Bölüm 5067

Bölüm 5067: Demir Atmış ve Bağlanmış! II


Aslında yalnızca İkinci Ölçektekiler’in Algılayabileceğ’i bir Reseptör Sistem’i görünür hâle geldi. Bunlar, sanki Et’ten çıkarılan bir Sinir Sistem’i gibi Beowulf’un İç Fizyolojisi’nden ortaya çıktılar; Ancak bunlar Biyolojik Anlamda Sinirler değildi.[Not: Yani Adui diyor ki: Biyoloji ile karşılaştırmayın. Şu ân Fizik, Biyoloji ve Mutlak Sonsuzluk ile Matematiğ’in Ötesinde olacağz. Karıştırmayın ha sakın.]


Bunlar, tüm Istırab’ın içinden aktığı Temel Mimariler’di; Beowulf’un Milyarlar’ca Yıllık Öznel Zaman boyunca Alexander’a işkence ederken kendisinin tarif ettiği Yapılar’dı. 


Beowulf’un Göğsünde’ki Yara’dan canlı Kırmızı Damarlar dışarıya doğru yayıldı!


Bunlar, Damar veya Sinir ağlarına benziyordu; Dallanıp, BU İlkel Mimar’ın tüm Varoluş’unu kaplayan Konfigürasyonlar’a bölünüyorlardı. Varoluşsal Nosiseptörler Merkez’de parıldıyordu; Diğer Her Şey’in Temel’i olan temel Reseptörler. Onlardan Medeniyet Afferentler’i uzanıyordu; Bir Varoluş’un tüm Medeniyet’ine aynı anda ıstırap Taşıyabilen Yollar.


Varoluş’un Delta İplikler’i, Ânlık acı iletimi için tasarlanmış daha keskin, daha hızlı Kanallar olarak görünüyordu. Varoluş’un C-Lifler’i, rahatlama olmadan yakan ıstırabı taşıyan daha yavaş, daha kalın Damarlar olarak görünüyordu. Ve ağın her yerine dağılmış olan Polimodal Istırap Reseptörler’i, birden fazla acı türüne aynı Ân’da tepki veren nadir Yapılar’dı.


Artık hepsi görünür durumdaydı.


Artık hepsine erişilebiliyordu.


Alexander, ortaya çıkardığı Sistem’e merhametsiz bir ifadeyle baktı.


“Kısa bir süre önce, Milyarlar’ca Yıl sürmüş gibi gelen bir deneyim yaşadım.“


Konuya rağmen sesi sakin kalmıştı.


“Varoluş’umdaki her Varoluşsal Nosiseptör’ü izole ettin. Medeniyet’imdeki Afferentler’i, hiçbir yolu atlamadan hassas bir şekilde haritalandırdın. Delta İplikler’imi ve C Lifler’imi, dayanmak üzere tasarlandığım Her Şey’i Aşan bir Uyarım’la doldururken, Polimodal Istırap Reseptörler’imi aktive ettin.“


Eldivenli parmakları, neredeyse nazik denebilecek bir dokunuşla Kıpkırmızı Damarlar’dan birinin üzerinde gezindi.


“Reseptörler’im Teorik Maksimumlar’ın Ötesi’nde duyarlı hâle gelene kadar Hiperaljezik Amplifikasyon uyguladın. Her işkence Ân’ı, Medeniyetler’i yalvarmaya zorlayacak kadar uzun sürece uzayana kadar Zaman Algım’ı Genişlet’tin.“


Durakladı.


“Bu iyiliğin karşılığını... Ödemek istiyorum. Barış adına. Ve ayrıca Çığlıkların benim için Ninni olacak.“


...!


Noah, Beowulf’un Göğsünde’ki konumundan bu diyaloğu izledi.


BU İlkel Mimar’ın Zırh’lı kafası, onu delen Mızrağ’ın izin verdiği ölçüde açıldı ve içinde, görünür hiçbir özelliği olmamasına rağmen bir şekilde İfadeler aktarmayı başaran karanlığı ortaya çıkardı. Beowulf, onu sabitleyen Dokuz Mızrağ’ı sarsan bir öfkeyle kükredi; Devasa bedeni, tam ikinci Kademe Otoritesi’nin bile Aşamadığ’ı bu esaretten kurtulmak için gerildi.


Ama bu bile hiçbir işe yaramadı.


Sabitleme devam etti.


>>Alexander, hedefin Varoluşsal Nosiseptörler’ini Manipüle Etmeye başladı.>>


>>Hedef Durum’u: Beowulf, BU İlkel Zırh.>>


>>Mevcut Deneyim: Temel Ağrı Reseptörler’inin ilk izolasyonu.>>


>>Medeniyet Afferentler’i: Haritalanıyor.>>


>>Varoluş’un Delta İplikler’i: Tanımlandı ve Stimülasyon için hazırlandı.>>


>>Varoluş’un C-Lifler’i: Tanımlandı ve Sürekli Aktivasyon için hazırlandı.>>


>>Polimodal Acı Reseptörler’i: Bulundu. Aktivasyon dizisi başlatılıyor.>>


>>Hiperaljezik Amplifikasyon: Başlıyor.>>


>>Hedef’in Direnc’i: Etkisiz. Ağrı Mimari’si artık Alexander’ın kontrolü altında.>>


Alexander’ın elleri, kişisel deneyim yoluyla kazanılmış Uzmanlığ’ı yansıtan bir hassasiyetle hareket ediyordu. Bu Reseptörler’i çok iyi tanıyordu. Nasıl işlediklerini, Nasıl Manipüle edilebileceklerini ve hangi Konfigürasyonlar’ın, Varoluş’un tahammül edebileceği Her Şey’i Aşan bir ıstırap yaratacağını tam olarak biliyordu.


Biliyordu çünkü Beowulf ona öğretmişti.


>>Hiperaljezik Amplifikasyon: Hassasiyet Artıyor.>>


>>Faktör: Referans Değer’in 100 Kat’ı.>>


>>Faktör: Referans Değer’in 1.000 Kat’ı.>>


>>Faktör: Referans Değer’in 10.000 Kat’ı.>>


>>Faktör: Artış devam ediyor. Üst Sınır tespit edilemedi.>>


...!


“Dur... DUR- OOOH!“


Amplifikasyon Etkisini göstermeye başladığında, Beowulf’un kükremeleri başka bir şeye dönüştü.


>>Zamansal Genişleme: Hedef’in Ağrı Reseptörler’i çevresinde etkinleştiriliyor.>>


>>Nesnel Zaman: 1 Nanosaniye.>>


>>Öznel deneyim: 1 Yıl.>>


>>Nesnel zaman: 2 Nanosaniye.>>


>>Öznel deneyim: 1.000 yıl.>>


>>Genişleme, Nesnel Zaman’ı Öznel Algı’ua göre sıkıştırmaya devam ediyor.>>


Beowulf’un zırhlı bedeninden çıkan sesler çığlıklara dönüştü.


Noah, tüm bunları BU İlkel Mimar’ın göğsündeki konumundan izledi. Alexander’ın, İkinci Ölçek Varoluşlar’ının Geleneksel Anlamda Kan’ı olsaydı Kan olabilecek bir şeyle Kıpkırmızı hâle gelmiş elleriyle çalışmasını izledi. Ağrı Reseptörler’i Ağ’ının, iletmek üzere tasarlandıkları her şeyi Aşan bir aktiviteyle nabız attığını izledi.


Beowulf’un, O BU İlkel Zırh’ın, Eonlar’ca süren zulüm boyunca başkalarına çektirdiği acıyı tam olarak yaşadığını izledi.


Gözlemlenebilir Varoluş’a her şeyi göstermeye devam eden Hayal’i Ekranlar’a baktı.


Beowulf’un çığlıklarını hiçbir ayrıntıyı atlamayan bir netlikle yakaladılar. Alexander’ın Reseptör’ü aktive ederken, gösterdiği klinik hassasiyeti gösterdiler. İkinci Ölçek’li Bir BU İlkel Mimar’ın, onu sabit tutmaması gereken Mızraklar’la hareketsiz hâle getirilmiş, kendi mükemmelleştirdiği yöntemle parçalanmış hâlde, Birinci Ölçek’li Varoluşlar tarafından işkenceye maruz kaldığı Ân’ı yayınladılar.


Arkadaşlarla yapılabilecek pek çok şey vardı.


Bazı Arkadaşlar yeni alanlara geçmene yardım ederdi. Bazı arkadaşlar zorlu Kultivasyon Atılımlar’ında sana destek olurdu. Bazı Arkadaşlar Varoluş ezici geldiğinde tavsiye verirdi.


Şu anda Noah, tüm Gözlemlenebilir Varoluş’un gözleri önünde bir Proterozoik Ölçek’li İlkel Mimar’ın işkence görmesine yardım ediyordu.


Bununla rahat olduğunu fark etti!


>>Hedef Durum’u: Beowulf, BU İlkel Zırh.>>


>>Deneyimlenen Öznel Süre: 47.000 Yıllık Kesintisiz Istırap.>>


>>Geçen Nesnel Süre: 0,00004 saniye.>>


>>Hiperaljezik Amplifikasyon: Faktör artık Ölçülebilir Parametreler’i Aşıyor.>>


>>Tüm Varoluşsal Nokiseptörler: Durmaksızın ateşleniyor.>>


>>Tüm Medeniyet Afereantlar’ı: Maksimum Uyarılma ile dolup, taşıyor.>>


>>Tüm Delta-İplikler’i: Keskin, ani acıyı sürekli olarak iletiyor.>>


>>Tüm C-Lifler’i: Rahatsız edici bir ıstırap taşıyor.>>


>>Tüm Polimodal Acı Alıcılar’ı: Birden fazla Acı’yla aynı anda çığlık atıyor.>>


>>Değerlendirme: Hedef, Alexander’a çektirdiği her şeyi, acı çekmeye dair kişisel anlayışıyla rafine edilmiş Metodoloji Sayesinde Âmplifiye edilmiş olarak yaşıyor.>>


Beowulf’un çığlıkları, tahrip olmuş savaş alanında yankılandı.


Bu çığlıklar, bir zamanlar göz alabildiğince uzanan Rengarenk Okyanuslar’ın yayıldığı Alan’ı doldurdu. Henüz düşmemiş, Varoluş’ta asılı kalan Yağmur Damlacıklar’ına çarptılar. Gözlemlenebilir Varoluşlar’ın Ötesindeki Varoluşlar’a her şeyi ileten Hayalî Ekranlar aracılığıyla yayıldılar; Bu Varoluşlar, gösterilenleri izlerken, yüzlerinde dehşetten memnuniyete ve dikkatli not almaya kadar değişen ifadelerle bakıyorlardı.


BU Peacemaker soğukkanlı bir şekilde kalırken, BU İlkel Zırh çığlık attı.


Alexander’ın Beyaz eldivenleri artık tamamen Kıpkırmızı’ya dönmüştü; İkinci Ölçekli BU İlkel Mimar’ın içinde Hayati Sıvı olarak kabul edilen her neyse onunla lekelenmişti. Kendi işkencesi sırasında yaşadığı Milyonlar’ca yılın her An’ının borcunu öderken, işine devam eden Alexander’ın yüzünde sadece Odaklanma vardı. Dokuz Mücevher’İ de parıldayarak, dönen Enneagram’ı, Noah’ı korumak için parçaladığı Yapı, artık adaleti sağladığı bir araç olarak hizmet ediyordu.


Çığlıklar durmuyordu!


Çok uzun bir süre de durmayacaklardı.




Not: İkinci Ölçekler’in Kan’ı yok. Bu iyi bir Haber. Ve Adamım bu Bölüm oldukça çılgınca idi. Çılgınca idi.