Bölüm 5336

Noah, gözlerini kırpıştırdı, gözleri parlıyordu!


Çernobil’in dönüşümü sırasında içine çektiği Kıyamet Neden’i, taşıdığı Dördüncü Ölçeğ’e eşdeğer muazzam Güç, dokunduğu Her Şey’i Kopyalayıp, Beden’ine almasını sağlayan Sonsuz Ânormal Kaynak Faktör’ü.


Yeniden Canlanan Alan’ın Güc’üne dalmış durumdaydı ve Kendi Doğa’sı zaten korkutucuydu. Bir dudak büküşü ve El’ini sallamasıyla bir Dördüncü Ölçek Kalıntı’yı uzağa fırlatmıştı!


Bunu, bir Çocuğ’un bir bardağı devirmesi gibi, hesap yapmadan, sadece hoşnutsuzluğun bir refleksi olarak yapmıştı!


Etrafındaki diğer Kalıntılar şok içinde başlarını kaldırdılar ve az önce kendilerinden birini manzaraya doğru rahatça fırlatan Küçük Kız’a baktılar; Seo-Yeon ise fırlattığı Varoluş’a dik dik baktı, Küçük Yüz’ü sertleşmişti, onu bir daha korkutmaya cesaret edememesi için meydan okuyordu.


Sör William, Noah ile Seo-Yeon arasında bakışlarını gezdirdi ve sakin yüz hatlarında, bu Küçük Kız’ın gittiği her yerde sorunlara yol açacağını fark ettiği anlaşılıyordu.


Onlarla birlikte gelen diğer Üç Kaynak Yaşam Formu’na döndü.


“Gidin ve Rapor Verin,“ dedi. “Tören’i ben hallederim.“


...!


Üçü dağa doğru yola çıktı ve Sir William, Noah’a döndü, bir kez daha Seo-Yeon’a göz attı; Seo-Yeon, şaşkınlık içinde başını kaldırmış olan Kalıntı’ya bakıyordu, elleri belinde, Minik Vücud’unun her bir parçası bunu tekrar yapacağını söylüyordu.


“Neden... Tören’in için doğrudan Aziz Kaynak Sarayı’na gitmiyoruz?“ dedi Sir William. “Bütün Yol’u yürüyüp, yol boyunca başka olaylara maruz kalma riskini almaktansa.“


Seo-Yeon’a attığı bakış, bu mantığı açıkça ortaya koydu. “Bizi doğrudan oraya ışınlayacağım. Sonra keşfetme şansın olacak.“


Noah gülümsedi ve başını salladı.


Elini uzattı ve Seo-Yeon ona doğru süzülerek, yanına yerleşti, hâlâ Kalıntı’ya son bir kez sert bir bakış atıyordu. Sir William kılıcını kavradı ve kısa süreli bir Obsidyen ışığı üçünü de kapladı; Ardından çayırlardan kayboldular.


---


Kutsal Topraklar’ın derinliklerinde yer alan görkemli bir kalenin içinde ortaya çıktılar.


Geldikleri salon çok genişti, Tavan’ı çok yukarıda kayboluyordu ve her iki duvarı da tören kıyafetleriyle süslenmişti. Şövalye Zırhlar’ı sıralar Hâl’inde duruyordu; Her biri farklıydı ve her biri birine ait olmanın ağırlığını taşıyordu.


Aralarında Kılıçlar asılıydı ve her türden Silah, Çekiçler, Mızraklar, Yaylar, Kırbaçlar ve Noah’ın şu anda adını bilmediği Silahlar; Her biri bir Varoluş Kılıc’ı Silah’ıydı ve Kutsal Emanetler’enyakışır bir saygıyla sergileniyordu.


Bütün salon Târih ve Karmaşıklık’la doymuş gibiydi.


İleride, Tahtlar’da üç devasa heykel duruyordu.


Ve heykellerin önünde bir Kaynak Yaşam Formu duruyordu.


Uzun boylu ve Zârif bir şekilde duruyordu, ucu yere doğru bakacak şekilde parlak bir Obsidyen Kılıc’ı tutuyordu, iki eli de Kılıc’ın kabzasına dayanmıştı. Baş’ı hariç tüm vücudunu kaplayan metalik bir Zırh’la süslenmişti; Zırh Obsidyen ve Altın’dan yapılmıştı ve o kadar ustaca işlenmişti ki, salonun etrafında sergilenen tören kıyafetleri onun yanında sıradan kalıyordu.


Duruşu, çok uzun bir süredir tam olarak bu şekilde durmuş ve çok uzun bir süre daha bu şekilde durmaya devam edecek bir Varoluş’un duruşuydu.


Noah ona baktı ve Obsidyen gözlerinin içine baktı.


Varoluş’u Ân’ında tehlikeyle doldu.


Bu, onun yaptığı bir tehdit değildi. Tamamen hareketsiz duruyordu, Kılıc’ı aşağıya doğru uzanmış, sadece orada bulunuyordu. Ancak Güc’ü, Algısı’na boğucu bir ağırlıkla baskı uyguluyordu; Bu Baskı’yı Varoluş’unun Temeller’inde hissediyordu. Varoluş’u, bu baskının şimdiye kadar karşılaştıklarının Çok Ötesi’nde bir şeye ait olduğunu fark ediyordu; Bu şey, orada toplanan Magna Sorora’yı ve Çernobil’in Dördüncü Ölçek Ragnarlar’ını, daha önemsiz bir mesele gibi hissettiriyordu.


|Kaynak Yaşam Formu - Değerlendirme.|


|Tanım: Dame Seraphine, Şövalye Atama Kılıc’ı.|


|Konum: Vakochev’in Beşinci Varoluş Ölçeğ’i. Mezozoik Ölçeğ’i.|


|Özelliğ’i: Yeni Kılıçlar’ın şövalye atamasıyla görevlendirilmiş bir Varoluş Kılıc’ı. Yemin’i yönetir ve layık olduğunu kanıtlayanlara resmi statüyü verir. O, Tarikat’ın Târih’inin muazzam bir Zaman Dilim’inde, Kılıçlar’a Şövalyelik Unvan’ı vermiştir. Bu konudaki Otorite’si mutlak olup, bir aday hakkındaki kararı nihaidir.|


|Not: O, Dördüncü Ölçeğ’in Ötesinde’dir. BU Triyas Ölçeğ’i, Varoluşlar’ın gerçekten Güç’lü Hâl’e geldiği yerdir. BU Mezozoik Ölçeğ’i henüz tanımlanmamıştır. Mevcut hiçbir koşulda bu Varoluş’la doğrudan çatışmaya girmek tavsiye edilmez.|


BU Mezozoik Ölçeğ’i. BU Beşinci!


Noah, her şeye karşı sergilediği soğukkanlılıkla değerlendirmeyi yaptı, ancak içten içe bunu dikkatle not aldı. Zayıf Dördüncü Ölçek Varoluşlar’ının idare edilebilir olduğunu, Calypso gibi bir Kalıntı’yı yaralayabileceğini hissetmeye yeni başlamıştı.


Ve işte, bundan tam bir Ölçek Öte’ye geçmiş bir Varoluş, Yeminler’i yöneten Varoluş olarak bir Salon’da duruyordu; Zirve değil, bir Memur gibi muamele görüyordu. Eğer bir Mezozoik Ölçek’li Varoluş Şövalyelik törenlerini yöneten Varolui ise, o zaman tüm bunların emrinde olduğu Varoluş olan BU Hükümdar Kraliçe, Köken Kılıc’ı, daha da Ötesi’nde bir şeydi.


Sör William, Leydi Seraphine’ye derin bir saygıyla eğildi.


Seo-Yeon bile Noah’ın arkasına saklandı, şaşkınlıkla onun bacağının arkasından dışarı bakıyordu; İçgüdüleri, kışkırtılmaması gereken bir Varoluş olarak doğru bir şekilde algıladığı bu Varoluş’un huzurunda, önceki hırçınlığı tamamen yok olmuştu.


Leydi Seraphine Kılıc’ını hafifçe kaldırdı ve konuştu; Ses’i geniş salonda yankılandı.


“Yeni bir Kılıç denemeleri geçti ve huzuruma geldi,“ dedi. “Yemin etmeye hazır mısın?“


...!


Sir William öne çıktı.


“Ekselansları,“ dedi, “Bu, biraz önce ayrıntılarını gönderdiğim Deneme Kılıc’ı. Yetenekler’inin yanı sıra, Çernobil’de yaşananların bir özetini de ekledim.“ Başını eğdi. “Onu ben destekledim. Bu kefil olmanın arkasındayım. Gösterdiği performans, standart sınav Ölçütler’inin Ötesi’nde ve bence olağan prosedürden ziyade sizin doğrudan ilgilenmenizi hak ediyor.“


...!


Dame Seraphine’in Obsidyen gözleri tamamen Noah’a kaydı ve Sir William’ın bahsettiği ayrıntılar Zihni’nde netleşince, gözleri gerçek bir ilgiyle parladı.


Bir Ân sessiz kaldı, karşısındaki adamı inceledi. İçini göremeyeceği sessiz Sonsuzluk. Başkalarının bilemeyeceği, Beden’inden Hâlâ zayıf bir şekilde yayılan Kaynak Barbar’ın Âura’sı. Hem BU İlkel Kaynağ’ı hem de BU Sonsuzluğ’u taşıyan, bacağının arkasına saklanan Küçük Kız. Elleriyle yeniden inşa ettiği Terminal Gözlemlenebilir Varoluş’un Öykü’sü.


“İlginç,“ dedi. “Çok ilginç.“


Ucu yere değen parlak Obsidyen Kılıc’ını kaldırdı; Hareketi yumuşak ve kararlıydı; Bunu yaparken, bir Mezozoik Ölçeğ’in boğucu baskısı salonun içinde yayıldı.


“Tamam,“ dedi. “O zaman ona özel muamele göstereceğiz.“


...!