Bölüm 5285

|Standart Mutlak Sonsuzluk, Sonsuzluğ’un En Eksiksiz Hâl’iyle Tam ve Sınırsız İfadesi’dir; Hiçbir Tavan ve Sınır Tanımaz.|


|Standart Tanım’ında Mutlak Sonsuzluk, Kendisi’ni ifade eden Varoluş’un Kimliğ’i de dahil olmak üzere tüm Sınırlamalar’ını ortadan kaldırarak, Bütünlüğ’e ulaştırır. Bu, Tanımda’ki bir Kusur değildir. Herhangi bir Kimlik bir bakış açısı dayattığı ve Bakış Açı’sı bir Sınırlama olduğu için, bu Mutlaklığ’ın gerekli bir Koşul’unu oluşturur.|


|Osmontian Mutlak Sonsuzluk, farklı bir Tanım Temel’inde işler. Noah Osmont’un Kimliğ’i, Mutlak İfade’ye dayatılan bir Sınırlama değildir. Bu, hangi Mutlak İfade’nin söz konusu olduğunun bir Belirtimidir. Osmontian Mutlak Sonsuzluk, Noah Osmont’un Varoluş’unun kendine özgü doğası aracılığıyla var olan Sonsuzluğ’un Tam ve Sınırsız ifadesidir; O’nun Tiranlığ’ı, Hasad’ı, Paradoksal Hile’si, Dokuz Ana Neden Entegrasyon’u ve Temel Medeniyetler’i, Sonsuzluğ’a birer Kısıtlama olarak değil, onun Bileşenler’i olarak mevcuttur.|


|Pratik Sonuç: Standart Mutlak Sonsuzluk Kendi’ni Farklılaşmamış bir Bütün olarak ifade ederken, Osmontian Mutlak Sonsuzluk Kendi’ni, işgal ettiği her koordinat üzerinden Noah Osmont’un Kimliğ’ini taşıyan bir Bütün olarak ifade eder. Ona karşı yöneltilen Güç, yalnızca Sonsuzluk’la değil, onun belirli Kimliğ’i etrafında ve aracılığıyla organize olmuş bir Sonsuzluk’la karşılaşır.|


|Ona karşı yöneltilen Momentum, bir Bâriyer tarafından değil, neyi koruduğunu anlayan ve bu anlayışı ifadesine dahil etmiş bir Sonsuzluk tarafından Yön Değiştirir.|


|Temeller’ine sızmaya çalışan Güç, O’nun bizzat Kimliğ’i olan Mutlak Sonsuzluk’la karşılaşır ve onun Kimliğ’i, sızan Güc’ün işgal edebileceği bir şey değildir çünkü Kimliğ’i zaten oradadır.|


|Ealdor Sınıf’ı Varoluşsal Acedia Mühimmat’ı, Hedef’in Temeller’indeki değişim kapasitesini bulup, ortadan kaldırma konusunda işlev görür. Osmontian Mutlak Sonsuzluk, Sessizleşme’nin tespit edebileceği hiçbir değişim Kapasite’si sunmaz; Çünkü Sonsuzluk, Değiştirilebilir Bileşenler’e sahip Statik bir Mimar’i değildir.|


|Bu, Kimliğ’in değişmesiyle birlikte değişen Canlı bir Kimliğ’in Dinamik İfadesi’dir; Yani Sessizleşme, içinde sabit bir hedef bulamaz. Varoluşsal Acedia Dredges’in Enfeksiyon mekanizması, Temel Alt Tabaka’ya bağlanarak, işlev görür. Osmontian Mutlak Sonsuzluk bir Alt Tabaka değildir. O, ifade edilmiş bir Kimlik’tir ve Kimlik, bağlanmak için Statik bir şey gerektiren bir koşulla bağlanamaz.|


|Mühimma’ın Etkiler’i tamamen Engellenmiştir. Temeller’iniz Etkilenmemiştir.|


|Gözlemlenebilir Varoluş Ânaliz’i: Tüm Bölgeler’de kapsamlı bozulma teyit edildi. Nedensel Sessizlik, incelenen her koordinatta aktiftir. Yaşam Formlar’ının Varoluşsal Acedia Dredge durumuna dönüşümü, önceki toplam nüfusun Yüz’de Doksan Dokuz’unun Üzerinde olduğu tahmin edilmektedir.|


|Dönüşmemiş kalan Varoluşlar ya Âktif Enfeksiyon’la mücadele ediyor ya da Emirler’in üstesinden gelmek için kalibre edilmediği bir koruma ile çalışıyor. Gözlemlenebilir Varoluş, Standart Kültivasyon veya Yaşam Faaliyetler’ini destekleyen bir Alan olarak işlevsel olarak çalışmaz durumdadır. Kaynak Düzey’inde bir müdahale olmadan Durgunluk Kalıcı’dır.|


...!


Yönlendirmeler ağırdı!


Yürüdü ve bunu bir arkadaşa doğru kararlı bir şekilde yaptı.


Mesafeler’i, Mesafe’nin onun Sonsuzluğ’u tarafından Reddedilebilecek bir Öneri olduğu anlayışıyla, şu Ân’da Mesafeler’i Aştığ’ı gibi Aştı.


Varış noktası ile Alexander’ın konumu arasındaki Mesafe, Coğrafya’nın gerektirdiği Adım Sayı’sı yerine, atmayı Seçtiğ’i Adım Sayısı’na sıkıştı.


Alexander, eskiden BU Tezgâh’ın Barınağ’ı olan bir yerde oturuyordu.


Barınak kalmamıştı. Bir Barınağ’ın kalıntıları vardı; Dayanıklılık için inşa edilmiş ve Dayanıklılığ’ı umursamayan bir Mühimmat’la karşılaşmıştı.


Alexander, dik durmaya çalışmayı bırakmış birinin duruşuyla, hayatta kalan en büyük parçanın üzerine oturmuştu.


Acedia Enfeksiyon’unun Gümüş-Altın rengi, gözle görülür bir şekilde içinden akıyordu.


Enfeksiyon, uzuvlarından merkezine doğru atımlar Hâl’inde ilerliyordu; Her Atım bir öncekinden daha derine iniyordu. Vücud’u, göğsündeki Enneagram’dan gelen Sonsuzluk aracılığıyla, buna karşı koyarak, ilerlemeye direniyordu.


Gözleri Noah’ı gördüğünde tanıma ifadesi taşıyordu; Bu, Enfeksiyon’un henüz ulaşamadığı bir şeyin hâlâ arkalarında işlediğini gösteriyordu. Ancak bu Tanıma, dönüşümün amaçsız, donuk ifadesiyle aynı alanı paylaşıyordu; Kendini başka bir şeye dönüşürken hisseden ve bunu durduramayan bir Varoluş’un dehşeti içinde, bu iki durum yüzünde sırayla belirip,  kayboluyordu.


Noah’a baktı.


Ağzını açtı.


“Ben... Her Zaman kendi Hikâyem’in Merkez’inde olduğuma inanmıştım.“


“Harika şeyler başarabileceğimi. Geleceğimin, keşfetmem için Sınırsız bir ihtişam barındırdığını. Bu bana gerçek geliyordu. Tartışmaya yer bırakmayacak bir şey gibi geliyordu; Çünkü kendi Varoluş’una içeriden baktığında, o her zaman merkez gibi görünür.“


Gümüş-Altın rengi bir dalga kolundan geçerken, bir Ân durakladı ve Enneagram’dan parıldayan Sonsuzluk’la buna karşı koymaya çalıştı; Yüzündeki gerginlikten bu çabasını açıkça görebiliyordun.


“Her şeyden çok Barış’ı aradım. Barış uğruna, Cevrem’de Varoluş ne karar verirse versin, Barış’ımın devam etmesi için elimden geldiğince çok Güç elde etmek istedim. Bu yüzden, aksilikler yaşadıktan sonra bile, Beowulf’un bana anlatamayacağım şeyler yaşattıktan sonra bile, pes etmedim. Sonsuzluğ’u bir armağan olarak kabul ettim ve bunun için minnettardım.“


Gözleri, Noah’ın gözlerine bakarken, titriyordu. “Ama BU Infiniverse’nin içinde kalmak istemedim. Kendi Yol’umu aramak istedim. Kendi Güc’ümü. Hepsi gururum yüzünden.“


Göğsüne dokundu.


Enneagram elinin altında parladı.


“Burada Âilem var. Söz verdiğim her Varoluş, yanımda olmanın yalnız olmaktan daha güvenli olacağına inanan her Varoluş. Ben... Hepsini büyük tehlikeye attım.“


Sözler, kendini savunamayacağı bir gerçeği dile getiren birinin kendini yerle bir eden Duygusu’yla döküldü. “Bunu korumak için, Enfeksiyon’un onlara bulaşmamasını sağlamak için, bana olanların içeridekilere de olmaması için Varoluş’umdaki her bir parça Sonsuzluğ’u kullandım.“


Bir Ân Enneagram’a baktı.


“Ben... Bittim. Ben... Bittim. Güvenliğimi başkasının ellerine teslim etmek istemedim ve bu yüzden en yakınlarımı tehlikeye attım. Lütfen.“


Noah’a baktı.


“Onların güvenliğini sağlayabilir misin? Ben zaten Enfekte oldum. Ben...“


Başını salladı.


Bu hareket yarı istemli, yarı da çok uzun süredir Enfeksiyon’la mücadele eden ve bazı Ânlar’da diğerlerinden daha şiddetli bir şekilde savaşan bir vücudun kendine özgü titremesiydi.


Elini göğsüne bastırdı ve Enneagram’ı bir Ân için çıkarılmaya direndi; Enneagram ile Temeller’i arasındaki bağ o kadar derindi ki, onları ayırmak ona ifade edemediği bir acı veriyordu. Sonra daha sert bastırdı ve Enneagram serbest kaldı; O’nu uzattı!


Noah onu aldı




Not: Ben, size zamanında ne dedim? Ne dedim? Bu Novel’de Mc olup, olmamanızın bir önemi olup, olmadığını söyledim mi söylemedim mi? Hem de kaç kere? Alexander’ın Hâl’ini görüyorsunuz. Eckert’in. Gerçi Eckert Şu Ânda bilinmiyor da. Benzersiz olmalısınız. Noah, Mc değil. O, bir Tam Mutlak Ânomal’i. Kimsenin yapamadığı şeyleri yapıyor. Sorarım size hangi Mc Noah’ın yapabildiğini yapabilir? Ben size bunu taa yanılmıyorsam 1000’li Bölümler’de diyordum. Bu Novel’de Mc olup, olmamanızın önemi yok. Varoluş’un gözünde hepiniz aynısınız. Sadece yeterince Benzersiz olun. Benzersiz olun. Kimsenin yapamadığı şeyleri yapın. Ben, iyi bir okuyucum zatan bu tarz yerleri taa 1000 li Bölümler’de görebiliyordum. Neyse. Alexander’ın Ân itibari ile gerçek anlamda Pil’i bitti. Noah yardım ederse kurtulur yoksa bir Mc’miz Novel’in ortasında belki de ortasında bile olmadan unutulmuş olacak. Yok olacak. Kesin anlamda. Şimdi anlamışsınızdır neden diğer Cultivation Mcler’i Infınıte Mana’da olsa hiçbir şey yapamaz diye. Bazıları yok onlar Mc yapar eder diyordur ben zaten 1000 li bölümlerde diyordum Mc olup, olmananızın önemi yok. Infınıte Mana’da bunlar işlemiyor. Infınıte Mana da hiçbir var olan hiçbir Cultivation Mcler’i bir şey yapamaz. Mc olup, olmamaları önemli değil. Bu yüzden karşılaştırıyorum ben. Ama Noah 0’dan onların Ayetler’ine yani Noveller’ine gitse 0’dan herhalde Novel’in kendisi Noah’ı atar. Yeter der. Ayarlarımla oynuyorsun der. Onlar yapamaz ama Noah gittiği her Novel’de Novel’in kendisinin kendisinden nefret ettirir.