İnsan olarak hiçbirimiz tam olarak sağlıklı denilebilecek bir zihne sahip değiliz. Mangakalar da keza aynı şekilde. Sadece sapkınlık olarak adlandırılabilecek şeyler değil kurgu yapan ve hayal gücü yüksek olan bu insanlarda psikolojik problemler de çok az değil. Depresyon, anksiyete vs. başta olmak üzere. Fakat sadece kağıda döküp bunu bir üretim aracı olarak verimli kullanmak bence bu rahatsızlıkların büyük bir artısı. Bir paranoyak muhteşem bir gerilim kurgusu ortaya koyar, bir OKB’li de keza. OKB’li olanlar sinematografi için de bundan yararlanabilir. Depresyon ve borderline’ı olanlar varoluş sancısını çok daha iyi aktarabilir. Şizofreni veya psikotik rahatsızlığı olanlar senin benim hayal edemeyeceğim karakter ve mekanlar yaratabilir. Tabii delilikle dahilik arası neresi onu bilemiyoruz. Tabii bir taraftan suç ve diğer sorunlara yatkınlığı olanlar da olabilir. O sınır çok sorunlu ve açıkçası çok engel olabileceğimiz bir şey de değil. Ama bence sanat bu tür insanlar için iyi bir çıkış noktası da oluyor, karanlığını böyle dışavurup sağaltabiliyorlar. Bunlar benim fikirlerim. Bu arada sanatçı anormalliği diye bir şey de var. Mesela normalde psikiyatrik rahatsızlık veya anormalllik tanısı alabilecek biri bunu kullanıyorsa çok da sorun olarak kabul görmüyor. Ben de bir tık öyleyim sanırım hghjkhghj.