Bölüm 13

(Bir okuyucunun haklı şikayeti sebebiyle bundan sonra karakterin soy adını kullanmayacağım.)

                             
Padme Kai ile birlikte yürüdü, kıskanç bakışları hala gururla kabul ediyordu. Ara sıra bazı tanıdıklara başını hafif sallayıp selam verdi. Genel ilgi Kai’nin üstünde olsa da Padme’nin varlığı görmezden gelinemezdi.

                             
Bir süre sonra ikisi büyük bir kapıdan geçip geniş kolezyuma girdi. Kai’nin dikkati anında devasa kolezyumun ortasına çekildi. 12 platform vardı her platform 10 metre genişliğe ve uzunluğa sahipti. 

                             
Platformlara bakan seyirci koltukları daire şeklinde bütün alanı çevreliyordu. Kai Padme’nin yönlendirmesiyle üçüncü sınıfların bulunduğu alana geldi. Kalabalık onlara yol verirken rahatlıkla yürüye biliyorlardı.

                             
Bir süre sonra Padme 3 sınıf birinci salonunun öğrencilerinin bulunduğu alanda durdu. Kai bir anda herkesin odak noktası oldu.

                             
Bu sefer utangaç değildi, başı dik göğsü hafif çıkık küçük çocuğun yüzü mağrurdu. Saf ve temiz kahverengi gözleri parlaktı. Bazı kızların yüzleri kızardı ve bakışlarını kaşırdı bazıları ise bir sanat eserini taktir ediyormuşcasına ilgiyle Kai’e baktı.

                             
“Kai. Onlar benim sınıf arkadaşlarım.“ dedi Padme gülümseyerek sınıf arkadaşlarını genel bir şekilde tanıştırdı.

                             
“Merhaba. İsmim Kai Raven gelecekte iyi geçinelim.“ dedi Kai nazik bir tonda sesi hala çok hoştu çocuksu tınısı olmasına rağmen kelimeleri akıcı ve düzenliydi. 

                             
“Çok yakışıklı.“ bir kız söylemekten kendisini alamadı. Bir başkası kafasını onay vermek için bir kaç defa hızlıca salladı. Bazı erkeklerin gözleri kıskançlıktan kızarmaya başlamıştı bile. Bu genel bir durumdu, Padme okulun çiçeğiydi, her alanda üstün sayılırdı ve şimdi Kai’nin koluna adeta yapışmıştı.

                             
Kalabalığın içinden Kaiden bir kaç santim daha kısa olan siyah saçlı minyon bir kız çocuğu çıktı. Yanakları hafif kızarıktı, mavi gözleri parlak ve soğuktu. Bir buz parçasıymış gibi soğuk bir his verse de teni narindi.

                             
“Merhaba Küçük Kardeş Kai. Benim adım Anastasia Quarel“ dedi elini uzatmışken. Kai elini uzatıp Anastasia Quarel’in elini tuttu. Anastasia’nın elinin yumuşak ve sıcak olduğunu hissetti. Elini tutmak hoş bir his veriyordu ama o kadar daha fazla düşünmedi.

                             
“Merhaba Büyük Kız Kardeş Anastasia.“ dedi Kai  gülümseyerek. Gülümsemesiyle birlikte Anastasia Quarel’in yanakları biraz daha kızardı.

                             
“Kai, Anastasia benim en yakın arkadaşım. Yaşlı Muzike Quarel’in torunu.“ dedi Padme. Kai biraz şaşırdı. Muzike Quarel Kutsal Papa’nın emri altında ki en güçlü Runik İmparatoruduydu. Ruhu bir Buz Serçesiydi. En güçlü buz tipi runik canavarı ruhu değildi belki ama Runik Kıtasının tarihi kayıtlarına göre durum buydu. Gerçekte daha iyi bir buz runik canavarı ruhu yoktu.

                             
“Yaşlı Muziki Quarel ile bir kaç defa konuşmuştum. Kendisi çok bilge bir adam.“ dedi Kai istekli bir övgü verdi. Muziki Quarel Runik İmparatoru olmasıyla birlikte ayrıca Kütüphanede çok zaman geçiren bir araştırmacıydı. Bilgeliği Runik Tapınağının tamamında bilinirdi.

                             
“Küçük Kardeş Kai’nin adını daha önce duymuştum fakat söylentilerin gerçeklerden az olduğuna ilk defa şahit oldum.“ Anastasia Quarel bile neden böyle bir övgüde bulunduğunu anlamadı. Kelimeler öylece ağzından dökülmüştü. Padme biraz kıskanç hissetti, üçüncü sınıf birinci salon öğrencileri ise şokla Anastasia Quarel’e baktı.

                             
Padme dışında neredeyse kimseyle etkileşime girmeyen Anastasia Quarel’in Kai’i gönüllü bir şekilde övmesi şaşırtıcıydı.

                             
Kai gülümsedi ama o konuşmadan Padme araya girdi ve “Kai her zaman en iyisidir. Hakkında söylenecek hiç bir şey gerçeği yansıtmaya yetmez.“ Padme bu cümlede bütün edebi bilgisini kullandı ama yine de memnundu.