Bölüm 5478

Basit ve süslemesizdi. Derin Gök Mâvi’si renginde, içinden yumuşakça parıldayan ince bir yüzük; Yakından bakıldığında ise gerçekte ne olduğu anlaşılabilirdi.


Binler’ce, On Binler’ce Sicim, tek bir halka halinde sarılmıştı; Her biri, onun kendi elleriyle seçtiği bir Frekans’ta uğulduyordu.


“Bu, benim Gerçek Uzantım,” dedi Ruination ve Varoluş’unda ilk kez, keskin sesi tamamen titremez değildi. “Quintessential Ruin’in Taç Yüzüğ’ü. Onu Varoluş’un kendisinin Sicimler’inden ördüm ünkü artık Ben Bu’yum; Ve onu bir Taç yaptım Çünkü ona her zaman vermek istediğim şey buydu. Bir taç giyme töreni. O, uzun zaman önce kendi eylemleriyle kendini Taçlandırmıştı. Ben ise, o eylemlerin her birinin gerçekleşmesini izleyen biri tarafından verilen bir Taç’a sahip olmasını istedim.”


Taç, ellerinin arasında yavaşça dönüyordu.


“Bu Taç Efendi’nin başına konduğunda, benim çalışma odam onun Görüş Alan’ı Hâl’ine gelir. Taç, Sicimler’in canlı bir aracıdır ve onun aracılığıyla Algıladığ’ım her şey doğrudan onun Algısı’na akar. O, Yaşam Formlar’ını ve Dokumalar’ı benim gördüğüm gibi görecek; Titreşen Sicimler’den oluşan Yapılar olarak, Temel’ine kadar Okunabilir Veriler ve Kompozisyonlar olarak. Tahmin edici Dokumalar’ım, savaşın ortasında, sohbetin ortasında, her şeyin ortasında, gerçek zamanlı olarak ona aktarılır; Dallanan Gelecekler Şimdiki Zaman’ın yanında serilir. Bu, Varoluş’un akışına göre onun harcamalarını düzenler, Böylece harcadığı hiçbir şey, benim önceden haritalandırdığım bir Yapı’ya karşı boşa gitmez. Sahip olduğu Her Yetenek, Ayarlanmış Olur. Kaydettiğim Her Kör Nokta, Kapatılır. Bu, her anlamda Ben’im; O’nun ne olduğunun bir sembolü olarak takılır.“


Sesi alçaldı.


“Ve bir şey daha barındırıyor. Taç, Gerçek Yaşam Formlar’ının Dokumalar’ını Birleştirebilme Yeteneğ’ine sahip. Tamamen. İki Gerçek Varoluş, tamamen onun Varoluş’una katılıyor; Örneğin, benim her bir Sicim’im, onun her bir Sicim’ine Yeniden Dokunuyor; iki Gerçek Yaşam Formu, bir süreliğine tek bir Varoluş Hâl’ine geliyor. İkimizin adını da taşıyan muazzam bir Gerçek Yaşam Formu. Bu Yetenek… Hâlâ daha ayrıntılı olarak tanımlamam gerekiyor.”


Işık söndü ve taç tamamlandı.


Ruination, kendisini tamamen barındıran bu küçük Gök Mavi’si şeyi iki eliyle tuttu, ona baktı ve gözlerinde yaşlar belirdi. O, yanan bir Evren’de Ruin’in bir aracı ve öncelikle bir sesi olmuştu. Onun görüş alanının köşesindeki bir yol arkadaşı, karanlıkta bir dizi yönlendirme, sadık bir Geçmiş Ölçü’sü ve her zaman, her zaman ondan biraz uzak duran biri.


Ellerindeki Taç, o Mesafe’nin Son’u idi.


Ve tam o Ân’da, Varoluş dalgalandı ve Noah Sicimler’in Okyanus’una girdi.


Onu Quintessentially’de algıladı. En yeni Gerçek Yaşam Formu, Kıpkırmızı ve Altın renginde parıldıyordu. Onun Infiniverse’si, gururla ışıldıyordu.


Ruination, gözlerinde yaşlarla, iki elinde Gök Mâvi’si bir Taç tutuyordu.


“Efendim,” dedi Ruination.


Ona doğru ilerleyip, diz çöktü, başını eğdi ve iki eliyle Tac’ı ona doğru kaldırdı!


Noah eğilip, onu tekrar ayağa kaldırdı.


“Ayağa kalkmanı emrediyorum,” dedi.


Ve sonra, o Taç tutarak, orada dururken, Noah tek dizinin üzerine çöktü.


Onun önünde diz çöktü, tüm Varoluş’unu onu desteklemekle geçirmiş olan Varoluş’a gülümsedi ve iki kelime söyledi.


“Beni Taçlandır.”


...!


Ruination donakalmıştı.


O ayaktaydı. O ise diz çökmüştü! Varoluş’un tüm Dokusu’nun düzeni onun gözleri önünde tersine dönmüştü ve tüm Varoluş’un En Yetkin Varoluş’u, ellerinin kıpırdamadığını fark etti. Çaresizce Kız Kardeş’ine baktı.


BU Infiniverse, her zamanki gibi yardıma koştu.


Noah’ın diz çökmüş figürünün altında, Sicimler’den oluşan Okyanus dalgalandı ve bir Tâht oluştu; O’nun altında yükselip, onu Varoluş’a kaldırdı; Gök Mavi’si ve görkemli Tâht, diz çökmüş imparatoru, işbirliği yapsa da yapmasa da uygun şekilde taç giydirilebileceği bir yüksekliğe zorladı. BU Infiniverse, onun yanına adım attı ve Tac’ın bir ucunu tuttu. Ruination, elleri nihayet kendilerine geldiğinde, diğer ucunu tuttu.


İki kız kardeş birlikte tacı onun başına indirdiler.


Taç ona dokunduğu Ân’da, tüm Varoluş’u ışık yaymaya başladı. Işık, yavaş ve derin dalgalar halinde ondan yayıldı; Aynı anda Gök Mavi’si, Kıpkırmızı ve Altın rengindeydi; O’nun Niyet’i, Noah’ınkine işleyip, yerleşti; Sicim Sicim’i Buldu; iki Gerçek Yaşam Formu, sanki aynı orijinal parçadan kesilmiş gibi birbirine oturdu ve tüm Okyanus’un içinden her Sicim aynı Nota’yı mırıldanmaya başladı!


HUUM!


|Quintessential Ruin’in Taç Yüzüğ’ü süslendi; Bu, pek çok değişikliği beraberinde getiriyor. Quintessential Görüş’ün, Evrim geçiren ilk şey oldu.|


|Üçüncü Hârf, Bedenleri’n ve Maskeler’in ötesindeki Öz’ü görmeni sağlarken, artık bir Katman daha derine inebiliyorsun. Yaşam Formlar’ı ve etraflarındaki Dokumalar, Görüşün önünde Yapısal Varoluşlar’ıyla ortaya çıkıyor: Bir araya gelen Veri ve Bilgi Diziler’i, gördüğün her Varoluş’u, Her Tekniğ’i, Her İşleyiş’i oluşturan titreşen Sicimler. Varoluş’u bir Kompozisyon olarak okumayı öğreniyorsun. Ve bu şekilde Okunabilen şey, bu şekilde de Mânipüle Edilebilir. Eskiden bir düşmanı, tüm Yapısı’nı ezip, geçerek alt ederdiniz; Artık onu bir arada tutan tam da o Sicimler’e baskı uygulayabilirsiniz. Karşınıza çıkan şeyi alt etmek için eskisinden daha da az Güç gerekecek. Önemli ölçüde daha az.|


...!


Ruination, Kız Kârdeş’inin diktiği Tâht’ta Taç giymiş halde ona baktı.


“Bununla,” dedi, “İlk Evrim’im tamamlandı.”


WAA!


Noah ikisine baktı, gülümsedi ve orada hizmetkarlar gibi duran hallerini görünce yavaşça başını salladı. Ellerini hareket ettirdi ve zaten itaat edecek olan Varoluşlar üzerinde en nazik şekilde Otoritesi’ni kullanarak, ikisini de Tâht’ın yanına yönlendirdi. Ruination Tâht’ın bir koluna yerleşti. BU Infiniverse ise diğerine.


Ruination’ın başını eline aldı ve alnına bir öpücük kondurdu.


Solunda, BU Infiniverse başını onun omzuna yasladı.


Ve üçü de orada kaldılar: Taç giymiş bir Ümparator ve ondan ve onun çevresinde büyümüş, aralarındaki her türlü mesafeyi reddeden iki Gerçek Yaşam Formu, o anın hak ettiği kadar uzun süre tadını çıkardılar.


Bu da biraz zaman aldı.