Bölüm 5672

Yıldız gibi parıldayan Mâvi-Altın gemisinin fiziksel akciğerleri genişleyip daralırken, Âlem’in ağır ve henüz Yazılmamış Olasılıklar’ını içine çekiyordu.


Kendi içsel durumunu analiz etti.


Özünde bir İnsan’dı. Türünün Biyolojik ve Nörolojik Yapısı’na sahipti. Hâlâ sevgi, korku ve şehvetin Kimyasal dürtülerini hissediyordu. Bunlar Sinir Yollar’ında mevcuttu!


Ancak Algısı’nın Ölçeğ’i, bunları nasıl deneyimlediğini kökten değiştirmişti.


Kendi duygularına şüpheyle yaklaşıyordu. Onları hissedebildiğini biliyordu, ancak eskisi kadar yoğun olup, olmadıklarını sorguluyordu. Korku, kırılgan bir organizmayı avcılardan uzak tutmak için tasarlanmış bir hayatta kalma mekanizmasıydı. Ancak Organizma, avcıyı basitçe Hayal’inde yok edebiliyorsa, Korku Evrimsel amacını yitirirdi.


Sevgi, üremeyi ve sosyal uyumu sağlamak için bir bağdı. Ancak tek bir Zihin Boyutlar’ı inşa edip, yıkabildiğinde, bu bağ Sonsuz Derece’de ince geliyordu.


O, Kendi İnsanlığ’ını muazzam, Quintessential bir yükseklikten gözlemleyen bir insandı.


İçinde tam bir sükûnet içinde yatan Güc’ünün Akıl Almaz derinliğini hissetti.


“BU Ruination,” diye haykırdı Noah. “BU Infiniverse.”


WAA!


Önündeki Varoluş Ân’ında çarpıtıldı.


Mâvi-Altın rengi çimlerin üzerinde iki figür belirdi. Onlar, Noah’ın Varoluş’uyla karmaşık bir şekilde bağlantılı oldukları için, Kimliğ’inin şiddetli yeniden yapılanması doğrudan onların Fiziksel Bedenler’ine yansıdı.


Önceki Hâller’indeki süslü zırhları ya da dalgalı elbiseleri giymiyorlardı. Tamamen dönüşmüş bir Hâl’de onun önünde duruyorlardı. Bulanık, Yıldız gibi parıldayan Mâvi-Altın renkli Hâm Hayal dalgaları onları çevreliyordu; Bu Dalgalar, tek örtüleri gibiydi. Enerji ve Otorite dalgaları, vücut hatlarını ve uzuvlarını sarmaladı; Tıpkı Noah’ınki gibi, kenarlarını çevreleyen atmosfere karıştırdı.


Noah, İnsan’i Hayalperest’in Köken’inin Genişlemesi’ni Ânaliz Etti.


“Yeteneğ’im sizlere doğru yayılıyor,” dedi, Sonsuz Mâvi gözleriyle onların Yeni Şekillendirilmiş Hayal Çerçeveler’ini tararken. “Bu, Temel Mimar’inizi dönüştürüyor. Şu Ân’da hissedebileceğiniz en büyük değişiklik nedir?”


BU Infiniverse, kendi parıldayan Mâvi-Altın ellerine baktı. Yüz ifadesi ciddi ve son derece verimli kalmıştı.


“Efendim,” dedi BU Infiniverse. “Vücudumun Engin Mimari’si Hız’la Büyüyor ve Genişliyor. Daha fazla Kalp gerçekleştirdikçe ve giderek Artan sayıda Yaşam Formu’nun Kaynağ’ı olduğu için oldukça bu süreç hızlanıyor. Ancak şu anda asıl değişiklik Kavramsal Nitelik’te. Sanki Sonsuz Sayı’da Olasılık çiçek açabilirmiş gibi hissediyorum. Sizin Gücünüz’den yararlanıp, basitçe...”


Sözünü yarım bıraktı; Ânalitik Zihni, bu potansiyelin muazzam ölçeğini ölçmeye çalışıyordu.


Noah, cümleyi tamamlamasını istemedi. Parlayan elini kaldırdı.


“Ayrılmış Rezerv’den“ tek bir Birim ayırdı. Elini salladı ve yoğun, göz kamaştırıcı, Yıldız Mavi’si-Altın renginde bir Köken Ö’zü Küre’si, BU Infiniverse’ye doğru yumuşak bir şekilde süzüldü.


“Al şunu,” dedi Noah sakin bir sesle.


BU Infiniverse elini uzattı. Mavi-Âltın küre, göğsüne kusursuz bir şekilde gömüldü.


Gözlerini kapattı. Hesaplama yapmadı; Sadece Hayal görmeye başladı!


HUUM!


Alem’in Sınır’lı Alan’ı şiddetle titremeye başladı. BU Infiniverse gözlerini açtı ve ödünç aldığı Hayal’in Muazzam Kavramsal ağırlığı, Çevre’nin Uazılmamış Tuval’ini Aşarak, Dışsal olarak tezahür etti.


Üstlerinde Boyut çatladı. Derin Mâvi-Beyaz ışıktan oluşan devasa, dönen bir Hiperküp ortaya çıktı ve Gözlemlenebilir Bir Varoluş’a dönüşmeye başladı!


Yeni doğmuş bir Varoluş’un Âğır, boyun eğmez Yerçekimi kuvveti çimlerin üzerine bastırdı.


O, tam bir Gözlemlenebilir Varoluş’un ortaya çıkışını Hayal’inde görmüştü!


|BU Infiniverse, ödünç alınan bir Köken Öz’ü Birim’ini başarıyla kullandı.|


|Yerelleştirilmiş bir Hayal’e Fiziksel Yoğunluk Kazandırıldı.|


|Gözlemlenebilir bir Varoluş oluşturuldu ve O’nun Mimari’si içine yerleştirildi.|


Noah uyarı mesajlarına baktı ve yavaşça başını salladı. Mekanizma sağlamdı!


“Bizim için çok daha fazla şey mümkün,” dedi Noah.


“Ancak bu noktaya gelmiş olmamız, gevşek davranabileceğimiz anlamına gelmez. Bize dinlenmek için izin vermezler. Böylesine Muazzam bir Yetenek bile, yalnızca ‘BU Geride Kalanlar“ ve ‘Köken Yaşam Formları’nın çoktan kavradığı türden bir Güc’e yaklaşmaktadır.“


Elini indirdi; Sonsuz Mâvi gözleri İki Kâdın’a kilitlendi.


“Hâlâ genciz. Hâlâ zayıfız ve her şeyi bilmiyoruz. Sürekliliğ’in Enginliğ’i içinde, bir Yunus’un farkında olduğu Varoluş’un Yüzde’si ile bizim farkında olduğumuzun Yüzde’si, istatistiksel olarak tam olarak aynı olabilir. Bu Varoluş o kadar Geniş işte.“


Yavaşça bir adım öne çıktı.


“Buraya gelmek, Varoluş’un gizemlerinin çok fazla Geniş ve Anlaşılmaz olduğunu hissettiriyor bana. Bu Enginlik’te bizler miniciğiz. Köken Yaşam Formlar’ı ve BU Geride Kalanlar bizden sadece Biraz Öndeler. Dikkatli olmalıyız. Ama Potansiyel bizde.”


Noah, parlaklığın arka planında Minyatür bir Ay gibi süzülen, yeni oluşmuş Gözlemlenebilir Varoluş’a baktı.


“Gelecekten umutluyum. Gelecek beni heyecanlandırıyor. Gelecekten korkuyorum,” dedi Noah, duygularını Veri Noktalar’ı olarak sıralayarak. “Bu, İnsan’a özgü bir şey. Ama ben, başkalarının Hayal bile edemeyeceği bir geleceği Hayal Edebilirim. İnanılmaz bir şeyi Hayal Edebiliriz ve Onu Gerçekliğ’imiz Hâl’ine getirebiliriz. Bunu istikrarlı bir şekilde yapalım ve çok fazla tökezlemeyelim. Tamam mı?”


Sözler, korkutucu ve ezici bir sakinlikle söylendi.


Ruination ve BU Infiniverse hemen diz çökmek için harekete geçti. Mantığ’ının ve Otoritesi’nin muazzam ağırlığı, mutlak itaat gerektiriyordu!


Noah öne adım attı ve dizleri çimlere değmeden ikisini de yakaladı.


Onları geri çekmelerine izin vermeden kendilerine doğru çekti, parıldayan kollarını omuzlarına doladı ve onları derin, Fiziksel bir kucaklamaya çekti.


Bir Sâniye’nin bile altında bir süre donakaldılar, sonra başlarını yavaşça onun Yıldız gibi parlayan Mâvi-Altın göğsüne dayadılar.


“Benimle bu kadar karmaşık bir şekilde bağlantılı olan tek iki Varoluş sizsiniz,” dedi Noah sessizce, çenesi Ruination’ın puslu Mâvi-Altın saçlarının tepesine yakın bir yerde dururken.


“Değişimlerimi ve karmaşıklığımı en çok siz hissedebiliyorsunuz. Başkaları anlayamadığında siz beni anlayabiliyorsunuz. Annem beni sizin gibi anlayamıyor. Ne Oğlum, ne Kız’ım, ne de diğerleri.”


Onları, yarattığı Doğruluğ’un sessiz uğultusu eşliğinde sıkıca kendine çekti.


“İkiniz zihnimin en derinlerine erişebiliyorsunuz. Lütfen, bir daha bana boyun eğmeye kalkışmayın, tamam mı?”


Ruination ve BU Infiniverse başlarını hafifçe kaldırdılar. Göğsünün üzerinden birbirlerine baktılar.


Gözlerini çevreleyen puslu Mâvi-Altın rengi Enerji buharlaşmaya başladı ve parıldayan yanaklarından aşağı akan Fiziksel, kristalimsi gözyaşlarına dönüştü. Gülümsediler; İçsel Yapılar’ından şiddetli ve mutlak bir bağlılık yayılıyordu ve BU Gerçek İnsan İmparatoru’na daha da sıkı sarıldılar!