızları tanımıyordu ama fikrimce onun okulun en güzel kızı olması cidden yüksek bir ihtimale sahipti. Shirakawa-san hakkında bir erkeğin kalbini sızlatacak dedikodular vardı. Bu dedikodular; onun sürekli sevgili değiştiren, ahlaksız şeyler yapmayı seven kaşarın teki olduğu ya da buna benzer şeylerdi.


Bildiğim kadarıyla bir partneriyle en fazla üç ay beraber kalabilmiş; partnerlerindeki kriterleri aynı yaştan başlayıp daha yukarılara çıktığı olmuş ya da atletik kişilerden kültürlü kişilere de geçiş yaptığı görülmüş. “Belki benim de onunla bir şansım olabilir,“ düşüncesi aklından geçmiş kişi sayısını saysan bitmez.


Shirakawa-san’ın anlık olarak sevgilisi olmadığı dedikoduları ortaya çıktığında, onun etrafına avını araya sıkıştırmış çakallar gibi üşüşen erkekleri gördükçe kendimi gülmekten alıkoyamıyorum; özellikle görünümleri iyi değilse. Bense yerimi bilip asla onunla sevgili olmak gibi beklentilere girmemiştim. Ona sadece öteden bakmak bile bana yetiyordu.


Benim için onun varlığı, aynı bir güneşinki gibiydi. O kadar parıltılıydı ki ona direkt bakamıyordum. Eğer benim gibi sönük birisi ona yaklaşırsa, büyük ihtimalle daha çığlık atmaya yetecek vakti bulamadan küllerine dönerdi. Bir güneş ne kadar parıltılı yanıyorsa ışığının gölgesi de bir o kadar karanlıktır. Onun ne kadar güzel ve ışıltılı olduğunu her fark ettiğim zamanlarda, kendimin de ne kadar sönük olduğunu fark ediyordum.


Onunla konuşmayı hiç düşünmemiştim bile. Eğer sönük biriysen sönük birisi gibi davran; Shirakawa-san’a olan hayranlığını kendi içinde sakla. Eğer sakin bir okul hayatı yaşamak istiyorsan yapman gereken buydu.