Bölüm 5239

O Ân’da her şeye bakarken, Adelheid’in sesi Noah’ın zihnine ulaştı.


“Algıladığın şey, Terminus Kaleler’i. Bu açıdan sekiz tanesini görüyorsun, ancak yakın çevrenin Ötesi’nde daha fazlası var.”


Zihnindeki sesi, fiziksel sesinin özelliklerini saf bir keskinliğe yükseltmiş gibiydi; Her Kelime özenle ulaşıyordu.


“Bu bölgenin tamamı Dördüncü Çağ’da inşa edildi. Medeniyetimiz’in tarihi boyunca ürettiği En Güç’lü Varoluşlar arasında yer alan BU Kâdim Yaldızlı Varoluşlar, BU Braneworld Gözlemlenebilir Varoluş’u içinde, Boyutsal yoğunluk ve Varoluşsal alt tabakanın belirli koşullarının, BU İlk Neden’den gelen Ana Neden ışığının istikrarlı ve kalıcı bir Varoluş’a yoğunlaşmasına izin verdiği Dokuz konum belirlediler.“


“Buradaki Ana Neden ifadelerini onlar yaratmadı. Onları buraya çektiler. Braneworld’ün dört bir yanından her bir Ana Neden’in ortam rezonansını topladılar ve bunu bu Dokuz Alan’a yönlendirdiler, ortamı yoğunlaştırarak, sıkıştırdılar ve sonra yoğunlaşmanın içinde değil, etrafında inşa ettiler.’


...!


Alay, Alan’ın yaklaşık merkezindeki en yüksek yapıya doğru ilerledi.


Etrafında, binlerce BU Ira Yaldızlı Varoluş, değişen yüksekliklerde yavaş yörünge düzenlerinde dolaşıyordu.


Diğer BU Yaldızlı Olanlar ise kalelerin alt platformlarında hareket ediyordu. 


Evangelina’nın grubu, statüleri sayesinde otomatik geçiş izni sağlayan Varoluşlar’ın kendine özgü rahatlığıyla dönen BU Ira oluşumlarının içinden geçti; BU Ira onların önünden ayrıldı.


“Terminus Kaleler’i, bu Mekanın resmi BU Yaldızlı adlandırmasında kullanılan İsim’dir. İçerdikleri ve hizmet etmek üzere inşa edildikleri şey, Mortis Nedeni’dir. Sekizinci Ana Neden. Varoluş’un Sonuc’a vardığı temel gerçek.“


Adelheid, Muhafız düzenine uygun bir mesafede Noah’ın yanında yürüdü; Bakışlar’ı ileriye dönüktü ve duruşu, gözlemcinin hissedebileceği ancak erişemeyeceği özel bir iletişim içinde olan birinin Niteliğ’ini taşıyordu.


Obsidiyen-Altın rengi ışığın içinden doğal bir rahatlıkla ilerledi.


“Bunun ne anlama geldiğini anlayın. Şimdiye kadar meydana gelen her Ölüm, çökmüş her Medeniyet, Son’a ermiş her İlişki, Varoluş’un tüm süresi boyunca yaşanan her Son Ân, deneyimsel meşruiyetini bu Neden’den alır. Mortis Neden’i, Ölüm’e neden olmaz. Ölüm, Otoritesi’ni Mortis Nedeni’nden alır. Bu Ayrım önemlidir. Neden, Olgu’dan önce gelir. Olgu, Neden’den kaynaklanır.’


En yüksek yapı, uzaktan algılanmak ve varıldığında uzaktan göründüğünden daha etkileyici olmak üzere tasarlanmış bir şeyin kendine özgü dikeyliğiyle şimdi önlerinde yükseliyordu; Bu, uzaktan ne kadar etkileyici olduğu düşünüldüğünde önemli bir iddiaydı.


“İzin verdiği Nabızlar, BU Yaldızlı’nın belgelenmiş tarihinde en çok korkulanlar arasındadır. Mortis Fısıltı’sı, yaklaşan Ölüm’ün Mutlak Kesinliğ’ini hedefin Bilinc’ine temel bir düzeyde aşılar; Bu, tartışılabilecek bir inanç olarak değil, Bilinçli Zihin bu mesajı işlemeyi bitirmeden önce Varoluşlar’ının harekete geçmeye başladığı bir Gerçek olarak Aşılar.“


“Varoluşlar’ı, aslında asla gelmeyebilecek bir Son’un beklentisiyle çözülmeye başlar. BU Mortis Dokunuş’u, Fiziksel olarak temas ettiği her şeye Son’u getirir ve Dokunulan Madde’nin önceki Dayanıklılığ’ı veya Direnc’i ne olursa olsun Sonlanma’ya başlamasına neden olur. Ve sonra BU Mortis Egemenliğ’i var.“


Bir Ân durdu.


“BU Mortis Egemenliğ’i, Varoluş’u Son’un Kendisi’nin geçici Beden’i haline getiren Ölümcül bir İfade’dir. Onun Varoluş’u içindeki Sonlanabilen her şey eşzamanlı olarak Sonlanma’ya başlar. Tek tek Hücreler. Medeniyetler. Varoluş’un bulunduğu bölgenin Yapısal Temeller’i. Hepsi, Varoluşlar’ının belirlenen son noktasına ulaştığına dair sinyali alır. Hepsi bu sinyale itaat eder, çünkü sinyal bir Varoluş’tan değil, Neden’den gelir ve Neden’in temel gerçeğinden Otorite’sini alan her şey, Neden ile tartışamaz; Ki bu, var olan her şeydir.’


Artık o kadar yaklaşmışlardı ki, En Yüksek Yapı’nın Mimari detayları görünür Hâl’e gelmişti. Yüzeyinde, Noah’ın Yastık Sohbet’inin dekoratif değil işlevsel olarak algıladığı, Obsidiyen’e kazınmış Karmaşık Boyut’lu Geometriler vardı. Bu Geometriler, süsleme değil, Mortis Nedeni’nin yoğunlaşmasının Yapısal Mimari’si olarak işlev görüyordu.


“Hiçbir BU Yaldızlı Olan, ana güç kaynağını BU Mortis Neden’den almaz. Bu, En Erken Öühendislik Metodolojiler’ine işlenmiş kasıtlı bir tercihti; Herhangi bir topluluğun Kimliğ’ini ‘Son’un Gerçeğ’ine’ dayandırmanın... Kavranması zor psikolojik durumlar yarattığının farkına varılmasıydı. Hiçbir BU Yaldızlı Olan, Her Şey’in Son’a Erdiğ’ini ve Her Şey’in Öldüğ’ünü, hatta kendilerinin de Öldüğ’ünü duymaktan hoşlanmaz. Dolayısıyla bunun yerine var olan şey BU Mortis Sorora’dır.”


Bu İsim, önemli bir şeyin İsimlendirilmesi’nin getirdiği özel bir ağırlıkla ortaya çıktı.


“BU Magna Sorora’nın içindeki gizli bir Kadro; Kardeşliğ’in zaman zaman ihtiyaç duyduğu infazları yürütmek amacıyla BU Mortis Neden ile doğrudan bağlantılar kurmaya yetkili kılınmış Kardeşler. Varoluşlar’ı kamuoyuna açıklanmamıştır.”


Noah, dinlerken, ifadesini tarafsız tuttu.


“BU Mortis Neden’i, deneyimsel Gerçeğ’e kalıcı olarak direnilemeyen tek Ana Neden’dir. Diğer tüm Nedenler, yeterince güçlü bir karşı Neden ile etkisiz Hâl’e getirilebilir. BU Mortis Neden’i, Her Şey’in bir Son’u olduğunu iddia eder ve bu İddia, Varoluş’un tüm tarihi boyunca hiçbir zaman çürütülmemiştir. Bu Neden’e en derinden dokunmuş Varoluşlar, Hiçbir Kultivasyon, Hiçbir Mühendislik, Hiçbir Ego ve Hiçbir BU İlkel Kaynağ’ın nihai olarak Geçersiz Kılamadığ’ı tek gerçeği elinde tutar.”


En Yüksek Yapı’nın girişi ilerideydi; Evangelina ve heyeti çoktan içinden geçiyordu, yanlarda duran BU Ira Muhafızlar’ı ise pozisyonlarını koruyordu.


“Vardık.”


Zihinsel sesinde çok hafif bir değişiklik vardı.


“Davranışlarına dikkat et. Herhangi bir konuda dürtüsel hissediyorsan, bekle. Sen... Daha sonra biraz alabilirsin.”


...!


Noah, BU Terminus Kale’nin girişinden içeri adım attı ve BU Mortis Neden’in yoğun Varoluş’u Varoluş’unu sarmaladığını hissetti.


Her yerdeydi.


Sadece duvarlarda ya da onu yoğunlaştırmak için tasarlanmış belirli Yapılar’da değil. Varoluş’ta bile. Varoluş ile Yüzeyler arasındaki Boşluk’ta. Geçtikleri Odalar’ın Boyutsal Geometrisi’nde, Obsidiyen-Altın rengi ışığın yavaş solunum ritmiyle nabız attığı ve her nabız atışında Mortis gerçeğinin küçük bir parçasını yakınında ne varsa oraya taşıdığı yerde.


Rüya Taş’ını düşündü.


Elbette, Ana Neden’i yoğunlaştırmak için özel olarak inşa edilmiş bir Yer, BU Kutsal Alan Velanthra’daki Rüya Taşlar’ına benzer bir şey içeriyordu; Bellum ve Cognitio Taşlar’ının sağladığı şekilde doğrudan temas ve kavrayışa izin veren, Neden’in Varoluş’unun Fiziksel bir kristalleşmesi.


Sonra etrafındaki Varoluş’a baktı ve BU Mortis Neden’i ışığının İplikler’inin, bu Mekan’ı onun süre referans noktalarının çoğundan daha uzun süredir doyurmuş olan bir Neden’in ortamdaki kalıcılığıyla Varoluş’ta hareket ettiğini hissetti ve farklı bir düşünce geldi.


BU Velanthra’nın bir Rüya Taşı’na ihtiyacı vardı çünkü oradaki Neden yoğunluğu, sadece ortama maruz kalma Yol’uyla Kavrayış üretmek için yeterli değildi.


Burası,BU Velanthra değildi... Kıyametler ve Sonlar’la büyük ölçüde uyumlu görünen bu korkunç Neden’i Kavrayabilir miydi?





Not: Peki Ya BU Neden’i hatta bütün Nedenler’i Aştığımızda? Hayal edemiyorum.